ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ

Εμένα δεν με «χάλασαν» καθόλου οι εκκενώσεις των καταλήψεων. Τις είδα ως… ρήτρα ανάπτυξης! Όμως στο καπάκι, σκάει μύτη το τουριστικό αφιέρωμα του Guardian στις… καταλήψεις των ευρωπαϊκών πόλεων! Να θέλεις να «αγιάσεις» και να μην μπορείς!

Ας μην περάσει απαρατήρητο αυτό που συνέβη πριν λίγες ημέρες στο Δημοτικό Κυνοκομείο. Μας αφορά όλους γιατί καθρεφτίζει τον πολιτισμό και τις ευαισθησίες μιας ολόκληρης κοινωνίας. Που δυστυχώς, ούτε πολιτισμένη ούτε ευαίσθητη μπορείς να την πεις. Και όλα αυτά, λίγες μόνο ημέρες μετά τις «επικοινωνιακές τυμπανοκρουσίες» της Δημοτικής Αρχής.

Στη μνήμη του σκύλου που αφέθηκε μόνος και αβοήθητος από τους υπεύθυνους του Κυνοκομείου, αντιγράφω και συνυπογράφω την ανακοίνωση του Φιλοζωικού Σωματείου ο «Αίσωπος».
Μετά από την μάχη που δόθηκε από το σωματείο μας και αρκετούς φιλόζωους της πόλης μας για να μεταφερθεί ο Λέων σήμερα σε κτηνίατρο, μεταφέρθηκε τελικά στις 6 το απόγευμα σε κτηνιατρείο από υπάλληλο του Δήμου. Έγιναν οι εξετάσεις οι οποίες έδειξαν ότι ο Λέων είχε ερλειχίωση και δυροφυλαρίωση, ασκίτη, διογκωμένο συκώτι, και περιτοναϊκή κοίλη διάγνωση της κτηνιάτρου ήταν ότι η κατάσταση της υγείες του ήταν μη αναστρέψιμη και το ζώο ήταν θέμα ημερών να πεθάνει με φρικτούς πόνους και έπρεπε να γίνει ευθανασία. Δεχτήκαμε πολλές πιέσεις για να αποφασίσουμε εμείς γι αυτό. Ενώ κατανοούσαμε ότι ο Λέων έπρεπε να λυτρωθεί αφήσαμε στους υπαίτιους για την κατάντια του και την κατάσταση του να αποφασίσουν οι ίδιοι. Η ευθανασία μετά την απόφαση τους έγινε. Το φιλοζωικό Σωματείο «Αίσωπος» θα κινηθεί με κάθε νόμιμη διαδικασίας για τον ΑΔΙΚΟ χαμό του Λέωντα και γιατί αυτή την στιγμή υπάρχουν και άλλα ζώα εκεί μέσα που χρήζουν άμεσης κτηνιατρικής περίθαλψης. Καλό ταξίδι Άρχοντα Λέων!

Σύμφωνα με το agionoros.ru, ένα ζευγάρι το «πάλευε» επί 10 χρόνια για να κάνει παιδιά, αλλά δεν…  Μέχρι που έμαθαν ότι σε ένα από τα μοναστήρια του Αγίου Όρους, η καλλιέργεια της αμπέλου που καρποφορεί εκεί, θεραπεύει και βοηθάει τα άτεκνα ζευγάρια! Τότε, το νεαρό ζευγάρι στράφηκε προς το Άγιο Όρος και προς τη χάρη και τη θαυματουργική δύναμη που πηγάζει από τον Όσιο Συμεών, Κτήτορα της Μονής Χιλανδαρίου Αγίου Όρους. Τα σταφύλια του κλήματος αυτού θεραπεύουν θαυματουργικά την αδυναμία των ατέκνων γυναικών. Το ζευγάρι πήρε σταφύλια και, ω του θαύματος, μέσα σε πέντε μήνες, από… τζούφιο, καρπερό!

Αυτό πάλι; Στην Τουρκία, λέει, υπάρχει υπουργός… Οικογενειακών Υποθέσεων! Τι να… υποθέσεις;

Η Μελάνια Τραμπ αποκάλυψε πόσο συχνά κάνουν σεξ με τον Πρόεδρο! Η είδηση βέβαια δεν είναι η συχνότητα άλλα ότι… κάνουν!

Θεϊκό!!! Το πιο αποτυχημένο ακάουντ στην παγκόσμια Ιστορία είναι ο Ιησούς. Είχε 12 φόλοερς και ο ένας τον ακολουθούσε μόνο για να του κάνει ριπόρτ…

Από το Συμβούλιο της Επικρατείας κρίθηκε αντισυνταγματική η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην επιλογή των διευθυντών των σχολείων. Παραμένει όμως συνταγματικό να επιλέγουν οι ίδιοι οι δικαστές τους δικούς τους προϊστάμενους.

Ζω μεγαλεία στο facebook! Έχω αίτημα φιλίας από… Γιώργο Κοινούση!

Ουπς! Τι γίνεται εδώ; Διαφήμιση του Μασούτη στον χρυσαυγίτικο Στόχο; Να το λάβουμε υπ’ όψιν μας;

Πήγα τις προάλλες στον Πρίνο και πού λέτε να «έπεσα»; Επάνω στους Εθνοφύλακες! Ετοιμοπόλεμοι σε… καφετέρια!

Ζούνε μεγάλες στιγμές οι Θάσιοι! Μετά τον Καμμένο, ο… Σταμάτης Γονίδης! Τι να λέμε τώρα…

Στις μαντινάδες κατέταξε ο (άριστος) Μητσοτάκης το Καλοχαιρέτα τσι πεζούς όταν καβαλικέψεις για να σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα ξεπεζέψεις, που είπε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης!

Με τον τίτλο Μπράβο ρε μάγκες παρουσίασε η εφημερίδα Νεάπολις την εκδήλωση του Μουσικού Σχολείου Καβάλας για το Ρεμπέτικο. Λίγο ακόμη και θα το συνέχιζε με το: Φύσα, ρούφα, τράβα τονε, πάτα τονε κι άναφτονε…

Αλέξης Χαρίτσης, υφυπουργός Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ: Πυροδοτούμε την συζήτηση για το αναπτυξιακό σχέδιο των νησιών! Και άντε τώρα να πεις ότι δεν έχουν δίκαιο όλοι αυτοί που φωνάζουν για διασυνδέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τα… Εξάρχεια!

Χμμμμμ… σε ποιον εκδότη-εκβιαστή της Καβάλας που απαιτούσε 45.000 ευρώ, 80.000 ευρώ, 35.000 ευρώ και 17.500 ευρώ, αναφέρονταν ο τ. νομάρχης Θεόδωρος Καλλιοντζής; Μήπως είναι αυτό που λένε: τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;

Όχι, πείτε μου! Όταν βλέπετε εσείς τον Κώστα Αντωνιάδη, τον νέο Θεματικό Περιφερειάρχη επί των Τουριστικών, δεν σας έρχεται αμέσως μία διάθεση… ξενερώματος;

Πρωινή εκπομπή στην τηλεόραση και το θέμα που κουβεντιάζεται είναι οι… συνταγές για ένα πετυχημένο φλερτ! Στον Αnt1; Στο STAR; Στον ALFA; Mήπως στο Epsilon; Νόουυυυυυ σύντροφοι! Στην ΕΡΤ1!!!

Ακούω τώρα ευτραφή δημοσιογράφο σε πολιτιστική εκπομπή της ΕΡΤ να λέει ότι στα νιάτα του, αντί με το χαρτζιλίκι που του έδιναν οι γονείς του να πάει να αγοράσει κανένα σουβλάκι με πίτα, αυτός πήγαινε και αγόραζε το περιοδικό… Αναγνώστης! Έτσι μπαίνουν τα κιλά. Διαβάζοντας! Όχι σαν και μας που το είχαμε ρίξει από μικροί στο Penthouse και… ρέψαμε!

Αυτό πάλι! Η Νέα Δημοκρατία δεν ψήφισε την τροπολογία που προβλέπει την απόδοση ελληνικής ιθαγένειας στους απογόνους Ελλήνων Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος! Πού και να μην είχε «ανανήψει» ο Άδωνις!

Όπως μας πληροφορεί ο πατήρ Ιωάννης στο Ορθοδοξία, οι άθεοι από τις μασονικές στοές της Καλιφόρνιας εξαγόρασαν την Ελληνική φαρμακοβιομηχανία «Karfos SA», η οποία εξειδικεύεται στην παρασκευή σκευασμάτων ειδικά σχεδιασμένα για να αλλάζουν με ορθόδοξο και χριστιανικό τρόπο τους ομοφυλόφιλους σε στρέιτ. Το πρώτο μέλημα των νέων (και άθεων) αφεντικών της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, ήταν να απολύσουν όλο το προσωπικό της, με αποτέλεσμα το συγκεκριμένο σκεύασμα να μην υπάρχει πλέον στην αγορά. Όπως καταλαβαίνετε, ο κίνδυνος να το γυρίσουμε σιγά-σιγά στον… χαρωπό, είναι πλέον ορατός.

Ο Σταύρος Ξαρχάκος στον Αλέξη Τσίπρα: Είσαι ο πρώτος πρωθυπουργός που έδειξε αποφασιστικότητα για λύση στην ΑΕΠΙ. Τα απόνερα της… σοβιετίας!

Κώστας Μιτσόπουλος, οικονομολόγος και αντιπρόεδρος της ΟΝΝΕΔ: Εμείς δεν ζητάμε. Εμείς θα πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη, την Σμύρνη και την Μεγάλη Ελλάδα. Σκουπίσου, που θα έλεγε και ο φίλος μου ο Σιούλας!

Ο σύμβουλος της Μαρίν Λεπέν είναι σταλινικός και πρώην στέλεχος του κομμουνιστικού κόμματος! Ε, και; Πού το βλέπετε εσείς το περίεργο;

Το πρώτο ανανεωμένο φύλλο της εφημερίδας Δημοκρατία, θα κυκλοφορήσει με τη διπλή συλλογή «Μακεδονία ξακουστή», δωρεάν για όλους τους αναγνώστες! Και σεις ακόμη μου μιλάτε για τον Σώρρα!

Star Academy στο Epsilon! Μαύρο, ρε πούστη μου, μαύροοοοοοοο!

Πώς από τη μια μέρα στην άλλη ο Γιώργος Κιμούλης από «κομματικός κομισάριος» έγινε «λαϊκός ήρωας», αδυνατώ να το… συλλάβω!

Αποκεφαλισμένες 10 θαλάσσιες χελώνες στη Νάξο και νεκρός από πυροβολισμό ο Θεοδόσης, η φώκια μασκότ στην Ίο. Πεθαίνω σαν χώρα!

Μάλιστα! Με ψήφισμά του, ο Δικηγορικός Σύλλογος ζητάει από την κυβέρνηση την απόδοση των εγκαταλελειμμένων χώρων και κτιρίων (Στρατόπεδα, παλιό Νοσοκομείο, ακτή Καλαμίτσας, παλιό Πρωτοδικείο) στην κοινωνία της Καβάλας! Αν μη τι άλλο… ξύπνησε! Να υποθέσω και χωρίς… σκοπιμότητες; Γιατί, κακά τα ψέματα, το ενδιαφέρον του το λες και… όψιμο!

Σε παρουσίαση βιβλίου στη Δημοτική Βιβλιοθήκη, γνωστός δικηγόρος της πόλης αναφέρθηκε ενδεικτικά και σε κάποιες διθυραμβικές κριτικές που απέσπασε το βιβλίο από επώνυμους καλλιτέχνες, όπως σ’ αυτήν της γνωστής ερμηνεύτριας… Γλυκερίας!

Χα, τι έχουμε εδώ; Κατά πώς γράφει ο Σωτήρης Μανιάτης στην Εφημερίδα των Συντακτών, τα τηλεοπτικά δικαιώματα του The Voice και του Survivor ανήκουν στον Τούρκο επιχειρηματία Ατζούν Ιλιτζαλί. Αν δεν σας λέει τίποτε το όνομά του, να σας θυμίσω ότι ήταν αυτός με τον οποίο είχε συναντηθεί ο Αλέξης Τσίπρας την περίοδο που είχε «σηκωθεί» ο ντόρος για τις τηλεοπτικές άδειες. Για την ιστορία, οι δημοσιογράφοι που την «έπεσαν» τότε αγρίως στον πρωθυπουργό κατηγορώντας τον για «παζάρια» με Τούρκο μιντιάρχη, ήταν όλοι αυτοί που εργάζονται στο Μέσο που προβάλλει σήμερα τα δύο παιχνίδια. Χρειάζεται να αναφέρω και ονόματα;

---

ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΧΩΡΑ

Ίσως να πρόκειται για μία από τις πιο ενδιαφέρουσες έρευνες των τελευταίων χρόνων αυτή που διενήργησε ο Οργανισμός Έρευνας και Ανάλυσης διαΝΕΟσις. Ενδιαφέρουσα όχι τόσο για το θεματικό της πλαίσιο –παρόμοιες έχουν «εμφανιστεί» και στο πρόσφατο παρελθόν– αλλά για το ότι καταγράφεται πλέον ξεκάθαρα αυτό που ως «υποψία» διαχέεται τα τελευταία χρόνια στην ελληνική κοινωνία: η μεταστροφή της, δηλαδή, σε ένα κράμα «εθνικού σκεπτικισμού», συναρτώμενο άμεσα από την πνευματική της υποχώρηση, ικανή να «αναθρέψει» συμπτώματα ακραίου (και επικίνδυνου) συντηρητισμού.

Εστιάζοντας όχι τόσο στις «προτιμήσεις» αλλά στις «αντιλήψεις» των Ελλήνων πολιτών, η έρευνα λειτουργεί ως μία (μάλλον πειστική) «ακτινογραφία» της ελληνικής πραγματικότητας, με κύριο γνώρισμα και χαρακτηριστικό της την αυξανόμενη ροπή της προς την απαισιοδοξία! Που, πέραν των «ποικιλιών» της, τείνει να εξελιχθεί και σε μάστιγα «συλλογικής εξάρτησης».

Ποια είναι όμως εκείνα τα «στοιχεία» που επιβεβαιώνουν την… καθ’ ημάς μελαγχολία; Από πού τεκμαίρεται η διολίσθησή μας στα «παράδοξα» και «ανεξήγητα»; Πού εντοπίζονται οι τάσεις «μεταφυσικής» και ο ελλοχεύων μιθριδατισμός; Παραθέτω μερικά απτά παραδείγματα:

Στην ερώτηση αντί της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, μήπως τα συμφέροντά της διασφαλίζονταν περισσότερο με μία προνομιακή σχέση/συμμαχία κυρίως με κάποια από τις, ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, η απάντηση είναι άκρως… ορθόδοξη! Το 33,4 απαντάει Ρωσία, το 10 Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ένα 6,6 Κίνα (!) και ένα 37 που «επιμένει» (ακόμη) Ευρώπη! Το αξιοσημείωτο; Πριν από έναν χρόνο περίπου, στην ίδια ερώτηση καταγράφονταν τα εξής ποσοστά. Ρωσία 24,5, ΗΠΑ 10,6 (στασιμότητα γενικώς), Κίνα 4,8, «μένουμε» Ευρώπη 51,2! Να εικάσω από πού αλιεύει ακροατήριο (ή και ψηφοφόρους) ο Βελόπουλος;

Στην (κατά τι απλουστευτική) προτροπή θα σας διαβάσω ορισμένες λέξεις και θα ήθελα να μου πείτε εάν, για εσάς προσωπικά, αντιπροσωπεύουν κάτι «καλό» ή κάτι «κακό», οι επίμαχες «λέξεις» συγκεντρώνουν τα εξής ποσοστά: Μουσουλμάνοι 33,3 «καλό», 46,4 «κακό», μετανάστες 37,6 «καλό», 49 «κακό», πρόσφυγες 49,3 «καλό», 39,9 «κακό». Και αν σε αυτές τις «κατηγορίες» τα ποσοστά μπορούν να θεωρηθούν «φυσιολογικά» (μας «κυνηγάει», βλέπετε, η Ιστορία), εκείνο που τα «σπάει» εντελώς είναι η σύγκρουση «καλού» και «κακού» στις περιπτώσεις των Γερμανών, των Αμερικάνων, των Εβραίων, των Ρώσων και των Τούρκων!

Και άντε, πες ότι για τους Τούρκους το 62,3 του «κακού» δεν προκαλεί καμία έκπληξη (το ότι ένα 28 τους θεωρεί «καλό» δεν είναι ικανό να αλλοιώσει τα… τουρκοφαγικά μας ένστικτα), το 52,7 όμως για τους «κακούς» Γερμανούς πιστοποιεί το αλλοπρόσαλλο των συναισθημάτων μας. Να υποθέσω ότι τους Γερμανούς πολλοί εμίσησαν, τη… Μερσεντές ουδείς; Εννοείται ότι οι «καλοί» Ρώσοι αγγίζουν το 75 τοις εκατό (το «κακό» 10,7 θα είναι οι… μπολσεβίκοι), ενώ οι Εβραίοι παλαντζάρουν ανάμεσα στο 44,4 (οι «καλοί») και το 37,9 (οι «κακοί»). Εννοείται ότι στο 44,4 «ανήκει» και ο προσφάτως ανανήψας Άδωνις Γεωργιάδης.

Σταθερή τα τελευταία χρόνια παραμένει η άποψη των νεο-ελλήνων για την παγκοσμιοποίηση. Ένα ποσοστό κοντά στο 60% τάσσεται ξεκάθαρα εναντίον της, ενισχύοντας αυτό που ελάχιστα απέχει από το χαρακτηριστεί… παράνοια! Ήγουν, το φαινόμενο από τη μια οι πολίτες-ψηφοφόροι να επιλέγουν σε ποσοστό 80% κόμματα και ιδεολογίες που υπερασπίζουν τα «συνοριακά ανοίγματα» και από την άλλη να θεωρούν την παγκοσμιοποίηση «απειλή»!

Στον ρυθμό της «εθνικής περιχαράκωσης» κινούνται και τα υψηλά ποσοστά που συγκεντρώνουν οι απόψεις για τους μετανάστες. Το 88,3 θεωρεί ότι ο αριθμός τους είναι υπερβολικά μεγάλος, το 64,4 ότι αυξάνουν την εγκληματικότητα (τι κι αν τα επίσημα στοιχεία «λένε» το εντελώς αντίθετο), το 58% ότι αυξάνει την ανεργία (σε ποιους «κλάδους» άραγε;), το 64,7 ότι δεν «εμπλουτίζουν τον πολιτισμό μας» (προφανώς εννοούν αυτόν των Βέρτη και Σφακιανάκη), και το 72,5 ότι η παρουσία τους στη χώρα μας δεν βοηθά καθόλου στην επίλυση του δημογραφικού μας προβλήματος (κάτι που αποδεικνύει και το ακαταμάχητο της… στύσης μας)!

Βάσει όλων των παραπάνω, έκπληξη αποτελεί το 66,5 που συγκεντρώνει η άποψη που «θέλει» τα παιδιά των νόμιμων μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα, να λαμβάνουν άμεσα την ελληνική υπηκοότητα-ιθαγένεια. Να υποθέσω ότι για να διαμορφωθεί αυτό το (υψηλό) ποσοστό «έσπρωξε» και λίγο ο… Γιάννης Αντετοκούμπο;

Στο (σχεδόν) 50-50 κυμαίνονται τα ποσοστά σε ό,τι αφορά τους γάμους των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά μόλις ένα 25,8 τάσσεται υπέρ της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Ανεχτικοί, ανεχτικοί αλλά μην το… παραχέσουμε κιόλας!

Στα «επί μέρους», η χρήση της ινδικής κάνναβης για προσωπική χρήση απορρίπτεται από το 51,7 (τελικά, δεν είναι μόνο του το ΚΚΕ), ένα 30% επιθυμεί την επαναφορά της θανατικής ποινής (με το άλλοθι –και καλά– του διαχωρισμού των εγκλημάτων), 80άρι συγκεντρώνουν αυτοί που πιστεύουν στον Θεό (χωρίς όμως να λένε σε… ποιον!), με το αξιοσημείωτο εδώ ότι, πριν δύο χρόνια οι πιστοί «έπιαναν» ποσοστό 83,5! Στο 80% είναι αυτοί που πιστεύουν στην ύπαρξη μυστικών οργανώσεων και ότι αυτές «κινούν τα νήματα» της παγκόσμιας ιστορίας (όχι πως δεν θα έπιαναν τόπο οι Λιακόπουλοι).

Επί των πολιτιστικών; Δράμα! Κοντά στο 50% αυτοί που τον τελευταίο χρόνο δεν έχουν επισκεφτεί ούτε ένα Μουσείο, δεν έχουν πάει σε μία συναυλία (ούτε καν του… Μαραβέγια), δεν έχουν δει μία θεατρική παράσταση (Ντενίση, έστω). Ακόμη και το ποσοστό εκείνων που επί έναν χρόνο δεν έχουν ανοίξει βιβλίο, αγγίζει το 40% (χωρίς να καταγράφεται αν στο υπόλοιπο 60, εμπλέκεται η… Χρυσηίδα Δημουλίδου)

Τέλος, στο «ματσάκι» των ιδεολογιών, πρώτη έρχεται η σοσιαλδημοκρατία με 19,7, κοντά της ο φιλελευθερισμός με 179, τρίτος ο σοσιαλισμός με 12,7, έπεται ο νέο-φιλελευθερισμός με 9,6 (χουβαρδάδικα πράγματα), ο εθνικισμός με 8,3 και (ω, του θαύματος!) χέρι-χέρι με 5,6 ο
κομμουνισμός με τον συντηρητισμό!

Κατά τα άλλα, το 58,6 δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι μία… μοντέρνα χώρα!

---

Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ

Ανεξέλεγκτες διαστάσεις παίρνει κατά πώς φαίνεται το φαινόμενο της ανθρωποφαγίας στα Κοινωνικά Δίκτυα. Οι πολίτες, απροστάτευτοι εντελώς από τη διαδικτυακή πανσπερμία ψεύδους και συκοφαντίας, τείνουν να εξελιχθούν σε μία άμορφη και πολτοποιημένη μάζα, η οποία ολοένα και πιο συχνά αποδέχεται άκριτα και αδιάφορα ό,τι της σερβίρει το επιτήδειο και αδίστακτο αληταριό της ηλεκτρονικής «ενημέρωσης». Πρόβλημα που δεν περιορίζεται πια μόνο στους «επιρρεπείς» και σε εκείνους που ρέπουν προς τη συνωμοσιολογία, αλλά επεκτείνεται με την ίδια διεισδυτικότητα και σε ένα μεγάλο μέρος των (λεγόμενων) δημοκρατών και προοδευτικών πολιτών.

Βέβαια, για να συμβεί (και) αυτό, καθοριστικό ρόλο παίζουν οι προγενέστεροι «εθισμοί» και τα προϋπάρχοντα «ήθη». Μη μας διαφεύγει ότι ένα κομμάτι αυτού του «προοδευτισμού» γαλουχήθηκε (και καθορίστηκε) από την «πνευματική μάστιγα» του Αυριανισμού, τα κατάλοιπα της οποίας εξακολουθούν να «ρυθμίζουν» πλείστες όσες δημόσιες εκτονώσεις. Διόλου παράξενο λοιπόν, να εμφανίζονται συμπτώματα και εκφράσεις που αναπαράγουν τα ένστικτα και την αγριάδα εκείνης της περιόδου…

Απόγονοι αυτής της «ανατροφής» ήταν και όσοι ξεσπάθωσαν τις προηγούμενες ημέρες με αφορμή ένα παραπλανητικό (μα και χυδαίο έτσι όπως τελικά εξελίχθηκε) δημοσίευμα στα γνωστά για την… αντικειμενικότητά τους σάιτ parapolitika.gr, liberal.gr, dexiextrem (και άλλων… ασυμμάζευτων), ο τίτλος του οποίου προκάλεσε ποικιλία «ερεθισμών» και «αγανακτήσεων». Λογικό όταν κάποιοι διαβάζουν: Κρατική χορηγία στην κόρη του Δραγασάκη! Και λογικό (τόσα και τόσα έχουν δει τα μάτια τους) να πάει ο νους τους στη διαπλοκή και την «εξυπηρέτηση».

Χωρίς όμως κανείς να προχωρήσει στην ανάγνωση του ρεπορτάζ («συνήθεια» που εκδηλώνεται κατά κόρον στους τόπους οινωνικής δικτύωσης), χωρίς κανείς να δει τις «λεπτομέρειες» και τα «στρογγυλέματα» (και αυτών ακόμη των… εντολοδόχων), ξεκίνησε αμέσως η… δίωξη! Τα (άμορφα και μη) πλήθη του πληκτρολογίου βρήκαν άλλη μία ευκαιρία για να την «πουν» στα «λαμόγια της εξουσίας».

Ποια η αιτία της… εξέγερσης; Το γεγονός ότι η κόρη του Δραγασάκη επιχορηγήθηκε από το Κέντρο Ελληνικού Κινηματογράφου με το πόσο των 130.000 ευρώ για τη μεγάλου μήκους ταινία που ετοιμάζει! Αυτό δηλαδή που σε κάθε άλλη περίπτωση θα θεωρούνταν (και σωστά) όχι απλά φυσιολογικό αλλά και επιβεβλημένο, στην περίπτωση της Ρηνιώς Δραγασάκη πήρε διαστάσεις σκανδάλου! Προφανώς γιατί δεν πέρασε από το μυαλό της να… αποκηρύξει (μετά βδελυγμίας) τον πατέρας της!

Εκεί όμως που τα πράγματα «ξέφυγαν» εντελώς, ήταν όταν ορισμένοι (που λίγους δεν τους λες) κοινοποίησαν το ρεπορτάζ από τη χρυσαυγίτικη ιστοσελίδα του Στόχου. Σε αυτό, οι καθ’ έξην μαχαιροβγάλτες θα προσθέσουν τον δικό τους «προβληματισμό», με ένα σχόλιο αντάξιο της βαρβαρότητάς τους. Το αντιγράφω ως απόδειξη των προαναφερθέντων: Χρειάζομαι καθημερινά 2 γραμμάρια κοκαΐνη και μισό γραμμάριο ηρωίνης. Δεν δουλεύω, γυρνάω από δω κι από κει… μένω από δω κι από κει… Είχα πάρει από τον μπαμπά μου 6.000 ευρώ και αγόραζα τη δόση μου μέχρι που με συλλάβατε είπε η Μαριάννα Δραγασάκη στην κατάθεσή της πριν τρία χρόνια όταν είχε γίνει τσακωτή από την Αστυνομία…

Γίνεται αντιληπτό ότι οι ναζί του Στόχου, εκτός από την «πατάτα» να μπερδέψουν τη Ρηνιώ με τη Μαριάννα (αυτό βέβαια μικρή σημασία έχει), χρησιμοποιούν ένα ανθρώπινο δράμα για να εδραιώσουν τη «ναζιστική τους καθαρότητα». Τι κι αν κάθε τρεις και λίγο συλλαμβάνονται «σεσημασμένοι» χρυσαυγίτες με την κατηγορία της εμπορίας ναρκωτικών. Λεπτομέρεια μες στις τόσες των έκνομων και των δολοφόνων.

Νά όμως που η αθλιότητα αυτή βρήκε «ευήκοα ώτα» ακόμη και στους «προοδευτικούς κύκλους» του διαδικτύου. Άνθρωποι «υπεράνω υποψίας», όχι μόνο «συνελήφθησαν» να κοινοποιούν τα λύματα των ανθρωποφάγων, άλλα να «χτίζουν» πάνω σε αυτά και την αντιπολιτευτική τους ρητορική. Φθηνή (και επιπόλαια) μεν, αρκούντως όμως «ελκυστική» και διεισδυτική.

Υστερόγραφα με λίγες (αλλά απαραίτητες) «διευκρινήσεις»:

Η Ρηνιώ Δραγάσακη επιδοτήθηκε και επί κυβερνήσεως Σαμαρά-Βενιζέλου, όταν η μικρού μήκους ταινίας της εκπροσώπησε τη χώρα μας σε διεθνές φεστιβάλ. Η νέα της ταινία (η πρώτη μεγάλου μήκους) είναι συμπαραγωγή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του αντίστοιχου Γαλλικού. Βάσει του συμβολαίου, ένα μεγάλο μέρος των εσόδων από τις προβολές της ταινίας (γύρω στο 35%) θα επιστραφεί στους κρατικούς φορείς.

Η Μαριάννα Δραγάσακη, απόλυτα υγιής μετά την προσωπική της δοκιμασία, προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες της σε κρατικές δομές που ασχολούνται με την απεξάρτηση.

---

ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ... ΓΗΡΑΝΣΗΣ

Στο περιθώριο της «διαμάχης» και των διαφωνιών μου με τον Κωστή Σιμιτσή και ευκαιρίας δοθείσης αναρτήθηκαν στον «τοίχο» του διάφορα «επιθετικά» σχόλια εναντίον μου, κύριο χαρακτηριστικό των οποίων ήταν η «εκτόνωση» παλαιών απωθημένων. Δικαιολογημένα θα έλεγα, αφού οι υπογράφοντες τα «χωσίματα» υπήρξαν «πρωταγωνιστές» σε παλαιότερα δημοσιεύματά μου, όχι και τόσο κολακευτικά για τους ίδιους (όρα Χεριστανίδης, Γερομάρκος). Τους κατανοώ. «Χαμένοι» εντελώς, ψάχνουν αφορμές για να βγουν από την «τρύπα της ανυπαρξίας» τους.

Παρά τις προκλήσεις, επέλεξα να μην «μπλεχτώ» σε κανέναν διάλογο μαζί τους. Όχι ένεκα του «αξιόμαχου» των επιχειρημάτων τους (αυτό έλειπε) αλλά εξ αιτίας (και μόνο) του «ανίκητου» που παράγει η… ευφυΐα τους! Όμως, μου ήταν αδύνατο να «αντισταθώ» στα όσα «μυθικά» αφηγείται η (άγνωστη σε εμένα) Ηρώ Καραμανλή, βάσει των οποίων η «αφεντιά» μου ήταν αυτή που της απέτρεψε να σταδιοδρομήσει στην δημοσιογραφία. Πώς; Καλύτερα να σας τα «πει» η ίδια και επανέρχομαι…

Ήμουν – δεν ήμουν δεκαοκτώ χρονών όταν άρχισα να δημοσιεύω ευθυμογραφήματα στις ΜΑΤΙΕΣ του Καρανίκα. Κάποια στιγμή μου λέει ο Καρανίκας να πάω στην αίθουσα του Δημαρχείου που θα έδινε συνέντευξη τύπου ο Νταλάρας. Δίστασα, δεν ήθελα να πάω, εγώ θυμάμαι τον εαυτό μου μια ζωή να διαβάζω και να γράφω κι όχι να παίρνω συνεντεύξεις, αλλά με πίεσε πολύ και πήγα με άγχος και ταραχή. Αφού μίλησε ο Νταλάρας, έγιναν και οι σχετικές ερωταπαντήσεις, εκεί προς το τέλος όταν ήδη είχαν σηκωθεί κάποιοι να φύγουν, σήκωσα δειλά το χέρι σαν να πήγαινα στο Δημοτικό και ζήτησα να του κάνω κι εγώ μια ερώτηση. Ο Νταλάρας δέχθηκε και τον ρώτησα γιατί δεν έχει μελοποιήσει Τάσο Λειβαδίτη – από τότε ήταν ο αγαπημένος μου και γνώριζα επίσης ότι ήταν πολύ καλοί φίλοι. Ο Νταλάρας ενθουσιάστηκε με την ερώτηση μου (η τύχη του αντζαμή) κι αφού μίλησε αρκετά για τον Λειβαδίτη κι ότι είχαν στα σκαριά μια τέτοια δουλειά μαζί «απλά δεν είχε έρθει ακόμη το πλήρωμα του χρόνου», με ευχαρίστησε που του έδωσα την ευκαιρία να μιλήσει για τον φίλο του και τη νέα δουλειά που ετοιμάζουν. Φεύγοντας μάλιστα μου είπε «πραγματικά δεν περίμενα μια τόσο ωραία ερώτηση από ένα τόσο νεαρό άτομο». Την άλλη μέρα, πετώντας από χαρά, πάω τις σημειώσεις μου στον Καρανίκα. Γελούσε. Τί ρώτησες τον Νταλάρα; μου λέει. Γιατί, τι συμβαίνει; «Ο Μπάμπης ο Γαμβρέλης στο ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ, μας κάνει ρόμπα». Λέει : «Οι ΜΑΤΙΕΣ έστειλαν στη συνέντευξη μια άσχετη κοπελίτσα που μπέρδεψε τον τραγουδιστή Νταλάρα με τον ηθοποιό Θάνο Λειβαδίτη μουμπλέ μουμπλέ μπλαμπά μπλαμπά μουμπλέ…». Μα τί γράφει; Το και το έγινε, λέω του Καρανίκα, θα στείλω επιστολές σε όλες τις εφημερίδες της πόλης για να διαπιστώσουν όλοι ποιος είναι ο άσχετος. «Κάτσε βρε, δεν γίνονται έτσι τα πράγματα, θα του τηλεφωνήσω πρώτα» μου λέει. Του τηλεφωνεί. «Το και το Μπάμπη, αποδεικνύεται ότι η «άσχετη κοπελίτσα» είναι πιο σχετική από εσένα, διόρθωσέ το». Μετά από τρία – τέσσερα χρόνια βγαίνει ο δίσκος του Νταλάρα που έχει τραγούδια σε στίχους του Λειβαδίτη. Αλλά και από πιο παλιά, μεγάλα και δυνατά τραγούδια είναι του Λειβαδίτη. Τι να πρωτοθυμηθώ; Την ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ με τον Μητροπάνο; Τη ΦΤΩΧΟΓΕΙΤΟΝΙΑ του Μπιθικώτση; Το ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ του Καζαντζίδη; Ακόμη και το ΜΙΡΟΛΟΪ του Μίμη Πλέσσα που το τραγούδησε ο Κούρκουλος είναι του Λειβαδίτη. Και μετά το ΦΥΣΑΕΙ ΣΤΑ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. το ΧΡΩΜΑΤΙΖΩ ΠΟΥΛΙΑ του Παπακωνσταντίνου, ΠΗΡΑ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ της Φαραντούρη κλπ… Δεν έστειλα επιστολές αλλά δεν ξαναασχολήθηκα με τους δημοσιογράφους. Είχα δίκιο δυο τόνους, αλλά μέχρι και σήμερα που για πρώτη φορά εξιστορώ αυτό το γεγονός, πιο πολύ με απογοητεύει και με θλίβει ο άνθρωπος. Ένα νέο παιδί ασχολείται για πρώτη φορά με Δημοσιογραφία. Εσύ ο μεγαλοδημοσιογράφος, βοήθησέ το, στήριξε το, κι αν κάνει κάποιο λάθος, συμβούλεψε το. Από κάτι τέτοιες λεπτομέρειες φαίνεται το ποιόν ενός ανθρώπου…

Ειλικρινά (και αν είναι έτσι τα γεγονότα), αισθάνομαι βαθιά την ανάγκη να ζητήσω από την κυρία Ηρώ Καραμανλή μία μεγάλη συγγνώμη! Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι η ταπεινότητά μου θα γίνει η αιτία να χάσει το πολιτιστικό ρεπορτάζ μία δημοσιογράφο που θεωρεί τον Νταλάρα… μελοποιό και τον Μητροπάνο ερμηνευτή της Δραπετσώνας!

Από την άλλη όμως, κάθομαι και σκέφτομαι: εγώ σε συνέντευξη Τύπου; Από χλωμό έως αδύνατο. Κι αν κάτι με συνδέει με τον Νταλάρα εκείνης της περιόδου, είναι μία συζήτηση που κάναμε μαζί στον «αέρα» του Ράδιο Άλφα. Υπάρχει όμως και ένα άλλο «κενό» στην αφήγηση της κυρίας Καραμανλή. Την επομένη της συνέντευξης (λέει) πήγε γεμάτη χαρά στον εκδότη της, αλλά αυτός της την «έκοψε» απότομα τη χαρά, προβάλλοντάς της τον… λίβελο του Χρονομέτρου! Και (ξανα) σκέφτομαι: το Χρονόμετρο ήταν εβδομαδιαία έκδοση και κυκλοφορούσε κάθε Δευτέρα. Να δόθηκε συνέντευξη τύπου την Κυριακή, κομματάκι δύσκολο. Κενό μνήμης; Να το αποδεχτώ λόγω… συναισθηματικής φόρτισης και να πάω παρακάτω.

Όσο και αν έψαξα στο (μικρό, είναι αλήθεια) αρχείο που διατηρώ από την περίοδο που συνεργαζόμουν με τον Θόδωρο Θεοδωρίδη στο Χρονόμετρο, δεν κατόρθωσα να βρω το επίμαχο σχόλιο που ως… κατηγορητήριο επικαλείται η κυρία Καραμανλή. Ως εκ τούτου, θα της ήμουν υπόχρεος αν μου το προσκόμιζε η ίδια. Το αρχείο της εφημερίδας βρίσκεται εύκολα. Αρκεί (αν έχει χρόνο) να επισκεφτεί τη Δημοτική Βιβλιοθήκη ή τον ίδιο τον Θοδωρή Σπανέλη, μετέπειτα εκδότη του Χρονομέτρου, και να το ψάξει.

Κατά τα άλλα –και χωρίς την παραμικρή διάθεση να το… κατινιάσω– αυτός ο διάλογος με τον Γιώργο τον Καρανίκα, εμένα με παραπέμπει σε σενάριο από σήριαλ της… Ελευθερίας Καραδήμου! Ξέρετε, από Αγγελοφορεμένο Δαίμονα και πάνω!

Ως «μεγαλοδημοσιογράφος» όμως, οφείλω ορισμένες παρατηρήσεις… τεχνικού χαρακτήρα. Δίσκος με μελοποιημένους στίχους του Τάσου Λειβαδίτη (και ουχί… Θάνου) από τον Γιώργο Νταλάρα, ποτέ! Αν κάτι ερμήνευσε πρώτος δισκογραφικά ο Νταλάρας σε στίχους του μεγάλου ποιητή, ήταν ένα τραγούδι που περιλαμβάνονταν στον δίσκο Άπονα μάτια. Το Χριστέ και Παναγιά μου σε μουσική Στέλιου Βαμβακάρη. Επίσης, τα τραγούδια τα υπογράφουν οι συνθέτες και όχι οι ερμηνευτές. Αυτά για το… μέτρο της ιστορίας.

Για το «μέτρο» των υπολοίπων, ο Θεός να βάλει το χέρι του…

---

ΠΡΟΣ ΤΟΝ (ΑΓΑΠΗΤΟΤΑΤΟ) ΚΩΣΤΗ

Θιγμένος, χολωμένος ή απλά του δόθηκε άλλη μια ευκαιρία για να βγει στο «επικοινωνιακό προσκήνιο»; Όπως και να ’χει, ο σχολιασμός του Κωστή Σιμιτσή επί των όσων του «καταμαρτυρούσα» στο (υπέρ του δέοντος… χαλαρό) κείμενο της περασμένης Τρίτης, αναδεικνύει αυτό που, όσο κι αν προσπαθεί, δεν μπορεί να το κρύψει: τον μεγάλο του καημό για προβολή και επιβεβαίωση. Και στον «βωμό» αυτό, θα επιστρατεύσει τώρα και υλικό από το προσωπικό του αρχείο και το πάλαι ποτέ δημαρχιακό του παρελθόν!

Δύο χρόνια μετά την ήττα του στις δημοτικές εκλογές, ο Κωστής Σιμιτσής δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει καταφέρει να συμβιβαστεί «μαζί» της. Δρα και κινείται με τον «αέρα» (πολλές φορές και τον… τουπέ) εν δυνάμει δημάρχου. Σύμπτωμα που, εκτός από τις πλείστες όσες «παρενέργειες», εμπεριέχει και τον κίνδυνο του γραφικού.

Η «απάντηση» του Κωστή είναι άλλη μία απόδειξη αυτής του της «αγωνίας». Αποφεύγοντας να ψελλίσει (έστω) κάτι για όσα τον αφορούν και τον «περιέχουν», πράττει αυτό που απλά τον βολεύει: «υπονομεύει» το περιεχόμενο του επίμαχου άρθρου, διά της… επιδείξεως ευσήμων! Και επειδή το «χαρτί» του έχει (όντως) «ειδικό βάρος», το χρησιμοποιεί ως αποδεικτικό στοιχείο… πετυχημένου!

Ειλικρινά, δεν έχω κανέναν λόγο να τον «ξυπνήσω» από αυτό το «όνειρο». Δικαίωμά του να εξακολουθεί να το ζει και να το χαίρεται. Αλλά φρόνιμο είναι να το περιορίζει εκεί που τον «παίρνει». Στο δικό του ακροατήριο και τους δικούς του… Like-ιστές.

Παρασύρθηκα όμως και δεν «κοινοποίησα» τις σκέψεις του πρώην δημάρχου που με ζηλευτή ετοιμότητα έσπευσε να αναρτήσει στο facebook. Για να σας «βάλω» όμως και στο «πνεύμα» της απαντήσεώς του, η επιστολή που αναφέρει ο Κωστής Σιμιτσής υπογράφεται από τον κύριο Νικόλαο Ρουδομέτωφ και σε αυτή, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο επιστολογράφος τον «χρήζει» ως τον καλλίτερο δήμαρχο των μεταπολεμικών χρόνων! 

Γράφει ο Κωστής: Ο Μπάμπης Γαμβρέλης ισορρόπησε ακόμη μια φορά. Πρόκειται για παλιά ανίατη συνήθεια. Του έστειλα λοιπόν την ακόλουθη απάντηση και του έδειξα την παρακάτω επιστολή, που για μένα αποτελεί ανυπέρβλητη τιμή.
Προς τον αγαπητότατο Μπάμπη Γαμβρέλη.
Μπάμπη, Λαμβάνω υπόψη τη γνώμη σου για μένα. Πιο πολύ όμως με ενδιαφέρει η γνώμη των αρίστων.
Κωστής Σιμιτσής
(Με την άδεια του κ. Ρουδομέτωφ)

Αν μη τι άλλο, ο σύντροφος Σιμιτσής «μοιράζει» τις καλύτερες… πάσες! Άσχετα αν πολλές από αυτές «παραπαίουν» μεταξύ στραβοκλωτσιάς και αυτογκόλ. Το «σπορ» της πολιτικής εμπεριέχει και αυτόν τον κίνδυνο. Έχουμε και λέμε λοιπόν (και στον ενικό)…

Ανάμεσα σε ποιους υπαινίσσεσαι ότι ισορροπώ, (αγαπητότατε) Κωστή; Να υποθέσω μεταξύ εσού και της Δήμητρας Τσανάκα; Ενδιαφέρουσα ανάγνωση, αλλά (δυστυχώς για εσένα) σε διαψεύδουν πλείστα όσα δημοσιεύματα που αφορούν στη σημερινή διοίκηση. Να υποθέσω… αδιάβαστος ή επιλεκτικά ενημερωμένος;

Από «ανίατες συνήθειες», άλλο τίποτε. Αλλά πάει πολύ, Κωστή (μου), να μου καταλογιστεί και αυτή του… ισορροπιστή! Μια ζωή στην «κόντρα» και «στην απ’ έξω», κομματάκι κουλό να με κατατάξεις στους… ακροβάτες! Κακό να κρίνεις… εξ ιδίων!

Πράγματι, μεγάλη τιμή να σε χαρακτηρίζει ένας άνθρωπος σαν τον κύριο Νικόλαο Ρουδομέτωφ ως τον καλλίτερο δήμαρχο των μεταπολεμικών χρόνων. Και ’γω να ήμουν στη θέση σου, θα… κορδωνόμουν! Αλλά ξέρεις τι πήγα και θυμήθηκα τώρα, βρε (αγαπημένε μου) Κωστή; Οχτώ ολόκληρα χρόνια δήμαρχος και ούτε μία εκδήλωση τιμής από τον δήμο γι’ αυτόν τον ευπατρίδη της πόλης και το Ιστορικό του Αρχείο! Α, και συνειρμικά εντελώς, μου ήρθε στο μυαλό τώρα ένα τριήμερο που διοργάνωσε προς τιμήν του μια δημοτική παράταξη ονόματι Συμπαράταξη Πολιτών. Σου «λέει» κάτι;

«Μοδάτος» γαρ, δεν θα μπορούσες να αποφύγεις τα περί «αριστείας». Προσωπικά σου εύχομαι πάντα με… αρίστους. Πράγμα, βέβαια, που θα σε δυσκολέψει τα μάλα στη συγκρότηση ψηφοδελτίου (αν με το καλό σε ξαναδούμε υποψήφιο), αλλά το έχουν αυτό οι… ελιτισμοί! Τρέφουν μοναξιές!

Τέλος, αλγεινή εντύπωση προκαλεί η «φιλοξενία» στον «τοίχο» σου σχολίων και απόψεων παραληρηματικού φασιστοειδούς. Και δεν θα επικαλεστώ τις ανακρίβειες και τις παραποιήσεις του. Μου αρκεί η «ιδεολογική του ταυτότητα». Προς τι όμως αυτή η «ανοχή» σου; Προς τι και η σιωπή σου; Και μένω στο «χοντρό» παράδειγμα, καθότι επί των υπολοίπων… ες αύριον!

---

ΛΑΤΡΕΙΑ!

Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος: Η καύση των νεκρών δεν είναι ατομικό δικαίωμα του νεκρού πλέον ανθρώπου. Η διατήρηση του σώματός τους αποτελεί κοινωνική υποχρέωση σεβασμού και επιβιώσεως του προσώπου του. Είναι αδύνατο το θέλημα του ενός – και ας αποκαλείται αυτό δικαίωμα – να προσκρούει στην ανάγκη για σεβασμό του συνόλου. Δεν μπορεί να είναι δικαίωμα κάποιου να τον… κάψουμε εμείς! Το θέμα δεν είναι αν κάποιος επιθυμεί να καεί. Είναι αν η κοινωνία θα δεχθεί να τον κάψει… Μπουρλότοοοοο!!!

Ξέρετε ποιοι με κάνουν να συμπαθώ τον Πολάκη; Κάτι συνδικαλιστές της ΓΣEΕ τύπου… Δημήτρη Καραγεωργόπουλου. Ο οποίος τις προάλλες που τον άκουγα στο ALPHA Radio 88.6, μόνο που δεν ζητωκραύγαζε που ένα δικαστήριο δικαίωσε τις ιδιωτικές εταιρίες «ενοικίασης εργαζομένων».

Τελικά, είναι ή δεν είναι ταξικό παιχνίδι το Survivor; Και ο Κουτσούμπας; Τι έχει να πει επ’ αυτού;

Άχου! Τι διαβάζω καλέ; Επιστήμονες εντόπισαν εγκεφαλική βλάβη που κάνει τον άνθρωπο άθεο! Εννοείται ότι πίσω από τη μεγάλη αυτή ανακάλυψη βρίσκεται επιστήμονας που έλκει την καταγωγή του από την Ελλάδα! Ο μέγας Δρ. Κούλιο του πανεπιστημίου του… Okbobaloumba! Ποιοι την «πατάνε» και χάνουν την πίστη τους στο Θεό; Όσοι, αδελφοί μου, στο έσχατο μέρος του εγκεφάλου τους, αντί ο προμήκης μυελός να έχει σχήμα αποπεπλατυσμένου κώνου, έχει μόνο αποπεπλατυσμένο!

Πάντως, και επειδή το πρόβλημα είναι ΚΑΙ διατροφικό, αν τυχόν δείτε σημάδια ροπής προς την αθεΐα, καλό είναι να αποφύγετε πάραυτα σουβλάκια, γύρους, πατάτες και –κυρίως– το λίπος από το αρνί. Κούλιο λέμε, του… Okbobaloumba!

Ο Λευτέρης Aυγενάκης ανέλαβε την κινητοποίηση του κομματικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας. Είναι γιατί… εμπνέει!

Μπορώ μια απορία; Γιατί τόσο «κλάμα» και τόσος «οδυρμός» για τον ξενιτεμό των νέων; Οι γονείς τους δεν ήταν αυτοί που ψήφιζαν υπέρ της παγκοσμιοποίησης;

Κυκλοφόρησαν φωτογραφίες της ηθοποιού Πέμης Ζούνη ομού μετά του διάσημου (και σπουδαίου) σκηνοθέτου Ανγκ Λη, αλλά μόλις βγήκε στη φόρα ότι πρόκειται για χοντρή φωτοσοπιά (κοινώς απάτη), η Πέμη βγήκε και ζήτησε συγνώμη, λέγοντας το απίστευτο: Συναίνεσα στη δημοσιοποίηση επεξεργασμένων φωτογραφιών, πιστεύοντας, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι είχαν αποσταλεί από τον σκηνοθέτη, η πραγματική άφιξη του οποίου, λίγες μόνο μέρες αργότερα, θα έκανε το λάθος μικρό κι ασήμαντο… Μεγάλο σχολείο τελικά αυτό το ΠΑΣΟΚ! Και μη μου πείτε τώρα πού «κολλάει» εδώ το ΠΑΣΟΚ. Τόσο… επιλήσμονες πια;

Προς τη Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας: Σε ξενοδοχείο που φιλοξενεί εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής, δεν πας για δικιά σου! Και όχι μόνο για τον συμβολισμό!

Εμένα με έχετε καλύψει πλήρως, Πρόεδρε. Το μόνο που θέλω είναι να σας ευχηθώ καλή επιτυχία στον αγώνα προς την ελευθερία από το κομμουνιστικό καθεστώς που μας έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ. Σας ευχαριστώ. Υπογραφή: Άννα-Μαρία Λογοθέτη… Ναι, εκείνη, που στις τηλεοπτικές «δόξες» της δήλωνε ότι οι άντρες τη θέλουν μόνο για το κορμί της, ότι αγοράζει μόνο αμερικάνικα σουτιέν γιατί τα ελληνικά δεν χωράνε το στήθος της και ότι (παρ’ όλα αυτά) εξακολουθεί να είναι… παρθένα!

Ονομάζεται Ιωάννα Δεμέντη. Παρουσιάστηκε στην «πιάτσα» ως τριτοκλασάτο φωτομοντέλο και κατόπιν δούλευε αμισθί στο γραφείο του Άδωνι Γεωργιάδη όταν αυτός ήταν υπουργός Υγείας. Τον μισθό της όμως τον τσέπωνε ως διορισμένη στο ΚΕΕΛΠΝΟ! Εκτός από αυτά, συχνά-πυκνά «εμφανίζεται» και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης με σχολιασμούς του τύπου: Τα Δωδεκάνησα που πνίγονται στους λαθρομετανάστες δώσανε 35% στο γελαστό παιδί; Ρε στα σπίτιά σας να μπουκάρουνε, δεν σας λυπάμαι.

Και εκεί που λες ότι η πολιτική στερείται εκπλήξεων, βγαίνει ο Τσιτουρίδης και ανακοινώνει την ίδρυση πολιτικής κίνησης! Ο Τσιτουρίδης, ρε μάγκα μου!

Ζούμε σε μία χώρα όπου σε πόλη της υπάρχει… Αστυνομικό Μουσείο! Καρδίτσα μεριά!
Φώφη Γεννηματά: Ο ένας με την Barcelona, ο άλλος με την Paris Saint-Germain. Εμείς επιμένουμε σταθερά Εθνική Ελλάδος! Πώς τον έλεγαν εκείνον τον ήρωα των παιδικών μας χρόνων; Κουφιοκεφαλάκη;

Διαβάζω στην Πρωινή ότι δεν είναι σίγουρο αν θα γίνει το αεροπορικό σόου στη Καβάλα και αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να το κατατάξω στα καλά νέα!

Είδηση δεν είναι που κάποιοι εργοδότες έστειλαν μπράβους στα ATM για να πάρουν από τους εργαζόμενους το μισό τού μισθού τους! Είδηση είναι που οι αναρχικοί έκαψαν ATM στα Εξάρχεια!

Άλλο και τούτο πάλι! Κυνηγητικά κέντρα για… τουρισμό! Οδεύουμε προς… Αφρική!

Ευριπίδης Στυλιανίδης: ‏Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν τη γυναίκα. Όταν λέει ΟΧΙ εννοεί ΙΣΩΣ. Όταν λέει ΙΣΩΣ εννοεί ΝΑΙ. Όταν λέει ΝΑΙ δεν είναι γυναίκα. Εύρι ο… εγκέφαλος!

Ο Νίκος Μπογιόπουλος απορεί πώς μέσα σε αυτήν την κατάσταση δεν είμαστε… κομμουνιστές! Μάλλον δεν άκουσε τίποτε περί… υπαρκτού!

Κέιτ Μπλάνσετ: Η ηθική μου πυξίδα βρίσκεται στο… αιδοίο μου! Θεά (ούτως ή άλλως)!

Τζίμης Πανούσης. Πενία (καλλιτεχνική) μπούρδες κατεργάζεται!

Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα είναι η ζωή μετά την παραίτηση της Γιάννας Αγγελοπούλου από πρέσβειρα εκ προσωπικοτήτων! Ήδη μέσα μου νιώθω ένα μεγάλο κενό!

Τι έκπληξη κι αυτή! Ο Τζήμερος ανοίγει παράθυρο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία! Και γιατί δεν λένε… μπαλκονόπορτα;

TEDxKavala, Licensee & Curator, design, event, performers, workshop, tech-lab, word of mouth, brand… Πώς το είπε ο ποιητής; Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική;

Νέο «χτύπημα» από Τάκη Θεοδωρακόπουλο: Μέχρι τον 20^ο αιώνα ο κλασσικός πολιτισμός ήταν θεμέλιο της ευρωπαϊκής παιδείας και των ελίτ της. Δεν ισχύει πλέον αυτό. Παράπλευρη απώλεια του πολιτισμικού σχετικισμού και του φεμινισμού. Φτου σου, γαμωτή μου! Και ’ γω που νόμιζα ότι εμπλέκεται και ο… σοδομισμός!

Όπως μας ενημερώνει ο Άδωνις Γεωργιάδης, ανάρπαστα γίνονται τα μαθήματα ρητορικής που διοργανώνει ο ίδιος! Λογικό με τόσους… τυχάρπαστους!

Άνδρας με τσεκούρι επιτέθηκε στον Σιδηροδρομικό σταθμό του Ντίσελντορφ. Η γερμανική αστυνομία δεν αναφέρει τίποτε για… Βορίδη!

Πρωτοσέλιδο στη Star Press: Σοκ στα Γιάννενα! Θυσίες και όργια στον βωμό του Σατανά! Ιέρεια του σκότους περιγράφει τις τελετές! Χέστηκα για τις περιγραφές. Κανένα βίντεο «παίζει»;

Μετά από επτά χρόνια κανονικού «ξυσίματος», η ΓΣΕΕ θυμήθηκε τις συλλογικές συμβάσεις και ζητάει τώρα την επαναφορά του πλαισίου προστασίας τους! Είναι αυτές οι στιγμές που απαιτώ… Ρουβίκωνα!

Το «χοντραίνει» πολύ αυτός Πελετίδης! Άκου καύση νεκρών μετά το 2018 στη Πάτρα! Τον Νικόλαο τον ρώτησε;

Ελεύθερη Ώρα ΤΩΡΑ! Ο σκούφος του Άγιου Παΐσιου κάνει θαύματα! Και ’γω που είχα μείνει στις… παντόφλες!

Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης κοινοποίησε τη δημοσίευση με τις μαρτυρίες του Μανώλη και της Μαρίας Διπλού και ακριβώς από κάτω σχολιάζει κάποιος (ονόματα δεν λέμε): Στη μνήμη αυτόν τον ανθρώπων ψηφίζεις όλα τα… αντηλιακά μετρά? Όχι βρε! Στη μνήμη του… Κόπερτον!

Στα (γνωστά και μη εξαιρετέα) Παραπολιτικά, δημοσιεύεται ρεπορτάζ με τίτλο: Κρατική χορηγία στην κόρη του Δραγασάκη! Το διαβάζεις και, πολύ φυσικό, το μυαλό σου αρχίζει να κάνει πονηρές σκέψεις. Στο ρεπορτάζ όμως υπάρχει κάπου… χωμένη και η παρακάτω παράγραφος: Από το 2013, επί των ημερών της συγκυβέρνησης Σαµαρά-Βενιζέλου, η πολιτεία έχει στηρίξει οικονομικά ουκ ολίγες φορές τα κινηματογραφικά της έργα… Θα ήταν πλεονασμός να πω ότι τις… εντυπώσεις τις κερδίζει ο τίτλος;

Πήρε τίποτε το αυτί σας για τον Θέμο Αναστασιάδη;

---

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΣ ΔΙΠΛΟΥ (Β΄ μέρος)

Στο προχθεσινό κείμενο-αφιέρωμα στο Ψηφιακό Μουσείο Μακρονήσου υπήρξε και μία μικρή αναφορά στο βιβλίο-συλλογή του Βαρδή Βαρδινογιάννη και του Παναγιώτη Αρώνη Οι μισοί στα σίδερα, στα περιεχόμενα του οποίου συμπεριλαμβάνονται και τρία μικρά αφηγήματα δύο Καβαλιωτών κρατουμένων. Του Μανώλη και της Μαρίας Διπλού.
Εκτιμώντας ότι οι μαρτυρίες αυτές του Μανώλη και της Μαρίας Διπλού ανήκουν στην πόλη και την Ιστορία της, τις καταθέτω δημόσια ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μεγαλοσύνη και τους αγώνες τους. Σήμερα δημοσιεύεται το δεύτερο μέρος αυτού του μικρού «αφιερώματος».

Μανώλης Διπλός
Η καταδίκη και η εκτέλεση του Νίκου Μαλίκη

«Ενάμιση χρόνο μετά τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου, και συγκεκριμένα στις 11 του Φλεβάρη 1951, με απόφαση του τακτικού στρατοδικείου Καβάλας, εκτελέστηκε ο Νίκος Μαλίκης, απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών.

Ο Νίκος Μαλίκης γεννήθηκε στο χωριό Βώλακας του νομού Δράμας, από γονείς Σλαβομακεδόνες. Τελείωσε στο χωριό του το δημοτικό σχολείο και στη συνέχεια γράφτηκε στο Γυμνάσιο της Δράμας. Εκεί, η δικτατορία του Μεταξά θα τον εκδικηθεί για την καταγωγή του. Οι τιμωρίες, οι αποβολές κλπ. θα είναι καθημερινές. Τελευταία τον έδιωξαν για να καταφύγει στο Γυμνάσιο των Γρεβενών, αλλά και ’κει θα τον συνοδεύει το ρατσιστικό μίσος. Τέλος, εγγράφεται στη Νομική Σχολή των Αθηνών και προσχωρεί αμέσως στην ΕΠΟΝ. Αφοσιώνεται και αγωνίζεται με την ψυχή του στις γραμμές της ΕΠΟΝ.

Η απελευθέρωση της πατρίδας μας το 1944 τον βρίσκει στέλεχος της ΕΠΟΝ και πρόεδρο του συλλόγου των επαρχιωτών σπουδαστών, να συνεχίζει τις σπουδές του και τη δράση του στην ΕΠΟΝ. Στο τέλος της Άνοιξης του 1947 καλείται η κλάση του για να υπηρετήσει την θητεία της. Ο Μαλίκης, έχοντας λόγους αναβολής ως φοιτητής και λόγω υπέργηρων γονιών, γράφει στους γονείς του να του στείλουν τα σχετικά πιστοποιητικά για να τακτοποιηθεί. Εν τω μεταξύ, μεσολαβούν οι μεγάλες συλλήψεις του Ζέρβα. Συλλαμβάνεται και ο Μαλίκης και μαζί με χιλιάδες άλλους μεταφέρεται στην Ικαρία και αργότερα στο κολαστήριο της Μακρονήσου. Εκεί θα ζήσει όλη τη δοκιμασία του βασανιστηρίου. Θ’ αντέξει και τελικά θα κλειστεί στο «σύρμα», που κλείνουν όλους όσους δεν υπέγραψαν δήλωση μετανοίας.

Στο διάστημα της παραμονής του στο «σύρμα», θα επισκεφτεί το Μακρονήσι μία ομάδα Ελβετών δημοσιογράφων για να σχηματίσουν γνώμη για το κολαστήριο. Η διοίκηση του στρατοπέδου τούς περιέφερε σ’ όλους του κλωβούς κρατουμένων που έχουν υπογράψει δήλωση. Αποκρύπτει όμως την ύπαρξη του «σύρματος» και αποφεύγει να τους περάσει από το «σύρμα» που είναι κλεισμένοι οι ανυπότακτοι που δεν είχαν υπογράψει.

Ο Μαλίκης είχε πάει στις τουαλέτες του «σύρματος» που βρίσκονταν στη διαχωριστική γραμμή και άκουσε έντονες συζητήσεις στη γαλλική  που τη μιλούσε καλά και κατάλαβε ότι οι ξένοι δημοσιογράφοι ζητούσαν κι άλλους κρατουμένους εκτός από αυτούς που τους είχαν δείξει. Οι άνθρωποι της διοίκησης τούς  βεβαίωναν ότι δεν υπήρχαν άλλοι. Τότε ο Μαλίκης έβαλε τις φωνές στη γαλλική φανερώνοντας την αλήθεια για το «σύρμα». Οι ξένοι δημοσιογράφοι ανέβηκαν στο στρατόπεδο και ο Μαλίκης και οι άλλοι κρατούμενοι τούς εξέθεσαν την κατάστασή τους. Ο Μαλίκης δεν παρέλειψε να τονίσει στους ξένους ότι είχε συνείδηση των συνεπειών που θα είχε αυτή η ενέργεια, αλλά πρόεβη σ’ αυτήν από καθήκον προς τους συντρόφους του. Οι ξένοι επέστησαν την προσοχή της διοίκησης στους φόβους του Μαλίκη και έφυγαν. Όμως ο Μαλίκης πλήρωσε την τόλμη του.

Τον Οκτώβριο του 1950, ο Νίκος Μαλίκης μεταφέρεται στις φυλακές Καβάλας και παραπέμπεται στο τακτικό στρατοδικείο Καβάλας με την κατηγορία της ανυποταξίας εν καιρώ πολέμου.
Η δίκη έγινε στις 31 Ιανουαρίου του 1951. Μάρτυρες δεν εξετάστηκαν. Συνήγορος υπερασπίσεως δεν υπήρχε γιατί όσοι τους ζήτησαν να παρασταθούν αρνήθηκαν και μερικοί ζήτησαν δήλωση μετανοίας. Απ’ τον φάκελό του διαβάστηκε η εξής ένδειξη απ’ το Μακρονήσι: «Ουδεμία βία είναι ικανή να τον κάνει να λυγίσει». Ο Μαλίκης εξήγησε με δέκα λόγια γιατί δεν πήγε αμέσως να καταταγεί, καταθέτοντας τη φοιτητική του ταυτότητα και τα πιστοποιητικά της κοινότητάς του για την ηλικία των γονιών του. Ο βασιλικός επίτροπος ζήτησε την αναβολή της δίκης για «κρείσσονες αποδείξεις». Όμως οι στρατοδίκες αποσύρθηκαν για να επιστρέψουν σε λίγο με ομόφωνη απόφαση σε θάνατο!

Προηγούμενα, τον Μαλίκη τον έβγαλαν έξω από την αίθουσα και μόλις διαβάστηκε η απόφαση διέταξαν να τον φέρουν μέσα. Μπήκε μέσα την ώρα που αποσύρονταν οι στρατοδίκες. Απ’ τα δακρυσμένα μάτια μερικών γυναικών γνωστών του που παρακολουθούσαν τη δίκη, κατάλαβε. Ρώτησε τον γραμματέα του στρατοδικείου: με πόσα; Και εκείνος του απάντησε: παμψηφεί. Ο Νίκος Μαλίκης, όπως ήταν φυσικό, έχασε την ψυχραιμία του και, απευθυνόμενος στους στρατοδίκες, είπε: Είστε δολοφόνοι! Με σκοτώνετε γιατί πίστεψα στη δίκαιη υπόθεση του λαού.
Με διαταγή των στρατοδικών τον άρπαξαν και βίαια τον έβγαλαν έξω, το έβαλαν σ’ ένα τζιπ και τον μετάφεραν στη φυλακή.

Απ’ την καταδίκη μέχρι την εκτέλεσή του μεσολάβησαν 11 μέρες. Τον Μαλίκη τον πήρε το απόσπασμα το πρωί στις 7 και τον πήγαν στην Άσπρη Άμμο, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Καβάλα και τον εκτέλεσαν. Λίγο μετά τις 11 η ώρα, ήρθε στη φυλακή εκπρόσωπος της λέσχης φιλελευθέρων κομίζοντας το εξής τηλεγράφημα του υπουργού Εθνικής Άμυνας Σοφοκλή Βενιζέλου: «Συμφωνούντος και του αρχιστρατήγου Αλεξάνδρου Παπάγου, διατάσσομεν την αναβολή της εκτέλεσης του Νικολάου Μαλίκη…».

Βασιλικός επίτροπος στη δίκη αυτή ήταν ο συμπολίτης Αντώνης Δημόπουλος, συμβολαιογράφος αργότερα, τώρα αείμνηστος. Όταν μετά από χρόνια θα τον επισκεφτώ στο γραφείο του για να του μεταφέρω τα αισθήματα ευγνωμοσύνης του εκτελεσμένου Μαλίκη, θα βάλει τους αγκώνες του πάνω στο γραφείο του, θα ακουμπήσει το κεφάλι του μέσα στα χέρια του και θα ξεσπάσει σε λυγμούς λέγοντάς μου: Πρόκειται για πραγματική δολοφονία…».

---