ΟΔΗΓΟΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

Κάπου εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ’80, τύχη αγαθή (και… ψήφοι λαϊκοί) με «έφεραν» στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών. Εκεί, αξιώθηκα να συνυπάρξω και να γνωριστώ με ανθρώπους που, σε μεγάλο βαθμό, επηρέασαν και διαμόρφωσαν τις πολιτιστικές και αισθητικές μου αναζητήσεις. Τον Βασίλη Θεοδωρίδη, τον Στράτο Σαββίδη, τον Σίμο Μιχαηλίδη, την Έλσα Σπανουδάκη, την Καλλιόπη Τοροφία, τον Γιώργο Βουλουτίδη, τον Δημοσθένη Βαρδαβούλια, τον Κοσμά Χαρπαντίδη…

Τον Αύγουστο του ’89, παραμονή της Κοιμήσεως, ο καβαλιώτης ηθοποιός Τάσος Υφάντης αφήνει την τελευταία του πνοή στην Αθήνα από ανακοπή. Εξαιρετικός ηθοποιός, ευτύχησα να τον δω σε δυo-τρεις παραστάσεις του Αμφιθεάτρου του Σπύρου Ευαγγελάτου και σε μερικές «παρεξηγημένες» ταινίες του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου (όπως για παράδειγμα στο «θρυλικό» Δοξόμπους του Φώτου Λαμπρινού). Λίγες ημέρες μετά το μοιραίο, ο Βασίλης Θεοδωρίδης ανακοινώνει στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου τη μεγάλη προσφορά του Τάσου Υφάντη στη γενέθλια πόλη! Ο σεμνός και βαθιά καλλιεργημένος ηθοποιός είχε προνοήσει να δωριθεί ολόκληρη η προσωπική του βιβλιοθήκη στον Σύνδεσμο Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών, ένδειξη ίσως και της μεγάλης εκτίμησης που είχε τα χρόνια εκείνα ο εμβληματικός σύλλογος.

Τα βιβλία του Τάσου Υφάντη ήρθαν στον Σύνδεσμο και ταξινομήθηκαν με όλο το «τυπικό» που συνοδεύει μία τέτοια δωρεά. Βιβλία όχι απλά πολλά, αλλά και σπάνια. Εκδόσεις κοσμήματα. Συγγραφείς αναρίθμητοι. Ποιότητα υψηλή…

Αρχές του ’90, και οι «σειρήνες» της ελεύθερης (;) ραδιοφωνίας με οδηγούν στο στούντιο του Ράδιο Άλφα, οι εγκαταστάσεις του οποίου βρισκόταν ακόμη πίσω από το σχολείο της Χωράφας. Εκεί ξεκινάω μία σειρά εκπομπών με θέμα το μικρασιάτικο τραγούδι. Βινύλια με «γρατζουνισμένες» ηχογραφήσεις, πληροφορίες συμβατικές και μικρή εμπειρία παραγωγής, συ

νέθεταν το αποτέλεσμα μιας τυπικής ακρόασης. Μέχρι εκείνο το απόγευμα που ανάμεσα στα βιβλία του Τάσου Υφάντη, ανακάλυψα τη σπουδαία έκδοση του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών με τίτλο Η  Έξοδος!

Από τότε –και για τους επόμενους δύο μήνες που διήρκεσε το αφιέρωμα– τα τραγούδια του ελληνισμού της Μικράς

Ασίας, συνδέθηκαν με τις αφηγήσεις δεκάδων προσφύγων, έτσι όπως αυτές άρχισαν να καταγράφονται από το 1930 και μετά από τη μεγάλη ελληνίδα Μέλπω Λογοθέτη-Μερλιέ, συνεπικουρούμενη από τον σύζυγό της (και ξεχωριστό φιλέλληνα) Οκτάβ Μερλιέ! Αφηγήσεις που διαπερνούν όλο το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής, πλημυρισμένες από τον πόνο του ξεριζωμού. Αλλά και αφηγήσεις λαμπρές σε ό,τι αφορά το «διηγηματικό» τους κομμάτι…

Η διαδρομή αυτή δεν έχει μόνο συναισθητικό βάρος. Ούτε φυσικά διακατέχεται από «τάσεις» νοσταλγικής ωραιοποίησης. Είναι η προσπάθεια για να ανακαλύψουν όσο το δυνατόν περισσότεροι το θαυμαστό (και συνάμα κολοσσιαίο) έργο της Μέλπω Λογοθέτη-Μερλιέ. Όχι μόνον ως «Κιβωτό Μνήμης και Συγκίνησης», αλλά και ως εργαλείο αυτογνωσίας. Ως μέσο για να βγούμε από το «εθνικό όχημα» της… παραμυθίας. Και κρατήστε το τελευταίο…

ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΗΝ (ΣΥΜ)ΜΑΖΕΨΕΙ

Το πιο φυσιολογικό είναι να μη σας λέει τίποτε το όνομα Έφη Σαλτάρη-Γεωργοπούλου. Ούτε και σε εμένα έλεγε, μέχρι να την «ανακαλύψω» τότε με τα γεγονότα της Μανωλάδας. Βουλευτής (ή βουλευτίνα;) του ΣΥΡΙΖΑ στον νομό Ηλείας, κατάφερε να συνδέσει το όνομά της με την… «πολιτική κάλυψη» που έδωσε στους εμπόρους (ή δουλεμπόρους;) της φράουλας, «κλείνοντας τα μάτια» σε δεκάδες εκκρεμείς υποθέσεις (150 δικογραφίες «περιμένουν» στα συρτάρια του Δικαστηρίου) και «αθωώνοντας» από ραδιοφώνου τον μπράβο που είχε δέσει τον πακιστανό εργάτη από το αυτοκίνητό του και τον έσερνε αιμόφυρτο μέσα στο χωριό. Για για του λόγου του αληθές, ιδού και το απόσπασμα από τη συνέντευξή της στο Κόκκινο και τον δημοσιογράφο (και νυν βουλευτή) Γιώργο Τσέκερη:

Είναι μια ξεχωριστή περίπτωση για την οποία πρέπει και η δικαιοσύνη να επέμβει και το κράτος με τις υπηρεσίες του και να βρεθεί λύση. Δηλαδή εναντίον αυτού του ανθρώπου που έχει γίνει αυτό το περιστατικό το καλοκαίρι εντάξει, εκκρεμεί μία δίκη, η οποία δεν ξέρουμε πόσο χρόνο θα πάρει, μπορεί να κάνει και ενάμισι χρόνο, δεν έχει καταδικασθεί δηλαδή αυτός ο άνθρωπος και κυκλοφορεί ελεύθερος και προφανώς είναι τόσο ευέξαπτος που ότι γίνεται όταν πάνε να του ζητήσουνε χρήματα αντιδρά με αυτόν τον επικίνδυνο τρόπο…

Βαπτίζοντας τον τραμπούκο «ευέξαπτο» και τις δολοφονικές του διαθέσεις «επικίνδυνους τρόπους», η κυρία Σαλτάρη –να θυμίσω ότι εκείνο το χρονικό διάστημα βρισκόταν στα έδρανα της Αντιπολίτευσης– εμμέσως πλην σαφώς νομιμοποιούσε τις αυθαιρεσίες των εμπόρων της φράουλας (ανασφάλιστη εργασία, μεροκάματα τρόμου, μισθοί πείνας, εργασιακές συνθήκες μεσαίωνα), «περιγράφοντας» κατ’ ουσίαν και την «πολιτική της ποιότητα» (για την ιδεολογική, ούτε λόγος).

Λίγα χρόνια μετά (και με τον ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση), η κυρία Σαλτάρη… ξαναχτυπά! Διαβάζω από ρεπορτάζ στο Hot Doc: Στον νομό Ηλείας, οκτώ Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης εμφανίζονταν να παίρνουν περίπου 22 εκατομμύρια ευρώ. Στο «πανηγύρι της κατάρτισης» συμμετέχουν ιδιοκτήτες και συγγενείς τοπικών Μέσων Ενημέρωσης, για τους οποίους υπάρχουν δεκάδες καταγγελίες και εξώδικα, από τα οποία προκύπτει ότι ένας μεγάλος αριθμός «καταρτισμένων» δεν έχει πληρωθεί. Ήγουν, κάποιοι τσέπωσαν τα λεφτά για πάρτι τους…

Το Hot Doc αναφέρει με στοιχεία (που δε χωράνε την παραμικρή αμφισβήτηση), τα ονόματα των ΚΕΚ, τους ιδιοκτήτες τους και τα ποσά τα οποία πήραν από το δημόσιο. Αντιγράφω: Το ΚΕΚ KONSUL AE είχε λάβει ποσό 4.761.389 ευρώ και ιδιοκτήτης του ήταν ο αντιπρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηλείας Κωνσταντίνος Λεβέντης. Το συγκεκριμένο ΚΕΚ είχε την ίδια διεύθυνση με ένα άλλο, το HONESTY ΕΠΕ, το οποίο ανήκε στον εκδότη Λεωνίδα Βαρουξή που είχε λάβει 3.205.889 ευρώ. Το ΚΕΚ ΕΡΕΙΣΜΑ με νόμιμο εκπρόσωπο τον γιο του εκδότη Βαρουξή, Λευτέρη Βαρουξή, το οποίο είχε λάβει 1.423.829 ευρώ. Οι Λευτέρης Βαρουξής και ο Κωντσαντίνος Λεβέντης εμφανίζονται και στο Διαβαλκανικό Κέντρο Δια Βίου Μάθησης το οποίο έχει λάβει άλλα 2.391.545 ευρώ. Το ΚΕΚ ενός άλλου τοπικού εκδότη με το όνομα Ολυμπιακή Εκπαιδευτική έχει λάβει 3.482.630 ευρώ. Το ΚΕΚ ΣΕΛΕΚΤΙΚΑ έλαβε 1.844.372 ευρώ, το ΚΕΚ ΕΡΓΑΣΙΑ 2.235.077 ευρώ, το ΗΛΕΙΑΚΟ ΚΕΚ 1.539.280 ευρώ και το ΚΕΚ ΜΑΝΩΛΑ 2.983.639 ευρώ.

Μετά το δημοσίευμα, η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ νομού Ηλείας θεώρησε (και σωστά) πως το θέμα είναι σοβαρό και πρέπει μέσω της Βουλής να ενημερωθεί η κοινή γνώμη. Για τον λόγο αυτό, ζήτησε από τους τρεις βουλευτές του νομού να καταθέσουν ερώτηση στη Βουλή για να αποκαλυφθεί αν πρόκειται για σκάνδαλο διαφθοράς. Στο αίτημα αυτό της Νομαρχιακής απάντησε η βουλευτής Έφη Σαλτάρη-Γεωργοπούλου, η οποία με επιστολή της ενημερώνει τα μέλη της πως:

Για το θέμα των ΚΕΚ που έλαβα ως προσχέδιο Ερώτησης, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι κατ’ αρχάς δεν μπορούμε να καταθέσουμε Ερώτηση επικαλούμενοι μόνο δημοσιεύματα. Απορρίπτεται από τη Γραμματεία πάραυτα. Ούτε μπορούμε να την καταθέσουμε ως ΑΚΕ (Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων). Εάν υπήρχε η καταγγελία των εργαζομένων ήταν διαφορετικά. Τα επισυναπτόμενα μόνο σε περίπτωση επίκαιρης μπορούν να κατατεθούν στο Προεδρείο για ενισχύσουν το θέμα. Εδώ όμως στην περίπτωσή μας δεν έχουμε καθόλου στοιχεία και στην ουσία θέμα. Μόνο ερωτήματα. Ποιά είναι αυτά τα 8 ΚΕΚ; Γενικώς και αορίστως. Δεν ξέρουμε τίποτα για ένα π.χ. πρόγραμμα, ονομασία, κωδικό, τι χρηματοδότηση πήραν οι απασχολούμενοι, οι καθηγητές, πώς γινόταν η επιλογή. Τόσα χρόνια στον Πύργο κανείς δεν έχει ακούσει τίποτα.

Βολικό το «σενάριο» για να την «κάνει» με ελαφρά πηδηματάκια από την υπόθεση, αλλά όχι απαραίτητα και αληθινό για να την δικαιώσει. Κι αυτό γιατί:

Πρώτον: το δημοσίευμα δε μοιάζει να είναι διόλου αόριστο. Τα δε στοιχεία που παραθέτει δεν έχουν αμφισβητηθεί από πουθενά. Δεύτερον: για τους κωδικούς και τα κριτήρια επιλογής (που δεν υπάρχουν στο ρεπορτάζ), δουλειά της είναι να ενημερωθεί επίσημα από τη Βουλή και το αρμόδιο υπουργείο. Τρίτον: ψεύδεται ασύστολα όταν ισχυρίζεται ότι οι βουλευτές δε ρωτάνε βάσει δημοσιευμάτων! Εκτός αν έπεσε με αλεξίπτωτο στα έδρανα. Τέταρτον: ψεύδεται δις όταν λέει ότι οι ερωτήσεις απορρίπτονται από το Προεδρείο και τη Γραμματεία. Η Γραμματεία έχει καθαρά συντονιστικό ρόλο. Πέμπτον: αυτοδιαψεύδεται πλήρως όταν λέει πως στον Πύργο δεν έχει ακουστεί τίποτα. Κι αυτό γιατί η ίδια (ναι, η ίδια!), το 2013 κάνει ερώτηση σχετικά με αυτούς που παρακολούθησαν τα προγράμματα του ΚΕΚ ΜΑΝΩΛΑ και είναι απλήρωτοι.

Μετά από όλα αυτά, εύλογες και οι ερωτήσεις: η όλη στάση της κυρίας Σαλτάρη «επηρεάζεται» από το γεγονός ότι συχνά-πυκνά «φιγουράρει» (πάντα με ευνοϊκούς σχολιασμούς) στα πρωτοσέλιδα των τοπικών εφημερίδων που (ω του θαύματος!) οι εκδότες τους είναι οι ίδιοι που εμπλέκονται και με τα ΚΕΚ; Και το καλύτερο: πόσο ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι η κυρία Σαλτάρη δίδασκε (οι «κακές γλώσσες» λένε και χωρίς την απαιτούμενη άδεια) σε συγκεκριμένο ΚΕΚ ως… κεραμίστρια; Να πιστέψουμε αυτό που «ακούγεται» ότι το εν λόγω ΚΕΚ ανήκει σε έναν εκ των πρωταγωνιστών του (πιθανού) σκανδάλου;

Είναι προφανές ότι δε θα υπάρξει ουδεμία απάντηση από την κυρία Σαλτάρη. Ούτε φυσικά προσδοκούσα σε κάτι τέτοιο όταν αποφάσιζα να ασχοληθώ (για άλλη μια φορά) με την αφεντιά της. Το κείμενο αυτό ας ενταχθεί απλά στα περί της «ηθικής» εμπλεκόμενα…

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ "ΜΙΚΡΑ";

Ας μην έχουμε αυταπάτες (και απαιτήσεις): από δω και πέρα, οι επιλογές της κυβέρνησης είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Έχοντας απολέσει προ πολλού το «αντιμνημονιακό της πνεύμα» και έχοντας ηττηθεί κατά κράτος στα «μεγάλα» και τα «κομβικά», το μόνο που της απομένει είναι να αποδείξει το βαθμό της ετοιμότητάς της απέναντι στα «μικρά» και τα «τρέχοντα». Και φυσικά, πόσο έντιμα (και διαφορετικά) θα διαχειριστεί όλα εκείνα που ορίζουν την «πολιτική μας καθημερινότητα». Και κάπως έτσι, από το «δάσος των προθέσεων», να βρεθεί αντιμέτωπη με το «δέντρο της πραγματικότητας».

Κάτι τέτοιο, ούτε εύκολη υπόθεση είναι ούτε μπορεί να «αυτοματοποιηθεί» μέσα από νομοθετικές ρυθμίσεις. Και καθώς σε μία τέτοια «άσκηση», σε μία τέτοια πορεία, τον πρώτο (και κύριο) λόγο τον έχουν τα «προσωπικά παραδείγματα», ουαί κι αλίμονο αν κάποιοι παγιδευτούν στη λογική του «ηθικού πλεονεκτήματος» της Αριστεράς! Τη βάψανε (και τη βάψαμε) ομαδικά!

Κακά τα ψέματα: η κριτική στη σημερινή κυβέρνηση είναι πολύ πιο αυστηρή από εκείνη που είχαν υποστεί οι προηγούμενες (μνημονιακές) κυβερνήσεις του «δικομματικού τόξου». Θέλετε γιατί τα ίδια τα κόμματα που την απαρτίζουν σήκωσαν ψηλά τον πήχη των προσδοκιών, θέλετε γιατί αυτά καθ’ αυτά τα πρόσωπά της κυοφορούσαν μία νέα αισιοδοξία και προοπτική, θέλετε γιατί έμοιαζε να επαναφέρουν και ένα ξεχασμένο ήθος… ε, πολύ δε θέλει, αυτά όλα να λειτουργούν ως «ανάχωμα» σε κάθε είδους ανοχή. Ως εκ τούτου, ο χρόνος από δω και πέρα «ταξιδεύει» χωρίς να μεσολαβούν «σταθμοί υπομονής». Πόσο μάλλον… συγχώρεσης!

Τι απομένει στα κυβερνητικά στελέχη; Το απλό: να αποδείξουν εν τοις πράγμασι, πόσο έτοιμα είναι να ανταποκριθούν στη μεγάλη «περιπέτεια της αξιοπρέπειας». Πόσες ψυχικές εφεδρείες και αντοχές έχουν για να αντιμετωπίσουν τις «σειρήνες της ιδιοτέλειας». Και βέβαια, πόσο καλά έχουν εμπεδώσει τον ιστορικό τους ρόλο!

Τι έχω αποκομίσει μέχρι τώρα; Πριν απ’ όλα, τη δυσκολία να συγκροτηθεί ένας ενιαίος και αξιόπιστος λόγος, ικανός να μετουσιώσει σε πράξη και αποτέλεσμα τις «καλές ιδέες». Σε συνδυασμό δε, με την αμηχανία (ή και τον φόβο;) που παράγει η «παρθενιά» στην εξουσία, το πρόβλημα της στόχευσης παραμένει μετέωρο. Επίσης, η δυναμική των προσώπων, τις περισσότερες φορές, εξαντλείται μέσα στα πλαίσια της… συμπάθειας (κι όταν βέβαια έχουν ξεπεραστεί ζητήματα… γραφικότητας), γεγονός που επηρεάζει άμεσα και το επίπεδο ετοιμότητας. Τέλος –και με τα όρια ανάμεσα στις τοπικές κοινωνίες και την κεντρική διοίκηση να παραμένουν ασαφή (έως αγεφύρωτα)–, τα βουλευτικά καθήκοντα περιορίζονται σε «τελετουργίες» ασύμβατες με τον χαρακτήρα του… πρότερου κινηματικού βίου. Ως εκ τούτου, ο κίνδυνος να μετατραπούν σε «αγγελιοφόρους τετελεσμένων» παραμένει… ανοιχτός!

ΚΩΜΩΔΙΑ Ή ΔΡΑΜΑ;

Υποστέλλονται σιγά-σιγά οι γαλλικές σημαίες από τα προφίλ των φίλων μου στο facebook. Η «από καναπέως» συγκίνηση έλαβε τέλος! Τόσο κράτησε! Όσο οι φλογίτσες στα ρεσό των Athenistas! Πάμε γι' άλλα…

Είπα Athenistas… Καινούριο κίνημα, σύντροφοι! Velonistas! Πλέκουν καπελάκια για τα καπάκια των μαρμελάδων, τις οποίες μετά προσφέρουν στα παιδιά με καρκίνο! Να δω τη Μαριάνα Βαρδινογιάννη με βελόνες και τσιγκελάκι και να γίνω… Ποτάμι!

Είπα Ποτάμι… 32 προσωπικότητες πρότειναν η φετινή πορεία για το Πολυτεχνείο, αντί για την Αμερικάνικη Πρεσβεία, να καταλήξει στη Γαλλική! Λέτε όλα αυτά τα χρόνια να είχαν την εντύπωση ότι οι διαδηλωτές πήγαιναν στην Αμερικάνικη Πρεσβεία για… συμπαράσταση; Α, και το ωραιότερον! Ανάμεσα στις προσωπικότητες και ο Αμυράς! Κλαίω!!!

Όχι που δε θα… τιτίβιζε ο Λοβέρδος! «Λιάζονταν» έγραψε και μετά άρχισε να αυτοθαυμάζεται! Η βλακεία ενός αυτάρεσκου ή όταν ο φασίστας κυκλοφορεί με πολιτικά;

Αν κρίνω από τη συμμετοχή, μάλλον προς Μητσοτάκη «γέρνει» το πράγμα στην Καβάλα. Που σημαίνει: τζάμπα το δωδεκάποντο της Μανωλίδου! Όσους εξίταρε, εξίταρε!

Είπα Μανωλίδου… Τη Ραχήλ Μακρή την είδατε στον Αρναούτογλου; Ναι καλέ, αυτή δίπλα στον Γαβαλά! Ανεβασμένα πράγματα! Λες να έρχεται η σειρά της Πάνια;

Ολική Ανατροπή! Η Αυλωνίτου «έσπασε» το εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ και πήγε σε εκπομπή του Πρετεντέρη; Ανατροπή είπα, όχι κωλοτούμπα! Αμέσως εσείς…

Καλέ, πώς το μιλάει έτσι το γαλλικόν η Τρέμη; Να την ακούς να σου λέει ότι τα «χρώματα της γαλλικής σημαίας είναι κόκκινο, άσπρο και μπλeu» και συ αμέσως να σκέφτεσαι τις… πίτσες!

Οι αναρχικοί ζήτησαν συγνώμη για το «πέσιμό» τους σε μπλοκ αριστερών οργανώσεων! Τους πέρασαν για κνίτες! Χάθηκε εντελώς το… στυλιστικό κριτήριο!

Έχω μία απορία: γιατί στις ανακοινώσεις της Αστυνομίας χρησιμοποιείται ο όρος «ημεδαπός» όταν πρόκειται για έλληνες συλληφθέντες, ενώ όλοι οι υπόλοιποι ορίζονται βάσει της εθνικής τους καταγωγής; Μήπως για να μη «λερωθεί» το... ποινικό μητρώο της φυλής;

Η Σώτη (μία είναι η Σώτη) απεφάνθη: ο δυτικός πολιτισμός είναι απείρως ισχυρότερος! Να της υπενθυμίσει κάποιος ότι όταν στη Δαμασκό προστάτευαν τα κείμενα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, στην Ευρώπη έκανε πάρτι ο Μεσαίωνας!

Αμ το άλλο: είμαι εδώ να σας θυμίζω ότι το ροκ δεν θα πεθάνει ποτέ, ότι ποτέ δεν θα αντικατασταθεί από προσευχές κι από αμανέδες… Το ότι η προσευχή θα λογίζονταν και ως τραγούδι, δε μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό! Το… ροκάραμε εντελώς!

Βλέπω φωτογραφίες από τη συγκέντρωση του Μητσοτάκη και του Μεϊμαράκη στην Καβάλα. Σαν να μπήκε μέσα κάποιος και πούλαγε της… γριάς το μαλλί! Άσπρισε ο τόπος!

Κλαίνε οι εκδότες μετά το βατερλό Πανούση στον Χατζηνικολάου! Πάπαλα το μυστήριο και οι αποκαλύψεις! Οι κακές γλώσσες λένε ότι τον προτρέπουν να το γυρίσει στο ρομαντικό, μπας και…

Και για να μην ξεχνιόμαστε: άρχισε η νηστεία των Χριστουγέννων! Πνευματικό Μνημόνιο!

ΚΑΤΑΝΤΙΑ...

Μπορεί αυτός ο άνθρωπος που έγραφε κάποτε: Έχω σημάδια προσφυγιάς και το γλυκό φιλί γιαγιάς στο μέτωπό μου. Έχω τον πόνο αδελφό και ένα όνειρο κρυφό για φυλακτό μου. Κάτω απ’ τον ήλιο χωρίς φως, για μένα γκρίζος ο ουρανός κι όμως υπάρχω. Παίρνω κουράγιο τραγουδώ, για όλα αυτά που αγαπώ χωρίς να τα ‘χω… να είναι ο ίδιος με αυτόν που δηλώνει σήμερα: Νομίζω ότι γενικά έχουμε χάσει κάθε μέτρο. Και έτσι κάνουμε πάσα σε ότι σκοταδιστικό να συνεχίσει να υπάρχει. Δες τι γίνεται με τους ανθρώπους που έρχονται να ζήσουν στην χώρα μας και πώς η στάση μας απέναντι σε αυτό μπορεί και να δίνει πάτημα στους φασίστες…;

Μπορεί αυτός που στις αρχές της δεκαετίας του 2000 τραγουδούσε: Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη, τ’ άγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή, δεν αντέχω της βολής τη σιγή. Και δω απ’ τον τόπο που έζησα τη φυγή, ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή, τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει… να είναι ο ίδιος με αυτόν που στους καιρούς των πνιγμών και των πτωμάτων λέει: Εγώ προσωπικά το πρώτο πράγμα που συζητάω με ανθρώπους που έχουν φύγει απ’ την χώρα τους είναι γιατί έφυγες; Ένα γιατί; Δεν είχατε τίποτα ωραίο εκεί; Κάτι να σε κρατήσει; Εγώ υποχρεωτικά μεγάλωσα εδώ στην Ελλάδα και από ένα σημείο είχα ποτίσει τόσο πολύ με τα όμορφα αυτού εδώ του τόπου που δεν είχα πια επιλογή να φύγω. Εσύ; Γιατί άφησες μάνα, πατέρα, αδερφό; Κυνηγημένος είσαι αδερφέ μου…;

Μπορεί αυτός που βγαίνει στις μέρες μας και «προβληματίζεται» με το: Άμα ο άλλος μου βάζει ως πρόσχημα τα λεφτά δεν το κατανοώ και πάρα πολύ. Το Φυσάει Κόντρα δεν το έγραψα για αυτόν που θέλει να πάει να πλουτίσει. Ούτε για εκείνους που στις χώρες τους δέκα δέκα βιάζουν τα κοριτσάκια και τα αφήνουν στα χαντάκια νεκρά. Μην το γαμήσουμε αυτό το θέμα. Βλέπω ώρες - ώρες πράγματα τρομακτικά και εκεί πάνω πατάνε μετά οι φασίστες, εκεί πάνω πατάει όλη η ασχήμια... να είναι το ίδιο πρόσωπο με αυτόν που θα «θρέψει» μια ολόκληρη γενιά με τον «ψαλμό» της lowbap: Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς, λυτρώνω μάνες και γιους. Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι· και την ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι. Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη. Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι…;

Ε, λοιπόν ναι! Μπορεί και παραμπορεί! Και με την υπογραφή του φαρδιά-πλατιά: Μιχάλης Μυτακίδης! Ο BD Foxmoor! Ο εμβληματικός αρχηγός των Active Member. Ο ποιητής των «ασύνορων τόπων»! Αυτός!

Οπότε λέω να τον αποχωριστώ σιγά-σιγά, κρατώντας τη βουή των τελευταίων του λέξεων. Και την κατάντια: Αφού όλοι οι άνθρωποι δεν είναι καλοί, πώς θα γίνει να είναι όλοι οι μετανάστες καλοί. Και πώς γίνεται να είναι όλοι οι φασίστες κακοί, πες μου εμένα. Για μένα ο φασισμός είναι αισθητική…