ΔΥΟ ΣΠΑΝΙΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Τύχη καλή το «έφερε» πριν λίγες ημέρες και βρέθηκα μπροστά σε δύο αναρτήσεις φίλων (και συνοδοιπόρων), το περιεχόμενο των οποίων αφορούσε σε δύο σπάνια και συνάμα συγκλονιστικά ντοκιμαντέρ! Δώρα ανεκτίμητα, που «κουβαλάνε» μέσα τους τη μεγαλύτερη όλων των αξιών: τον ανθρώπινο αγώνα. Ατομικό και συλλογικό.

Το πρώτο (που προβλήθηκε πρόσφατα στο πλαίσιο του Σύγχρονου Κρητικού Φεστιβάλ Τεχνών και Πολιτισμού) είναι ένα φιλμάκι διάρκειας περίπου 4 λεπτών, γυρισμένο το 1935 από Γάλλους περιηγητές οι οποίοι τολμούν ένα ταξίδι στο νησί των λεπρών, τη Σπιναλόγκα. Ταξίδι που μοιάζει να «παρακολουθεί» την πορεία δύο ασθενών προς την ολοκληρωτική τους απομόνωση! Η «περιηγητική ατμόσφαιρα» αυτού του μοναδικού ντοκουμέντου θα διακοπεί απότομα, όταν στην εικόνα θα αρχίσουν να εμφανίζονται οι μορφές των λεπρών. Τα σημαδεμένα τους πρόσωπα, η απελπισία της μοναξιάς τους, οι σκιές τους μέσα στους βράχους, οι δειλές τους απόπειρες για επικοινωνία, η σιωπές τους μπροστά στον φακό, οι μετέωρες κινήσεις τους συνθέτουν μια εικόνα που είναι σαν να ξεπηδάει από τη δραματική αφήγηση του Θέμου Κορνάρου, ακυρώνοντας εν πολλοίς την «λάιτ εκδοχή» του Νησιού της Βικτόριας Χίσλοπ.

Το δεύτερο –και παρά τις όποιες ιστορικές ελλείψεις που κομίζει η έρευνα της κυρίας Φωτεινής Τομαή– είναι το μοναδικό αφήγημα μιας άγνωστης ιστορίας που εξελίχθηκε τον Οκτώβριο του 1944 στο Άουσβιτς: την εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων! Τη μοναδική εξέγερση που έχει καταγραφεί σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης!

Για πολλούς και διάφορους λόγους (προφανώς και ευνόητους), αξίζει η μεταφορά ενός μέρος της αφήγησής τους, έτσι όπως παρουσιάζεται στο XYZ Contagion, πολυτιμότατη πηγή για όσους νοιάζονται και ενδιαφέρονται για τη νεότερη πολιτική μας Ιστορία.

Στις 7 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα Σάββατο, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14.30 το μεσημέρι, όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή… Όταν άρχισαν να εκφωνούν τα ονόματα των Ελλήνων, κανείς δεν απάντησε. Σε κάποια στιγμή μια φωνή (πιθανόν του Ιωσήφ Βαρούχ) στα ελληνικά: θα γίνει ή όχι το ντου που λέγαμε; Αμέσως όρμησαν στους Γερμανούς φρουρούς, τους αφόπλισαν και οχυρώθηκαν μέσα στο κρεματόριο ΙΙΙ με τα λίγα όπλα που διέθεταν, αναμένοντας από τους συντρόφους τους να κινηθούν. Δυστυχώς, αν και μυημένοι στο σχέδιο της εξέγερσης, οι άνδρες στα άλλα κρεματόρια δεν κινήθηκαν… Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη… Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ (Βίκο) Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ (ανήκαν στο κρεματόριο IV) και ο Σαμ Καράσσο… Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια και το γειτονικό Kanada παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακούγονταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος. Μπορεί η εξέγερση εκείνη να απέτυχε- αν και ποτέ δεν διαλευκάνθηκε από ποιον προδόθηκε- αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μαρτυρία του διασωθέντα Μαρσέλ Νατζαρή: Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι…

Τα δύο ντοκιμαντέρ, μπορείτε να τα δείτε στις παρακάτω ηλεκτρονικές διευθύνσεις: 

http://flashnews.gr/ post/271757/binteontokoymento-gia-thnspinalogka-gia-prwth-forasth-dhmosiothta

https://xyzcontagion. wordpress.com/2012/05/12/ ntokimanter-agnostieksegersi-ellines-ebraioi/

ΘΥΜΑ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Είναι αλήθεια ότι ο Νίκος Φίλης «φροντίζει» ο ίδιος πολλές φορές να «βγάλει τα μάτια» του, αλλά στα κύρια και τα σοβαρά είναι από τα πρώτα (μην πω το «πρώτο») θύματα παραπληροφόρησης. Ενσυνείδητης και μη. Είτε αυτή πραγματώνεται μέσω των αλλοιώσεων και των παρερμηνειών παλαιών και νέων δηλώσεών του είτε (το χειρότερο) μέσω μιας καλοστημένης «μηχανής προπαγάνδας» που στην παγκόσμια πολιτική ορολογία έχει «κατοχυρωθεί» με την ονομασία: γκαιμπελισμός.

Το δυστύχημα για την ενημέρωση –αλλά πρώτα και κύρια για τη Δημοκρατία– είναι ότι στον ρόλο αυτόν δεν επιδίδονται μόνο τα εθνικιστικά (κατά τεκμήριο και ανεγκέφαλα) φιντάνια του διαδικτύου, αλλά και ένα πολύ μεγάλο μέρος του… συνταγματικού τόξου. Άλλοτε συντεταγμένα και άλλοτε με τον γνωστό «αυθορμητισμό» που παράγει η άγνοια και ο φανατισμός.

Απέναντι σε αυτήν την επικοινωνιακή μάστιγα, η ιστοσελίδα ellinikahoaxes.gr ορθώνει «ανάστημα αλήθειας και αντικειμενικότητας», επιδιδόμενη με συνέπεια σε ένα ξεχωριστό είδος δημοσιογραφίας και ενημέρωσης που (μοναδικό) στόχο και σκοπό έχει να καταρρίψει με στοιχεία και ντοκουμέντα τα πολλά και διάφορα ψεύδη που «κυκλοφορούν» (και ευρέως αναπαράγονται) στο διαδικτυακό σύμπαν.

Επανέρχομαι όμως στον Νίκο Φίλη. Πρόσφατα, διοχετεύτηκε στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης (νομίζω ότι όλοι είστε σε θέση να καταλάβετε την ιδεολογική ταυτότητα των… αποστολέων), η «είδηση» ότι ο υπουργός Παιδείας σκέφτεται (και προτίθεται) να «κόψει» από το ελληνικό αλφάβητο, δύο έως τρία φωνήεντα! Πώς τεκμηριώνεται η… πρόθεση της κοπής; Μα με τη «δήλωση» του ίδιου του υπουργού, ο οποίος φέρεται να ανέπτυξε τον παρακάτω προβληματισμό:

Στα ελληνικά έχουμε επτά βασικά φωνήεντα (α, ε, ι, η, υ, ο, ω) τα οποία γίνονται δώδεκα αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του και τα διγράμμα τα ει, οι, υι, αι και ου, ενώ σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη οι γλώσσες φθάνουν μετά βίας τα έξι με επτά στο σύνολο… Τα παιδιά μας δεν μιλούν και δεν γράφουν σωστά ελληνικά. Κάτι φταίει, αλλά τι; Λένε ότι ο πλούτος της γλώσσας βοηθά τους νέους να αναπτύσσουν κριτική σκέψη και εκφραστική δύναμη. Εγώ δεν ξέρω. Ίσως όλα αυτά τα φωνήεντα να μπερδεύουν τελικά τα παιδιά… Κατά τη γνώμη μου το έψιλον γιώτα, το όμικρον γιώτα, το ύψιλον και το άλφα γιώτα μπορούν να αντικατασταθούν άμεσα, ενώ το ίδιο μπορεί να ισχύσει σε ορίζοντα πενταετίας και για σχεδόν ομόηχα σύμφωνα όπως το μι και το νι… Για το θέμα, θα διεξαχθεί ανοιχτός διάλογος και θα ακουστούν όλες οι απόψεις των ειδικών από την πανεπιστημιακή και εκπαιδευτική κοινότητα…

Όπως ήταν φυσικό (και αναμενόμενο) το «νέο» δεν άργησε να πάρει διαστάσεις… φρενίτιδας, με τα σχόλια ενάντια στον υπουργό να εκφωνούνται με όλα τα γλωσσικά περισσεύματα που κομίζει η νεοελληνική καφρίλα και… ανορθογραφία! [1]Τα πράγματα, βέβαια, δεν άργησαν να «μπουν στη θέση» τους, μιας και τα ellinikahoaxes φρόντισαν μέσα σε λίγες ώρες να γνωστοποιήσουν ότι όλα αυτά που «χρεώνονται» στον Νίκο Φίλη προέρχονταν από τη σατιρική ιστοσελίδα Το Κουλούρι, τα άρθρα και τα κείμενα της οποίας είναι απλά… προϊόντα φαντασίας των συντακτών της!

Ποιοι όμως από αυτούς που κοινοποίησαν με «θυμό και οργή» το «κατόρθωμα» του υπουργού έγιναν γνώστες της γκάφας τους; Και ποιοι από  εκείνους (τους πάντα πρόθυμους) που έσπευσαν με όλους τους τόνους των… φωνηέντων τους να βγάλουν τη ρατσιστική χολή τους; Φρονώ ελάχιστοι και από αυτούς ακόμη πιο ελάχιστοι όσοι θα προβούν σε «διορθώσεις» και «συγγνώμες». Και κάπως έτσι, θα αναπαράγεται και θα «σέρνεται» ο… γλωσσικός αφελληνισμός που επιδιώκει ο υπουργός Παιδείας!

Χρειάζεται να υπενθυμίσω με ποια ιδεολογία συνδέονταν ο Γκαίμπελς;

ΜΟΝΟ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΑ;

Χωρίς καμία αμφιβολία, η επίμαχη ανάρτηση της (γενικά σοβαρής και μετρημένης) Μαρίας Φραντζεσκάκη, μέσω της οποίας παρουσιάζεται ως «παρά φύσιν δίποδο» ο υπουργός Παιδείας, συγκαταλέγεται σε εκείνη την κατηγορία «πολιτικών μηνυμάτων» που παράγει και διαδίδει την πιο ύποπτη και διεισδυτική ρατσιστική ρητορική. Ασχέτως προθέσεων καμιά φορά. Πρόκειται για μία φτηνή και πολύ χαμηλού επιπέδου πολιτική αντιπαράθεση, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκονται τα «κουσούρια», οι «αδυναμίες» και οι «φυσικές ατέλειες» των υπό κρίση πρωταγωνιστών. Υπ’ αυτήν την έννοια, το λιγότερο που θα μπορούσε να καταλογίσει κανείς στον «αυθορμητισμό» της κυρίας Φραντζεσκάκη, είναι αστοχία και επιπολαιότητα.

Έννοιες και χαρακτηρισμοί που μοιάζουν να την «ακολουθούν» και στην όλη προσπάθειά της να «αντεπιτεθεί» στα όσα της καταλογίζει η (ούτως ή άλλως «τραβηγμένη») ανακοίνωση του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, από το περιεχόμενο της οποίας έγιναν γνωστές και οι facebookικές ενασχολήσεις και «ανησυχίες» της!

Τι θέλω να πω:

Από τη στιγμή που η κυρία Φρανζεσκάκη αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά και την πολιτική, όφειλε να γνωρίζει ότι οι απόψεις της και ο δημόσιος λόγος της θα βρίσκονται συνεχώς υπό την αυστηρή κρίση και κριτική της κοινωνίας. Συνεχώς και αδιαλείπτως! Εξ αυτού και μόνο, οι όποιες «προσωπικές απόψεις» που κομίζει στον κοινωνικό και πολιτικό διάλογο, «βαραίνουν» πλέον και τον ιδεολογικό της χώρο. Είτε της αρέσει (και τη βολεύει) είτε όχι!

Κάπως έτσι, η ανάρτηση της κυρίας Φραντζέσκακη προσθέτει άλλο ένα «βάρος» στις ήδη επιβαρημένες «πλάτες» της δημοτικής και κομματικής της παράταξης. Γιατί τα «κρούσματα» τελευταία, πολλά και… επώνυμα!

Πέρα από τα τυπικά όμως, τα βασικά ατοπήματα της κυρίας Φρατζεσκάκη εντοπίζονται κυρίως σε δύο σημεία της ανακοίνωσής της. Το πρώτο έχει να κάνει με την αυθαίρετη «μετάφραση» μέσα από την οποία ερμηνεύει τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας και το δεύτερο με τη «χριστιανικότητα» με την οποία προσπαθεί να περιβάλλει τις κοινωνικές και πολιτικές της πεποιθήσεις!

Είναι γεγονός ότι πολλές από τις δηλώσεις του κυρίου Φίλη ενέχουν τον κίνδυνο της… παρερμηνείας. Αυτό συνέβη με την περίφημη ιστορία περί «εθνοκάθαρσης» και «γενοκτονίας», αυτό συνέβη και τώρα με την (καθ’ όλα ορθή) θέση του για τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών. Θέση που η κυρία Φρατζεσκάκη (παρασυρμένη προφανώς και από ιδεολογικό ζήλο) μοιάζει να την αγνοεί πλήρως! Γι’ αυτό άλλωστε και προσπαθεί να ανταπεξέλθει στο «στρίμωγμα» με την (άσχετη) επίκληση του «κινδύνου» να χαθούν οι «σχολικές παραδόσεις». Ήγουν, οι παρελάσεις, η προσευχή, το μάθημα των θρησκευτικών!

Αν όντως η κυρία Φρατζεσκάκη ήθελε να αντιπαρατεθεί πολιτικά στη σκέψη (και όχι σε κάποια απόφαση, όπως τεχνηέντως προβάλλεται) του υπουργού, όφειλε να προσκομίσει στον διάλογο τις δικιές της απόψεις περί του τρόπου (και του χρόνου) με τον οποίο θα πρέπει να διδάσκονται τα Αρχαία οι μαθητές. Από τη στιγμή που δεν το έπραξε και επέλεξε να «χτυπήσει» με την ετοιματζίδικη συνθηματολογία του διαδικτύου, μοιραίο ήταν να «πέσει» στην παγίδα της ευκολίας και του λαϊκισμού.

Όσο για τα περί χριστιανοσύνης, καλό θα ήταν να «ψαχτεί» και λίγο με τα Κείμενα και τις Γραφές. Και όχι μόνο προς γνώσιν…    

ΣΥΝΑΜΦΟΤΕΡΑ!

                                                                          Ειρηνική Συνύπαρξη

Μαρία Φραντζεσκάκη, δημοτική σύμβουλος Καβάλας: ως μεγάλο ιδανικό της ζωής μου, έχω τον Χριστιανισμό που  «αγκαλιάζει» όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως εθνικότητας, χρώματος και πιστεύω. Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά έχω την εντύπωση ότι ο Χριστός ποτέ του δεν αποκάλεσε άνθρωπο «παρά φύσιν δίποδο»! Σωστά;

Εντάξει, Σπανέλη μου! Να το παραδεχτώ ότι δεν διάβασα σωστά τη φράση αν δεν είχαν πολεμήσει στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο και ιδιαίτερα στον Β’, οι Έλληνες στρατιώτες εδώ θα ήταν Βουλγαρία… Εσύ εννοούσες τον Β’ Βαλκανικό κι εγώ «πετάχτηκα» στον Β’ Παγκόσμιο, με αποτέλεσμα να σε κρίνω άδικα. Αλλά για εκείνο το οι Γερμανοί ήρθαν στην Ελλάδα ως απλοί κατακτητές, διαπίστωσα μία… προσπέραση, ή μου φάνηκε;

Παραπλανήθηκε –λέει– ο κομιστής Αναστασιάδης από τις καταγγελίες του Αυγενάκη (γνωστού και ως… αστροπελέκι) και έγραψε όλα εκείνα για τη μητέρα της Νάντιας Βαλαβάνη που (και καλά) παραμονές των capitals controls «έβγαλε» στο εξωτερικό εκατό χιλιάδες ευρώ! Και κάπως έτσι… ξεπλύθηκε (και αυτή) η συκοφαντία!

Και να μη μας διαφεύγει ότι αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, ο Αυγενάκης είναι Γενικός Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας.

Ίτε παίδες ελλήνων, ίτε παίδες βαρβάρων! Και τα δυο δεν γίνεται! Δ Υ Α Δ Ο Σ Τ Α Ι!!!

O Ρόνι Γουντ των Rolling Stones απέκτησε δίδυμα κοριτσάκια στα 69 του! Αυτά να τα βλέπετε και να τα ακούτε εσείς που είστε της… υγιεινής!

Είναι αλήθεια! Ανακάμπτει η Νέα Δημοκρατία! Είδα αφίσα με Μπίγαλη και Μπέσυ Αργυράκη!

Παράσχος Αγανικόλας! Από τον Αρτέμιο Σώρρα στον Γεώργιο Καρατζαφέρη! Το λες και… άλμα ποιότητας!

Είδα ολόκληρη τη συνέντευξη του τέως Βασιλιά Κωνσταντίνου στον Παπαχελά και την Κοσιώνη. Και όταν λέω «ολόκληρη», ολόκληρη! Χρειάζομαι γιατρό;

Ελβετικό χωριό προτίμησε να πληρώσει 260.000 ευρώ από το να φιλοξενήσει 10 πρόσφυγες! Αυτό είναι που λένε… εστετοχώρι!

Σοφία Βούλτεψη: δικαιώθηκα για το χαρτί τουαλέτας! Τελικά, όλα σε αυτήν τη ζωή είναι ζήτημα… αυτοεκτίμησης!

Μάρω Ζαχαρέα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του STAR: Χάπια μετατρέπουν τζιχαντιστές σε αδίστακτους δολοφόνους! Για τα δικά της τα… ληγμένα, κουβέντα!

Για πληρωμένα αλλά ανεκτέλεστα έργα στην Εγνατία Οδό ύψους 25 εκατομμυρίων ευρώ, έχει επέμβει ο οικονομικός εισαγγελέας. Να θυμίσω μήπως ποιος έκοβε τις κορδέλες των εγκαινίων;

Ο Μαρινάκης κατήγγειλε τον Μελισσανίδη και τον Σαββίδη ότι έχουν σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα! Τα ύστερα του κόσμου!

Παρέμβαση στον πολιτισμό της Χρυσής Αυγής: μόνο η ελληνική γλώσσα ακούγεται καθαρά στα αρχαία θέατρα! Ουγκ!

Και όπως μας πληροφορεί η Δήμητρα Τσανάκα, ανάμεσα στις πολλές συναυλίες του καλοκαιριού, θα είναι και αυτή του… Αγγέλακα!

ΜΙΑ "ΔΙΚΙΑ" ΜΑΣ ΤΑΙΝΙΑ

Επειδή η Μνήμη δεν «συντηρείται» μόνο με τα αγάλματα, τους σημαιοστολισμούς και τις πατριωτικές αφηγήσεις, ας φροντίσει κάποιος τοπικός φορέας να ενδιαφερθεί για την προβολή στην πόλη μιας πολύ σπουδαίας ταινίας με θέμα την εξολόθρευση των Ελληνοεβραίων κατά την διάρκεια της κατοχής. Κι αν ο δήμος Καβάλας «κωλύεται» να ανταποκριθεί σε μία τέτοια προτροπή (ένεκα και της «εθνικιστικής συνιστώσας» που –μειοψηφικά;– κατοικοεδρεύει στη διοίκησή του), πεδίον δόξης λαμπρό για τους υπολοίπους που επαγγέλλονται τους θεματοφύλακες της τοπικής μας Ιστορίας. Είτε πρόκειται για τα προσφυγικά σωματεία είτε για τους πολιτιστικούς συλλόγους είτε για τους πνευματικούς της ανθρώπους.

Όσο κι αν η ταινία του Κόνραντ Βολφ Stars–Η μπαλάντα ενός λαού μοιάζει (ή μπορεί και να είναι) «ξεπερασμένη» αισθητικά και δραματουργικά, εν τούτοις διατηρεί στα «κινηματογραφικά της σπλάχνα» αυτό που την καθιστά μοναδική και υπερπολύτιμη: να διαπραγματεύεται μία ιστορία που όμοιά της δεν έχει καταγραφεί ποτέ στο παγκόσμιο σινεμά! Την πορεία των Ελλήνων Εβραίων προς το Άουσβιτς, το Νταχάου, την Τρεμπλίνκα και τα άλλα ναζιστικά κρεματόρια και την προσωρινή μετεγκατάστασή τους σε ένα βουλγαρικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Αυτό και μόνον το γεγονός συνδέει άμεσα την υπόθεση της ταινίας με την Εβραϊκή Κοινότητα της Καβάλας, αφού χίλια τετρακόσια ογδόντα τέσσερα μέλη της (ουσιαστικά η συντριπτική της πλειοψηφία) ακολούθησαν τον Μάρτιο του 1943 την ίδια διαδρομή με αυτή που περιγράφει ο Κόντραντ Βολφ στο Stars.

Στο αφηγηματικό της μέρος, η ταινία «διαπραγματεύεται» τον έρωτα μιας Ελληνοεβραίας (στο ρόλο, η Βουλγάρα ηθοποιός Σάσα Κρουσάρσκα) με έναν αξιωματικό των Ναζί (ερμηνεύεται από τον Ανατολικογερμανό Γιούργκεν Φρόριεπ) μέσα στις τραγικές συνθήκες του στρατοπέδου που εκείνη τη χρονική περίοδο «φιλοξενούσε» πάνω από 20.000 ανθρώπους. Παρ’ ότι το «ρεαλιστικό» μέρος της ταινίας λειτουργεί καταλυτικά στην ατμόσφαιρά της, αυτό που κυριαρχεί ως συμβολισμός είναι η νίκη της ανθρώπινης αγνότητας απέναντι στο φασισμό, τον ρατσισμό και τις προκαταλήψεις. Επίτευγμα που διαμορφώνεται μέσα από μία «ερωτική περιπέτεια» απαλλαγμένη από μύθους και ρομαντισμούς.

Σε αυτήν τη «στερεότητα» άλλωστε οφείλει το Stars και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών του 1959 (μέλος της οποίας ήταν τότε και ο Μιχάλης Κακογιάννης). Επίτευγμα μέγα, αν αναλογισθούμε ότι η ταινία προβάλλεται εν μέσω του Ψυχρού Πολέμου και με την παραγωγή της να «υπογράφεται» εξ ολοκλήρου από τα στούντιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας.*

Αν όμως υπάρχει κάτι που την κάνει ακόμη πιο σημαντική καλλιτεχνικά, είναι ότι την χρονιά εκείνη «συναγωνίζονταν» στις Κάννες ο Αλέν Ρενέ με το Χιροσίμα, αγάπη μου, ο Φρανσουά Τρυφώ με τα 400 χτυπήματα και ο Λουίς Μπουνιούελ με το Ναζαρέν! Για την ιστορία, τον Χρυσό Φοίνικα είχε κερδίσει το Ορφέο Νέγκρο του Μαρσέλ Καμί.

Εξυπακούεται ότι στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, το Stars ήταν αδύνατο να βρει αίθουσα προβολής, πόσο μάλλον όταν όλα όσα συσχετίζονταν με το πογκρόμ των Ελλήνων Εβραίων, βρισκόταν εκείνη τη περίοδο στη «σκιά» της Ιστορίας, μιας και στο νέο καθεστώς είχαν αναρριχηθεί πολλοί παράγοντες του δημόσιου και πολιτικού βίου που είχαν εκτεθεί (άμεσα ή έμμεσα) υπέρ των Γερμανών. Και να μη μας διαφεύγει ότι την ίδια περίοδο ξεσπά στην Ελλάδα και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας η υπόθεση Μέρτεν (γνωστού διώκτη των Ελληνοεβραίων στη Βόρεια Ελλάδα), με ό,τι αυτή «κουβαλάει» στα «ήθη» της νεότερης πολιτικής μας ιστορίας.

* Η ταινία υποβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών 1959 ως υποψηφιότητα της Βουλγαρίας και όχι της ΛΔΓ, αφού τότε η ΛΔΓ δεν αναγνωριζόταν διπλωματικά ως κράτος από τα δυτικά κράτη.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ... ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ

Με ένα μικρό σχόλιο κάτω από τον τίτλο «Αδιάβαστος», ο εκδότης της εφημερίδας Χρονόμετρο Θεόδωρος Σπανέλης «απαντάει» (διά της… υπεκφυγής) στα όσα τον αφορούσαν προσωπικά και συμπεριλαμβάνονταν στο κείμενο της περασμένης Τρίτης 24 Μαΐου. Γράφει:

Ασχολήθηκε από τη στήλη του στην Νέα Εγνατία ο Μπάμπης Γαμβρέλης με τις απόψεις που εξέφρασα για το θέμα του αγάλματος του Έλληνα στρατιώτη. Δεν θα του απαντήσω γιατί δεν διάβασε προσεκτικά αυτά που έγραψα. Αν όμως όντως με διάβασε προσεκτικά και επιμένει στα όσα έγραψε, θα ήταν χρήσιμο να συμβουλευτεί ένα βιβλίο της ιστορίας. Αν επιμένει στα όσα υποστηρίζει τότε θα υποχρεωθώ να του απαντήσω. Οψόμεθα!!!

Ειλικρινά απορώ γιατί ο κύριος Σπανέλης επιδιώκει έναν «δεύτερο γύρο» για να με διαψεύσει (και να με… κατατροπώσει) ιστορικά. Να υποθέσω ότι η «δημοσιογραφική του μεγαλοψυχία» δεν θέλει να με εκθέσει περισσότερο, δίνοντάς μου την ευκαιρία να «ομολογήσω» δημόσια την ιστορική μου άγνοια; Ή μήπως ότι μία πιθανή ανταπόκρισή μου στην πρόσκληση - πρόκλησή του, θα κρατούσε «ζεστό» το ενδιαφέρον της «αποστολής» του;

Όπως και να ‘χει όμως, του οφείλω μερικές απαντήσεις που, εκτός των άλλων, άπτονται και της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Έχουμε και λέμε:

1 Πιθανόν να διέλαθε της προσοχής του κυρίου Σπανέλη ότι η κριτική μου επί των ιστορικών του απόψεων συνοδεύτηκε με τη δημοσίευση και των δικών του γραπτών, κάτι που αποφεύγει να κάνει ο ίδιος. Του το αναφέρω μπας και την επόμενη φόρα θυμηθεί να πράξει τα «τυπικά» και τα επιβαλλόμενα. Σεβόμενος πρωτίστως το αναγνωστικό του κοινό.

2 Θέλω να ρωτήσω τον κύριο Σπανέλη αν οι πάνω από δύο αναγνώσεις του κειμένου του συνιστούν από την πλευρά μου «προσεκτική» ή όχι αντιμετώπιση των όσων γράφει και υποστηρίζει. Λαμβάνοντας φυσικά υπ’ όψιν και το γεγονός ότι ο «βαθμός δυσκολίας» τους δεν απαιτούσε δα και τόση μεγάλη προσπάθεια.

3 Επίσης, θα ήθελα να του υπενθυμίσω ότι μέσα στα όσα τον αφορούν και τον εμπεριέχουν, υπάρχει από την πλευρά μου η (θα την έλεγα και κομβική) επισήμανση με την οποία δηλώνω το «ιστορικό μου έλλειμμα»! Αγνοώ γιατί ο κύριος Σπανέλης επιλέγει να την προσπεράσει. Βολικό; Ίσως!

4 Θα του ήμουν ευγνώμων του κυρίου Σπανέλη αν είχε την καλοσύνη να μου προτείνει μερικά «βιβλία ιστορίας», μπας και καταφέρω να μειώσω το «αδιάβαστο» που με κατατρέχει. Κι ας είναι και της… Παναγιωταρέας. Θα το υποστώ!

5 Και μιας και επιμένω σε αυτά που υποστήριξα στο κείμενό μου, «υποχρεώνω» (και ωθώ) τον εκδότη του Χρονόμετρου να προβεί σε λεπτομερείς απαντήσεις. Και εδώ θα είμαστε για την (όποια) συνέχεια!