Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥ

Το να είσαι άσχετος, ανιστόρητος και απληροφόρητος, δεν είναι κακό. Ούτε και να διακατέχεσαι από σύνδρομα, εμμονές και θέσφατα που σε «ανέθρεψαν» πολιτικά. Ούτε ο πρώτος θα είσαι ούτε ο τελευταίος. Το κακό αρχίζει όταν οι ασχετοσύνες και τα σύνδρομα εκφέρονται δημόσια με τη σιγουριά επαΐοντα!

Ζωντανό παράδειγμα «ξερολιάς» και «βεβαιότητας», ο σχολιασμός του (φίλτατου) Μανώλη Φραντζεσκάκη στο facebook με αφορμή την απάντηση (και όχι «δήλωση») που έδωσε ο υπουργός Παιδείας στον Νίκο Χατζηνικολάου, σε ερώτηση βασισμένη επάνω σε ένα παλιό του άρθρο στην Αυγή (άρθρο που δημοσιεύτηκε πριν από οκτώ χρόνια!) σχετικά με τη γενοκτονία των Ποντίων. Ποιος είδε τον Μανώλη και δεν τον φοβήθηκε! Άστραψε και βρόντηξε ο «πατριωτισμός» του. Υπερ-έλλην και βάλε… Και όλοι οι αριστεροί, στη σούμα του ανθελληνισμού!

Αντιγράφω το «πόνημα» και επανέρχομαι:  

Ανθελληνική ,προκλητική και εθνικά επικίνδυνη η θέση Φίλη για την γενοκτονία των Ποντίων.. Το γεγονός δε ότι αυτή εκφράζεται από τον υπουργό παιδείας την καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνη για τα εθνικά μας πιστεύω... Με προβληματίζει ακόμη ότι η θέση εκφράστηκε την ημέρα γέννησης του ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ και λίγες ημέρες μετά την 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ αλλά και την 29η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ημέρα των αγνοουμένων Κυπρίων!!! Αντί ο «Έλληνας» υπουργός της παιδείας να κάνει αναφορά για το τι σημαίνουν για τους απανταχού Έλληνες οι συγκεκριμένες ιστορικές ημερομηνίες επέλεξε να υποβαθμίσει την γενοκτονία των Ποντίων από τους Τούρκους... Η μη αποπομπή του από την κυβέρνηση σημαίνει ότι η θέση του είναι και θέση του Τσίπρα... Όσο για «έτερο Καππαδόκη» και «υπερπατριώτη» Πάνο Καμμένο τοποθετήσεις του στυλ δεν συμφωνούμε με τον υπουργό παιδείας είναι «φρου φρου και αρώματα». Η καθαρή πατριωτική θέση που είναι αποδεκτή και βάζει «κόκκινη γραμμή» είναι ή διώχνεται τον Φίλη ή φεύγω εγώ από την κυβέρνηση.. Αλλά η «καρέκλα» είναι πάνω απ΄ όλα για τον Πάνο. Πάντως προσωπικά η θέση η Φίλη μπορεί να με εξοργίζει αλλά δεν με εκπλήσσει. Δεν είναι η πρώτη φορά που στέλεχος της αριστεράς εκφράζει ανθελληνική θέση. Θυμίζω την θέση του ΚΚΕ για «Μακεδονία του Αιγαίου», δημοσιεύματα της Αυγής για τα Ίμια ότι είναι Τουρκικά, την θέση Ρεπούση για την Μικρασιατική καταστροφή, την συμμετοχή της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ σε εκδηλώσεις της δήθεν «Μακεδονικής» νεολαίας των Σκοπίων.. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι οι «σύντροφοι» είναι διεθνιστές και οι αντιπατριωτικές θέσεις είναι στο DNA τους!!!

Είναι πασιφανές ότι η ενημέρωση του Μανώλη Φραντζεσκάκη –που ξέχασα να πω ότι είναι και κορυφαίο στέλεχος της τοπικής κομματικής οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας– βασίζεται στις μπούρδες και τα ψέματα που κατά κόρον εκτοξεύουν οι ιστότοποι της «ιδεολογικής του αρεσκείας». Και ειλικρινά, μέχρις εδώ, ουδέν το μεμπτόν και το παράξενο. Ο καθείς και τα… σάιτ του (για να παραφράσω και τον Ελύτη που με έμφαση μνημονεύει). Από τη στιγμή όμως που υπάρχει υιοθέτηση και δημοσιοποίηση αυτών των απόψεων, μοιραία αποκτούν και τη δικιά του ταυτότητα και υπογραφή!

Τι –εμμέσως πλην σαφώς– «υπογράφει» ο Μανώλης Φραντζεσκάκης; Αβίαστα και ασυλλόγιστα, όλα όσα οι «έμποροι της εθνικοφροσύνης» διαλαλούν εδώ και μέρες εις βάρος του Νίκου Φίλη, ο οποίος –και ασχέτως αν ο ίδιος σπανίως φροντίζει να «ζυγίσει» τον δημόσιο λόγο του– σε καμία περίπτωση δεν αμφισβήτησε την καταστροφή, τις σφαγές και τον εκτοπισμό των Ποντίων. Μα σε ΚΑΜΙΑ! Το αν τώρα σε μερικούς δεν αρέσει το ότι οι ιστορικοί και οι μελετητές (άλλως και οι «καθ’ ύλην αρμόδιοι») έχουν «οριοθετήσει» νομικά και πολιτικά τις έννοιες «γενοκτονία» και «εθνοκάθαρση» και επιμένουν να γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια (ή οπουδήποτε αλλού) τις αποφάσεις του ΟΗΕ (στον οποίο η Ελλάδα συμμετέχει από τα… γεννοφάσκια του), αυτό είναι κάτι που υπερβαίνει την κοινή λογική. Γι’ αυτό άλλωστε και οι περισσότερες αντιδράσεις εμπεριέχουν έντονα το στοιχείο του θυμικού. Κατ’ επέκταση και της πατριδοκαπηλείας!

Με την ευκαιρία, θα ήθελα να προτείνω στον Μανώλη Φραντζεσκάκη να ρίξει μία ματιά στο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού (το οποίο διδάσκονταν και επί «δικών του κυβερνήσεων»), στο κεφάλαιο Γενοκτονίες των Λαών. Αν το πράξει, θα διαβάσει και αυτό:

Η είσοδος του 20ού αιώνα συνοδεύτηκε από έξαρση του εθνικισμού σε όλες τις βαλκανικές χώρες. Οι μειονότητες θεωρήθηκαν απειλή για την εθνική ομοιογένεια και επιδιώχθηκε είτε να αφομοιωθούν είτε εναλλακτικά να εκδιωχθούν ή να εξαλειφθούν. Με άξονα αυτή τη γενική αρχή κινήθηκαν όλα σχεδόν τα βαλκανικά κράτη. Ιδιαίτερα όμως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία οι διώξεις εναντίον των μειονοτικών ομάδων πήραν δραματικό χαρακτήρα. Προηγήθηκε η γενοκτονία των Αρμενίων. Ακολούθησαν η σφαγή και ο συστηματικός διωγμός των Ελλήνων του Πόντου και της Δυτικής Μικράς Ασίας την περίοδο 1914-1922, που προσέλαβαν τις διαστάσεις γενοκτονίας…

Δεν ξέρω αν ο Μανώλης Φραντζεσκάκης έχει την ικανότητα να διακρίνει τη «λεπτομέρεια» που κρύβει η φράση: προσέλαβαν τις διαστάσεις γενοκτονίας (κάτι που θα δήλωνε και το βαθμό της πολιτικής του ωριμότητας), αλλά νομίζω πως θα του φανεί αρκετά χρήσιμη ως προς το να μην προτρέχει. Καθ’ ότι πάντα θα ισχύει το: έχουν γνώσιν οι φύλακες!

Υ.Γ.:

Επειδή το σχόλιο του αγαπητού Μανώλη, αφήνει πολλά «ανοιχτά μέτωπα», θα επανέλθω σε περίπτωση «πρόκλησης». Την οποία και… παρακαλώ!

ΞΕΝΟΣ ΗΜΗΝ ΚΑΙ ΣΥΝΗΓΑΓΕΤΕ ΜΕ

Το Αιγαίο γεμίζει με πτώματα, παιδιά ξεβράζονται στις παραλίες, μανάδες ψάχνουν ανάμεσα σε νεκρούς να βρουν γιους και θυγατέρες, μωρά ασυνόδευτα, ένας λαός ξεκληρισμένος και μετέωρος και οι αρχές του τόπου, μακάριες και αναίσθητες, μέσα στην εκκωφαντική τους σιωπή και αδιαφορία. Απούσες από παντού!

Απούσες στην καλύτερη! Γιατί προχθές –και παρά τις πρωινές «συγκινήσεις» της δημάρχου σε τοπικό ραδιόφωνο– άρχισαν να «βγάνουν» δειλά-δειλά και οι… επίσημοι ρατσισμοί. Θέμα, λέει, έγινε στο Δημοτικό Συμβούλιο η «διαρροή» της είδησης που αφορά στη λειτουργία hot spot για τους πρόσφυγες, γεγονός που –εκτός από «αμηχανία»– προκάλεσε και τις πρώτες αντιδράσεις. Παρά τις περί του αντιθέτου (γιατί άραγε;) καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις των κυβερνητικών βουλευτών.

Κατά τ’ άλλα, βουτηγμένοι μέσα στην υποκρισία και την ψευτιά, θα πλειοδοτούν δημόσια σε μηνύματα «ευαισθησίας» και «φιλανθρωπίας», πληκτρολογώντας από το καθιστικό τους τσιτάτα ευσπλαχνίας! Αρκεί το κακό να μη χτυπήσει την πόρτα τους. Να μην ακουστούν βήματα ξένου στο κατώφλι του εφησυχασμού τους.

Θα το «χοντραίνω», γιατί πολύ άντεξα: πού στην ευχή είναι αυτές οι περιβόητες «αρχές» την ώρα που τα πλοία «αδειάζουν» τους πρόσφυγες στο λιμάνι (το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, φέρει και το όνομα του «μετανάστη των Εθνών», Αποστόλου Παύλου); Πού είναι η Δήμητρα η Τσανάκα και που ο Θόδωρος ο Μαρκόπουλος; Πιστεύουν ότι «ξεπλένονται» με την παραχώρηση μιας αίθουσας του Διοικητηρίου ή με τη συμμετοχή ενός οργανισμού του δήμου στις επιτροπές των πολιτών; Πού είναι η φυσική τους παρουσία; Γιατί πρώτοι και καλύτεροι στις παρελάσεις και τα πανηγύρια και όχι εδώ; Τι τους «διώχνει» από τον πόνο; Τι τους «τρομάζει»;

Αντί να είναι οι πρώτοι που θα δώσουν τον «τόνο» της αλληλεγγύης και να γίνουν παράδειγμα συλλογικής αφύπνισης και ανθρωπιάς, αυτοί επέλεξαν το ρόλο του θεατή! Αποστασιοποιημένοι πλήρως από την τραγωδία και «ασφαλισμένοι» πολιτικά από τα ξενοφοβικά σμήνη των ψηφοφόρων τους.

Αλλά και η Εκκλησία; Σε ποιες «ευαγγελικές μεταφράσεις» να βρίσκεται χαμένη; Χαμπάρι δεν πήρε ότι όλοι είμαστε ξένοι σε αυτήν τη γη, με πρώτο τον ίδιο τον Χριστό; Ποιος άλλος εκτός από αυτή θα μετουσιώσει σε πράξη το ουκ ει πολίτης, αλλ’ οδίτης ει και οδοιπόρος. Μη είπης: Έχω τήνδε την πόλιν, και έχω τήνδε. Ουκ έχει ουδείς πόλιν. Η πόλις άνω εστί του ιερού Χρυσόστομου; Ποιος άλλος εκτός από τον Ποιμενάρχη της θα νοηματοδότησει ξανά το ξένος ήμην και συνηγάγετέ με;

Χωρίς να το θέλουν, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες θέτουν σε δοκιμασία την «μέσα μας ανθρωπιά». Την αυθεντικότητά των λόγων μας. Το γνήσιο των συναισθημάτων μας. Και όσο οι καραβιές θα πληθαίνουν, θα μας εκθέτουν περισσότερο στην αλήθεια. Καθώς, εσαεί δοκιμαζόμενοι…

ΙΔΟΥ Ο ΔΡΟΜΟΣ!

Ε ναι! Αυτό είναι Αριστερά! Και ίσως το παράδειγμα εκείνο που θα καθορίσει από δω και πέρα την «ιστορική της συγγένεια» με τα ανθρώπινα. Με όλα εκείνα που αναδεικνύουν τον ουμανιστικό της χαρακτήρα ως την πεμπτουσία της πολιτικής της έκφρασης. Και ύπαρξης…

Το ομολογώ! Αισθάνθηκα περήφανος και μαζί συγκινημένος που ο πρωθυπουργός της χώρας μου (ο  π ρ ώ τ ο ς  πρωθυπουργός στην ιστορία του ελληνικού κράτους!) επισκέφτηκε μία φυλακή για να εγκαινιάσει την πρώτη μονάδα απεξάρτησης «εντός των τειχών» της! Μία παρουσία που ξεπερνάει τα όρια του συμβολισμού και γίνεται το μέσο ενός νέου δημοκρατικού νοήματος. 

Τη στιγμή αυτή, η πρωτοποριακή δομή των Διαβατών –αν δεν κάνω λάθος, η δεύτερη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο!– ξεπερνάει τον (ούτως ή άλλως) σπουδαίο θεραπευτικό της ρόλο, καλούμενη να σηματοδοτήσει το καινούριο «μοντέλο σωφρονισμού». Να «σπάσει» τα κοινωνικά σύνορα. Να ξεριζώσει τους φόβους και τα στεγανά. Να ανατρέψει ένα ολόκληρο «σύστημα νοοτροπιών», βασισμένο στην εκδίκηση και την τιμωρία!

Ας μη γελιόμαστε! Η Αριστερά –έστω και αυτή της «μνημονιακής ήττας»– παραμένει ο μοναδικός πολιτικός φορέας που μπορεί να διαχειριστεί τις αλλαγές και τον εκδημοκρατισμό του σωφρονιστικού μας συστήματος. Όχι μόνο γιατί κάτι τέτοιο αποτελεί «προγραμματική της δέσμευση», αλλά και για έναν άλλο (ξεχωριστό) λόγο: γιατί οι φυλακές αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του «βιώματός» της! Είναι «παθούσα» και «πάσχουσα». Ιστορικός μάρτυρας μιας «άλλης γενναιότητας».

Έχει ειπωθεί: οι φυλακές είναι αυτές που «καθρεφτίζουν» τον πολιτισμό και το επίπεδο της δημοκρατίας μιας χώρας. Το πώς αντιμετωπίζει το κράτος τους «εκπεσόντες» και τα «απολωλότα». Τους παραβάτες και τους έκνομους. Επί των δικών τους ψυχών και σωμάτων δοκιμάζεται και αναμετριέται ο «πολιτικός μας ανθρωπισμός».

Θέλω να πιστεύω στις «καλές σχέσεις» της Αριστεράς με αυτόν τον «ανθρωπισμό». Θέλω να πιστεύω στη «βούληση της Ιστορίας» της! Και θέλω αυτό που γεννιέται τώρα στις φυλακές των Διαβατών να γίνει «φάρος» για τα επόμενα. Για να πάμε ένα βήμα μπροστά από τους συμβολισμούς!

Επιπροσθέτως, το υπουργείο Δικαιοσύνης (που κοσμείται από την παρουσία του κυρίου Παρασκευόπουλου), θα πρέπει άμεσα να νομοθετήσει και την αποποινικοποίηση της χρήσης. Για να σπάσουν και τα «αποστήματα» που τη συνοδεύουν.

Υ.Γ.:

Με την βεβαιότητα ότι οι θεραπευτικές κοινότητες του ΚΕΘΕΑ, εκτός από το κύριο έργο τους που είναι η απεξάρτηση, είναι και το μοναδικό παράδειγμα αμεσοδημοκρατικής λειτουργίας, θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να «μυούνταν» κάποτε σε αυτό και όλοι όσοι με τις αποφάσεις τους και τους τρόπους τους (κυρίως αυτούς), καθορίζουν το μέλλον του τόπου. Θα είναι σαν να περνάνε από ένα ζωντανό «σεμινάριο ζωής»… Και μη μου πείτε ότι δεν το έχουν ανάγκη!

Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

Προειδοποίηση: στο κείμενο που ακολουθεί, περιέχονται «σχολιασμοί» και «σάτιρες» ακραίας χυδαιολογίας. Η αλήθεια είναι ότι βασανίστηκα μέχρι να αποφασίσω την αναδημοσίευσή τους. Όχι γιατί διακατέχομαι από κανένα «ηθικολογικό σύνδρομο» (το αντίθετο, θα έλεγα), αλλά γιατί ενδεχομένως να γινόμουν το «μέσο» διάδοσης αυτού του ρατσιστικού και σεξιστικού παροξυσμού με άλλοθι (και καλά) την… ελευθερία έκφρασης! Η τελική μου απόφαση αποσκοπεί μόνο στην πολιτική και αισθητική αποκαθήλωση των πρωταγωνιστών αυτού του αίσχους.

Οι οποίοι είναι: γνωστός αντιμνημονιακός οικονομολόγος (σε twit του οποίου τον περασμένο Ιούλιο, διαβάζουμε το εξής… αντρικό: Εκτός των άλλων και πούστης! Προφανώς η ξεφτίλα του αδελφάτου. Άντε βολέψου με κανά κωλοδάκτυλο και ηρέμησε), φιλοξενεί στη ραδιοφωνική του εκπομπή γνωστότατο καλλιτέχνη από το χώρο της μουσικής και της σάτιρας, η καριέρα του οποίου βασίστηκε στη σκηνική εκλαΐκευση του αντιεξουσιαστικού χιούμορ. Αντιγράφω επακριβώς το επίμαχο απόσπασμα:

Καλλιτέχνης: Το πρώτο πράγμα που περιμένω από αυτήν την κυβέρνηση είναι η κατάργηση της γραβάτας και το αμέσως μετά να γίνει ένα άουτινγκ στους ομοφυλόφιλους συντρόφους που είναι στη κυβέρνηση. Αυτό πραγματικά το περιμένω επειδή…

Οικονομολόγος: Να κάνουνε δηλώσεις;

Καλλιτέχνης: Άουτινγκ! Να βγούνε και να δηλώσουνε ότι είμαστε ομοφυλόφιλοι…

Οικονομολόγος: Επίσημα;

Καλλιτέχνης: Επίσημα, όσοι είναι… και είναι αρκετοί, έτσι, και τους βλέπουμε…

Οικονομολόγος: χαχαχαχαχαχαχα…

Καλλιτέχνης: Τι να πω τώρα… Αυτός ο άντρας ο Βαρρρ…

Οικονομολόγος: Ο Βαρουφάκης;

Καλλιτέχνης: Ο Βαρουφάκης… Αυτός ο Γιάαααανης, με τον Λαζαρίδη είχε έτσι μια προεκλογική αψιμαχία στον ΣΚΑΪ…

Οικονομολόγος: Αυτόν με το μουστάκι;

Καλλιτέχνης: Τον Χρύσανθο, συμμαθητής μου…

Φωνή: Δηλαδή είναι τώρα θέμα ουσίας αν είναι γκαίη ή όχι;

Καλλιτέχνης (με έμφαση): Βέβαια, θα σας πω ακριβώς. Θεωρώ ότι είναι άλλο ομοφυλόφιλος κι άλλο πούστης. Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν ομοφυλόφιλος…

Οικονομολόγος: Αλλά δεν ήταν πούστης…

Καλλιτέχνης: Ήταν άντρας, δεν ήταν πούστης. Ο Γιώργος Μαρίνος ο οποίος ήταν φίλος μου, ήταν άντρας, αλλά έλεγε ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Το να είσαι ας πούμε ο Ρέμος και να παντρεύεσαι κάθε μέρα, ε πια περιμένουμε είκοσι χρόνια πότε θα γίνει αυτός ο γάμος…

Οικονομολόγος: χαχαχαχαχαχαχαχα…

Καλλιτέχνης: Δηλαδή κατάλαβες; Άμα δεις, αυτοί όλοι, δεν έχουνε και ντροπή πια! Γιατί όπως και οι πολιτικοί, κάποια στιγμή ταυτίζουνε το προσωπικό τους όφελος με το κοινό συμφέρον… Λέγαμε λοιπόν για τον Γιάνη τον Βαρουφάκη… Εγώ τον είδα σε αυτή τη συνέντευξη με τον Λαζαρίδη, που έβγαζε ένα αντριλίκι… ξέρεις αυτοί βαράνε κιόλας! Με το πολύ αντριλίκι…

Οικονομολόγος: Πω πω πω…

Καλλιτέχνης: Βαράνε… τις πιο πολλές φορές βαράνε γυναίκες και παιδιά… Λοιπόν, εκεί επάνω που άναψε η κουβέντα, δεν άντεξε ο Γιάνης, και άρχισε να του φεύγουν τα χέρια αριστερά, τα χέρια δεξιά…

Οικονομολόγος: χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα…

Καλλιτέχνης: Σαν κοπελίτσα! Ο δε ο Τσακαλώτος… και αυτός αφέθηκε… σαν πεταλουδίτσες! Το τρομερό ήταν όταν έγινε η ορκωμοσία είχαμε μισή ώρα καθυστέρηση…

Οικονομολόγος: Σοβαρά;

Καλλιτέχνης: Ναι, τα τυπικά… και αναγκαζόταν η κρατική τηλεόραση για να καλύψει το χρόνο, μίλαγε η παρουσιάστρια, έλεγε διάφορα ιστορικά, και έδειχνε συνέχεια την είσοδο του Τσίπρα, του Παππά του Νίκου και του δημάρχου του υποψηφίου του νεαρού του…

Οικονομολόγος: Του Σακελλάριδη.

Καλλιτέχνης: Του Σακελλαρίδη! Λοιπόν, ο Σακελλαρίδης… προσέξτε τώρα. Αυτά είναι σημειολογικά! Φεύγει κανονικά σαν κοπέλα τελειωμένη! Δηλαδή δεν μπορεί να συγκρατηθεί… με το μπλουτζινάκι του κ.λ.π.

Οικονομολόγος: χαχαχαχαχαχα…

Καλλιτέχνης. Λέγαμε λοιπόν για τον Γιάνη τον Βαρουφάκη…

Οικονομόλογος: Έλα ρε συ, έχει γυναίκα…

Καλλιτέχνης: Ε, καλά, και εγώ έχω γυναίκα, και ο Λαζόπουλος έχει γυναίκα…

Οικονομολόγος: μπουχαχαχαχαχα...

Καλλιτέχνης: Κι ο Ρέμος παντρεύεται… Όχι, δεν έχει να κάνει το ένα με το άλλο. Ξέρετε, κατηγορούμαι πολλές φορές ως ομοφοβικός… Καμία σχέση! Είμαι το τρίτο φύλλο! Είμαι ομοφυλόφιλος και είμαι υπερήφανος που είμαι ομοφυλόφιλος! Πες το αγόρι μου! Θα λυτρωθείς και συ προσωπικά, θα λυτρωθούμε και ‘μεις… Που ταλαιπωρείς κάτι φερετζέδες γυναίκες αριστερά – δεξιά… Εν τω μεταξύ, όταν σε ακουμπάνε… Ο Κωστάκης ο Καραμανλής, όταν έβγαινε να πιάσει τη γυναίκα του… που δεν τη πιάνει καθόλου, την έπιασε πρώτη φορά στο μπαλκόνι επάνω…

Οικονομολόγος: Δεν ήξερε τι είναι αυτό…

Καλλιτέχνης: Ήταν σαν να πιάνω εγώ μια παγοκολόνα, ένα γύρο… όχι, τον γύρο θα τον βούταγε! Και μετά θα τον φίλαγε!

Οικονομολόγος: Μπουχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα…

Καλλιτέχνης: Ναιιιιιι… την πιάνει με σιχαμάρα. Είναι σαν να είσαι γυναίκα και να ντύνεσαι άντρας, να φοράς μουστάκι, να μιλάς με χοντρή φωνή, και να λες είμαι άλλο… Εγώ περιμένω να το κάνουνε (εννοεί το… άουτινγκ). Τους έχω ικανούς να το κάνουνε… Θα γελάσουμε δηλαδή!

Οικονομολόγος: Κοίταξε να δεις κάτι. Η κατάσταση είναι… αυτό που σου ΄λέγα πριν. Και το στυλιστικό είναι μέσα. Το ότι έχεις υπουργό οικονομικών που κυκλοφορεί με λαχούρι, είναι ένα θέμα! Γιατί εγώ, το λαχούρι που φόραγε ο Βαρουφάκης, το έβλεπα μόνο στο Μάγγα! Στον Μάγγα όμως πήγαινε και πάει, δεν το συζητάμε…

Καλλιτέχνης: (Γνέφει καταφατικά)

Οικονομόλογος: Μιλάμε για καλλιτέχνη ολκής…

Καλλιτέχνης: Μεγάλος καλλιτέχνης…

Αυτά, μιας και ήρθε η ώρα των αποκαλύψεων. Έχουμε και λέμε: ο γνωστός αντιμνημονιακός οικονομολόγος είναι ο «παντογνώστης» (άλλως και «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω») Δημήτρης Καζάκης που, ως οικοδεσπότης, χαριεντίζεται ευτυχής με τον επί δύο (και πάνω) δεκαετίες επαναλαμβανόμενο καλλιτεχνικά Τζίμη Πανούση! Εικάζω ότι αν τους άκουγε ο Κασιδιάρης ή ο Παναγιώταρος, δύο τινά θα μπορούσαν να συμβούν: ή να ζήλευαν πολύ που βρέθηκαν άνθρωποι να τους ξεπεράσουν, ή θα γέλαγαν ικανοποιημένοι για την απόδοση της σποράς τους! Τρίτη εκδοχή δε μπορώ να βρω!

ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΑΓΚΩΤΟ!

Εντάξει, ρε συνέλληνες, καρακιτσάτη του κερατά η φαεινή της Τσανάκα να υψώσει την γαλανόλευκον με γερανό, αλλά δεν το «τερμάτισε» όπως ο συνάδελφός της στη Μενεμένη! Δεν έβαλε να παρελάσουν τα… σκουπιδιάρικα του δήμου! Και αφήνω την «περίπτωση» Μπουτάρη που πήγε και ντύθηκε… τσολιάς!

Μια χαρά η Τσανάκα και να χαιρόμαστε που την έχουμε δήμαρχο (συν υπεύθυνη του πολιτισμού). Γιατί, πέραν των άλλων, η Δήμητρα είναι και… μπαξές. Και δε μιλάω για την ψυχούλα της. Αυτή, μάλαμα! Μικρού παιδιού! Αφού να σκεφτείτε, προεκλογικά αργούσε να κατέβει στις ομιλίες της γιατί κράταγε τα εγγόνια της! Κι αυτό εγώ πολύ το γούσταρα τότε. Μου έβγαζε κάτι από Ελένη Ζαφειρίου! Που την αγαπούσα και τη θαύμαζα τρελά. Τι κι αν οι φίλοι μου όλοι ξημεροβραδιάζονταν με τη Ζωίτσα τη Λάσκαρη! Εγώ εκεί, στα μελό. Άλλα ήθη…

Με την Τσανάκα, που λέτε, δεν ωφελεί σε τίποτε να το σοβαρεύεις. Δείτε το εντελώς χαλαρά! Πώς είσαι, ρε παιδί μου, μετά από δύο βαλεριάνες και ένα σιάτσου; Α γεια σου, αυτό! Να σου λέει (ας πούμε) ότι η 28η Οκτωβρίου είναι ημέρα μνήμης, περηφάνιας και χαράς και αντί να κάθεσαι να της εξηγείς ότι πόλεμος και χαρά δεν πάνε μαζί, Δημητρούλα μου, να σε πιάνει μια διάθεση να πας στο μέτωπο να το γλεντήσεις! Να σου λέει ότι είπαμε να γιορτάσουμε τους Εβραίους όπως γιορτάσαμε τους Πόντιους και τους Αρμένιους και αντί να το «ψάχνεις» σε τίποτε ολοκαυτώματα και ξεριζωμούς, να το γυρίζεις κατευθείαν σε… πάρτι!

Ε, ναι λοιπόν! Της Amanda Lear θα γίνει! Ντίσκο θα την κάνουμε την τετραετία που μας απομένει! Κι έχω και πρόταση: μόλις κατεβάζουμε τη σημαία από τον γερανό (που μπορεί να είναι και μεγαλύτερη στις 25 Μαρτίου), να ανεβάζουμε αμέσως μια ντισκόμπαλα, νάαααααααα μετά συγχωρήσεως! Ποιο Φεστιβάλ Φιλίππων και ποιο Παπαϊωάννου! Bee Gees και Donna Summer! Και ο Πετρόπουλος… Τραβόλτα!

Αφήστε που μετά από αυτά, το έχω σιγουράκι το Gay Pride! Και από… σημαιοφόρους; Τσούρμο καλέ! Σιγά μην ξεμέναμε…