ΑΛΑ ΓΟΥΕΣΤΕΡΝ...

Δεν γνωρίζω μέχρι πού μπορεί να φτάνουν οι αρμοδιότητες των Εισαγγελικών Αρχών, αλλά όταν οι δηλώσεις τοπικών παραγόντων, εμμέσως πλην σαφώς, «προσκαλούν» τους κατοίκους σε πράξεις αυτοδικίας, τότε νομίζω ότι οι παρεμβάσεις τους όχι απλά νομιμοποιούνται αλλά και επιβάλλονται! Πριν το πράγμα ξεφύγει και οδηγηθούμε σε καταστάσεις που θα θυμίζουν… Φαρ Ουέστ! Εν προκειμένω… ποντιακό!

Εξιστορώ τα γεγονότα:

Πριν λίγες ημέρες, ρεπορτάζ της Νέας Εγνατίας «φιλοξενούσε» δηλώσεις του προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου του Αμυγδαλεώνα, το περιεχόμενο των οποίων εστιάζονταν στην «αυξημένη εγκληματικότητα της περιοχής». Μέχρις εδώ, τίποτε το μεμπτό και το… περίεργο! Ασχέτως αν η διαπίστωση του κυρίου Πουρσαϊτίδη δεν τεκμηριώνεται με επίσημα στατιστικά (και συγκριτικά) στοιχεία. Η αγωνία του όμως αρχίζει να «στραβώνει» όταν προχωράει στην εξιστόρηση των «πρακτικών» που προτίθεται να ακολουθήσει. Λέει:  

Ο προβληματισμός μας ήταν μεγάλος και οι ανησυχία των κατοίκων καθημερινή. Έτσι, ψάχναμε να βρούμε λύσεις για  το πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Σκεφτήκαμε να δημιουργήσουμε μία ομάδα περιφρούρησης με κατοίκους του Αμυγδαλεώνα. Όπως πληροφορήθηκα, στον δήμο Νέστου όλα σχεδόν τα Δημοτικά Διαμερίσματα (Χρυσούπολη, Κεραμωτή, Ερατεινό, Χαϊδευτό, Πηγές, Αγίασμα, Ν. Καρυά, Ποντολίβαδο κλπ) προχώρησαν στη λύση της ιδιωτικής εταιρίας σεκιούριτι. Προσωπικά, ήρθα σε επαφή με την ιδιωτική εταιρία φύλαξης και εξέφρασα τους προβληματισμούς μου και τις ανησυχίες των κατοίκων σε  εκπρόσωπό της που ήρθε στον Αμυγδαλεώνα. Η εταιρία, που έχει την έδρα της στην Ξάνθη και ένα παράρτημα στη Χρυσούπολη, είναι πρόθυμη να δραστηριοποιηθεί και στην περιοχή του πρώην δήμου Φιλίππων. Η προσφορά που μας έκανε είναι πολύ καλή. Θα γίνει μία συνάντηση στο Πολιτιστικό Κέντρο του Αμυγδαλεώνα με την παρουσία των κατοίκων, όπου και θα γίνει μία διεξοδική συζήτηση. Εφόσον ικανοποιηθούμε από τις απαντήσεις που θα μας δώσουν, θα προχωρήσουμε στη συνεργασία.

Απορίες, ερωτήματα και… υποψίες: Αν, ο μη γένοιτο, προκρίνονταν η λύση της «αυτοάμυνας», με ποιους τρόπους και με ποια εφόδια θα ρίχνονταν στη «μάχη» ενάντια στην εγκληματικότητα οι «ομάδες περιφρούρησης των κατοίκων»; Σκέφτομαι ότι η πιο «αθώα» (άντε πες και στα όρια της νομιμότητας) εκδοχή θα μπορούσε να είναι αυτή των… περιπολιών. Μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί μία «αίσθηση ασφάλειας», καθώς μία τέτοια κίνηση θα αποθάρρυνε «ψυχολογικά» τους επίδοξους… ντεσπεράντος! Με δεδομένη όμως την επικινδυνότητα του εγχειρήματος, ποιος θα εγγυόταν ότι το «πάθος του ρόλου» (εν προκειμένω του αυτόκλητου… σερίφη) δεν θα συμπεριελάμβανε και… μεθόδους οπλοκατοχής και οπλοχρησίας;

Δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν ήταν οι «φωνές της λογικής» αυτές που τελικά πρυτάνευσαν για να «αποσυρθεί» η… φαεινή του προέδρου. Το πιθανότερο, οι «εθελοντισμοί» αυτού του είδους να απαιτούν… εθισμούς που (προς το παρόν τουλάχιστον) μοιάζουν ασύμβατοι με τις καθ’ ημάς παραδόσεις και κάπως έτσι αποφεύχθηκε η… πρώτη πράξη.

Μπροστά στο «αδιέξοδο» που (εικάζω ότι) δημιούργησε η «απροθυμία» των κατοίκων, ο τοπικός παράγοντας «έριξε» στο τραπέζι το… plan B! Άλλως πώς, την ιδέα της πρόσληψης… κυνηγών κεφαλών! Ξέρω, ακραίος ο συνειρμός και η ταύτιση, αλλά όσο και να έχουν εξευμενιστεί οι όροι (βλέπε «εταιρίες φύλαξης»), η αίσθηση ότι τη λύση στο πρόβλημα μπορεί να τη δώσει ο ιδιώτης σεκιουριτάς ενισχύει τους φόβους και τις ανησυχίες που προαναφέρθηκαν.

Ζήτημα μέγα και κομβικό! Ένεκα της «φύσης του επαγγέλματος», στις «εταιρείες φύλαξης» προσλαμβάνονται συνήθως άτομα που (κατά κανόνα) συγγενεύουν ιδεολογικά με συγκεκριμένο ακραίο πολιτικό χώρο. Μάλιστα, είναι τέτοια η αφοσίωσή τους στα «ιδανικά» του, που δεν χάνουν ευκαιρία να το επιδεικνύουν και να το… καμαρώνουν! Με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο. Πότε με επιδείξεις της σωματικής τους διάπλασης μέσω διαδικτύου, πότε κραδαίνοντας τα αγαπημένα τους «εργαλεία», πότε τραμπουκίζοντας σε απεργούς («βοούν» οι εικόνες με τους απολυμένους της ΒΦΛ). Γνωστά πράγματα, γνωστές και οι… επιδόσεις!

Ναι, το γνωρίζω! Σε όλα αυτά θα βρεθούν κάποιοι να αντιπαραθέσουν το επιχείρημα ότι οποιαδήποτε «συνεργασία» των κατοίκων με την «εταιρεία φύλαξης» θα εποπτεύεται και θα ελέγχεται από την Ελληνική Αστυνομία! Δεν μας λένε όμως τον τρόπο! Θα περιπολούν μαζί τους και αστυνομικοί για να «πιστοποιούν» ιδίοις όμμασι το νόμιμον των δραστηριοτήτων της; Αν ναι, τότε ποιος ο λόγος της «συνύπαρξης»; Αν όχι, η Αστυνομία απλά θα δίνει το «πλάνο δράσης» και επ’ αυτού θα ελέγχονται και θα απολογούνται οι «φύλακες»; Κι αν αυτό ισχύει, τότε μέχρι πού φτάνουν τα όρια της… παρέμβασής τους; Τι θα συμβεί αν η «πλευρά των κακοποιών» φερθεί… σκληρότερα του κανονικού; Ποιος θα εγγυηθεί «συμμόρφωση προς τας υποδείξεις»;

Εν κατακλείδι: επειδή ο κύριος Πουρσαϊτίδης αναφέρει το (πρωτοφανές και πρωτάκουστο) «παράδειγμα του Νέστου», ποιος άραγε θα μπορούσε να μας ενημερώσει υπεύθυνα για το τι ακριβώς συμβαίνει εκεί; Ποιος είναι αυτός που (οφείλει) να ξεκαθαρίσει ανοιχτά και δημόσια τον χαρακτήρα και τα αποτελέσματα του εγχειρήματος; Πάνω σε ποιους «φόβους» και σε ποια «επικινδυνότητα» στήθηκε η όλη συνεργασία; Ποια στοιχεία δηλώνουν σήμερα την αναγκαιότητά της; Ποια τα αποτελέσματά της; Και ποιος, εν τέλει, θα αναλάβει την ευθύνη σε τυχόν ακραία περιστατικά; Ο δήμαρχος; Οι πρόεδροι των Τοπικών Συμβουλίων; Η Αστυνομία; Αναρωτιέμαι και… αναμένω!

ΤΑΥΤΙΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ

Αυτός ο Γιάννης ο Λοβέρδος, ο δημοσιογράφος που την «πέφτει» συνέχεια στους… κρατικοδίαιτους, είναι ο ίδιος που αμείβονταν από τον Αθήνα 9.84 με 2.341 ευρώ τον μήνα και με άλλα 1.260 ευρώ η σύζυγός του; Ρωτάω απλά…

Κατά την Ελεύθερη Ώρα, το τιμόνι της Ελλάδος το κρατάει η Παναγία! Προφανώς η… νταλικέρισσα!

Ναι, ο Τραμπ έκανε πρόταση στον Συλβέστερ Σταλόνε να αναλάβει το υπουργείο Πολιτισμού των ΗΠΑ. Όλα βαίνουν… καλλιτεχνικώς!

Σχόλιο του Δημήτρη Αβραμόπουλου για τη δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα: Δεν είναι καλά σημάδια αυτά! Σκέψη τιτάνα!

Δηλαδή, ρε σύντροφοι, όλοι εμείς που κατεβαίναμε στους δρόμους απαιτώντας την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, το κάναμε για να «τρώμε στη

μάπα» τον Γιώργο Μίχο και τον Άρη Γάτα; Για να μην πω και για τα άλλα τεφαρίκια της Αθλητικής Κυριακής!

Βαγγέλης Παππάς: Στο Δημοτικό Συμβούλιο έχουμε πολλούς που κάνουν τουρισμό. Και πού είναι το κακό, Βαγγέλη μου; Σκέφτεσαι να τον καθιερώσουμε και ως… θεματικό;

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι είναι συνταγματικός και νόμιμος ο περιορισμός εισόδου των ελαφρώς παχύσαρκων στις γραμματείες των Στρατοδικείων και αποδέχθηκε τον αποκλεισμό υποψηφίας του σχετικού διαγωνισμού πρόσληψης γραμματέων, η οποία είχε βάρος 82 κιλά! Μάλλον θα εκτίμησαν ότι οι γραμματείς εκτελούν και χρέη… κομάντο!

Κατά τα άλλα, το Συμβούλιο της Επικρατείας «πάγωσε» προσωρινά την ηλεκτρονική κατάθεση του Πόθεν Έσχες των δικαστών! Και όπως πολύ καλά γνωρίζετε, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού!

Η Περιφέρεια θα δαπανήσει 850.000 ευρώ για δράσεις που θα αφορούν στην τουριστική προβολή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης! Πετσετάκια, που θα έλεγε και ο αοιδός!

Το καλύτερο όμως «κρύβεται» στον τίτλο του προγράμματος! Τουριστικός Προορισμός Αριστείας! Κακό πράγμα να έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου!

Η μεγάλη πλάκα (ή κοροϊδία;) είναι που τα 150.000 θα δοθούν για την… ανάδειξη, λειτουργία, αξιοποίηση και συντήρηση του Πολιτιστικού και Συνεδριακού Κέντρου Κομοτηνής, άλλως και Μεγάρου Μουσικής Κομοτηνής! Για το… ανύπαρκτο, 150.000 ευρώ!

Ευρωκοινοβούλιο Νέων! Και ’γω που νόμιζα ότι οι μαλακίες του είδους τελειώνουν στη Βουλή των Εφήβων!

Σάββας Κωφίδης: Τα πλούτη η δόξα και οι ηδονές – πάθη που συνάντησα πολύ νωρίς, στα χρόνια της νιότης μου –  προ

σπάθησαν να κυριεύσουν τη ζωή μου και να σκοτώσουν τις ιδέες μου, μα δεν τα κατάφεραν… Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη νίκη μου. Πολύ νωρίς, στα χρόνια της εφηβείας μου, οι ιδέες μου συναντήθηκαν και ταυτίστηκαν με τις ιδέες των Μπακούνιν, Μαλατέστα, Κροπότκιν, Προυντόν, αλλά και των Χέγκελ, Μαρξ… Παικταρά μου!!!

Έχει και τα καλά της η κρίση. Ένα από αυτά είναι ότι μειώθηκε ο εορταστικός στολισμός και ο φωτισμός των σπιτιών κατά τη διάρκεια των εορτών. Μέχρι που την… ευγνωμονώ! Την κρίση…

Απάντηση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Κώστα Μπαρμπαρούση σε ερώτηση δημοσιογράφου για τις προτεραιότητες του νομού

Αιτωλοακαρνανίας: τώρα προτεραιότητες, εγώ δεν βλέπω και πολλές προτεραιότητες που έχει η περιοχή, έχει πολλές φυσικές ομορφιές αλλά είναι ανεκμετάλλευτες… Τον βλέπω για πρόεδρο του… Εδεσσαϊκού!

Εορταστικά προγράμματα τοπικών καναλιών! Μπροστά τους αυτά του Χαρδαβέλα μοιάζουν… Μέγαρο Μουσικής!

Στην Καθολική εκκλησία της Μυτιλήνης, Αφρικανοί πρόσφυγες έψαλαν τους ύμνους των Χριστουγέννων. Στις αντίστοιχες των Ορθοδόξων, όλα κύλησαν… καθαρόαιμα!

Εφιάλτης κι αυτός! Παραμονή Χριστουγέννων με τον… Γιώργο Κατσαρό (και το… σαξόφωνό του)!

Το ημερολόγιο της Αυγής είναι, λέει, αφιερωμένο στην Οκτωβριανή Επανάσταση! Έχουν χιούμορ τελικά οι σύντροφοι!

Ναι ρε, Πάολα!

ΥΠΕΡ ΖΟΥΡΑΡΙ

Ο διπλωματικός πυρετός που ενέκυψε στα Βαλκάνια τις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εκδήλωσε σε μερικές περιπτώσεις και συμπτώματα… αντιπαροχής! Ένα από αυτά αφορά άμεσα στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας, με το ιστορικό της να διαδραματίζεται χρονικά από τις αρχές Αυγούστου του 1914 μέχρι τα τέλη του Ιανουαρίου του 1915. Παραθέτω συνοπτικά τα γεγονότα:

10 Αυγούστου 1914: Οι κυβερνήσεις της Entente (Βρετανίας, Γαλλίας, Ρωσίας) προτείνουν στη Βουλγαρία την παραχώρηση της Ανατολικής Μακεδονίας ως αντάλλαγμα για την μη προσχώρησή της στη συμμαχία των Κεντρικών Αυτοκρατοριών. Σχεδιάζουν την δημιουργία μετώπου των Βαλκανικών χωρών με δέλεαρ μετά την νικηφόρο έκβαση του πολέμου την παραχώρηση στη Σερβία της Βοσνίας, στη Ρουμανία της Τρανσυλβανίας, στη Βουλγαρία της Ανατολικής Μακεδονίας και στην Ελλάδα της Βορείου Ηπείρου και εδαφών της Ιωνίας.

12 Αυγούστου 1914: Ο Βενιζέλος έρχεται σε επαφή με τον Γάλλο πρεσβευτή στην Αθήνα, ο οποίος ευνοεί την Ελληνική ουδετερότητα υπό την προϋπόθεση αντίστοιχης Τουρκικής, ενώ ο έλληνας πρωθυπουργός επιθυμεί την είσοδο της Ελλάδας στη συμμαχία της Entente διαβλέποντας την προσχώρηση της Τουρκίας στο πλευρό των Κεντρικών Αυτοκρατοριών. Οι κυβερνήσεις της Entente - και κυρίως της Ρωσίας - συναινούν για έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο όχι όμως ως μέλος της Entente. Προκρίνουν ως μέλος της Entente, την Βουλγαρία.

29 Οκτωβρίου 1914: Η Τουρκία εισέρχεται στον πόλεμο ως σύμμαχος των Κεντρικών Αυτοκρατοριών. Σε αντιστάθμισμα οι

κυβερνήσεις της Entente, με προεξάρχουσα αυτήν της Ρωσίας, πιέζουν ασφυκτικά την Βουλγαρία για έξοδο στον πόλεμο στο πλευρό τους. Προσφέρουν την περιοχή Σκοπίων - Μοναστηρίου, αφαιρώντας την από την Σερβία, την περιοχή της Δοβρουτσάς που ανήκε στη Ρουμανία, την περιοχή Αίνου – Μηδείας στην Ανατολική Θράκη. Ουσιαστικά ανασυστήνουν την Μεγάλη Βουλγαρία της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου που είχε καταργηθεί με την μετέπειτα συνθήκη του Βερολίνου.

3 Δεκεμβρίου 1914: Οι κυβερνήσεις της Entente προβαίνουν σε επίσημο διάβημα προς τον βασιλιά Κωνσταντίνο σχετικό με την παραχώρηση της Ανατολικής Μακεδονίας στη Βουλγαρία.

2 Ιανουαρίου 1915: Η Γαλλία, διά του στόματος του υπουργού της των Εξωτερικών Ντελκασέ, δηλώνει πως η συγκατάθεση της Ελλάδας και της Σερβίας δεν θεωρείται απαραίτητη για την παραχώρηση εθνικών εδαφών τους στη Βουλγαρία, προκειμένου η τελευταία να εξέλθει στον πόλεμο παρά το πλευρό της Entente.

11 Ιανουαρίου 1915: Πρώτη εισήγηση του Βενιζέλου προς τον Κωνσταντίνο περί της παραχωρήσεως στη Βουλγαρία της περιοχής Καβάλας - Χρυσουπόλεως (Σαρή Σαμπάν) - Δράμας, με αντάλλαγμα την Ιωνία: «… Αλλ’ αν αι παραχωρήσεις αύται δεν ήρκουν όπως προσελκυσθεί η Βουλγαρία προς σύμπραξιν μετά των παλαιών αυτής συμμάχων ή τουλάχιστον προς τήρησιν ευμενούς απέναντι αυτών ουδετερότητος, δεν θα εδίσταζα, όσον οδυνηρά και αν είναι η εγχείρησις, να συμβουλεύσω την θυσίαν της Καβάλας, όπως διασωθεί ο εν Τουρκία Ελληνισμός και ασφαλισθεί η δημιουργία αληθώς μεγάλης Ελλάδος, περιλαμβάνουσα πάσας σχεδόν τας χώρας, εις τας οποίας ο Ελληνισμός έδρασε κατά την μακραίωνα αυτού ιστορίαν…»

17 Ιανουαρίου 1915: Δεύτερη εισήγηση του Βενιζέλου επί του ιδίου θέματος στον βασιλιά: «… Η παραχώρησις της Καβάλας είναι βεβαίως θυσία οδυνηροτάτη, αισθάνομαι δε αίσθημα βαθυτάτου ψυχικού άλγους εισηγούμενος αυτήν. Αλλά δεν διστάζω να την προτείνω, ευθύς ως λάβω υπ’ όψιν τινα ανταλλάγματα πρόκειται να εξασφαλισθώσι διά της θυσίας ταύτης. Έχω το αίσθημα ότι αι παραχωρήσεις εν Μικρά Ασία, ών εισηγητής εγένετο ο σερ Έδουαρδ Γκρέϋ, δύνανται, αν μάλιστα υποβληθώμεν εις θυσίας προς την Βουλγαρίαν, να λάβωσιν έκτασιν τοιαύτην, ώστε εις την εκ των νικηφόρων πολέμων προελθούσαν διπλήν Ελλάδα να προστεθή άλλη μία εξ ίσου μεγάλη και όχι βέβαια ολιγώτερον πλουσία Ελλάς …». Ο Κωνσταντίνος αρχικά αποδέχεται την εισήγηση, αλλά εντός της ιδίας ημέρας μετά από εισηγήσεις των Μεταξά - Στρέϊτ και πίεση του γερμανικού παράγοντα, αναθεωρεί την εκ μέρους του αποδοχή.

26 Ιανουαρίου 1915: Ο Βενιζέλος προτείνει την αποστολή δυνάμεων της Entente στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες ενισχυόμενες με αντίστοιχες ελληνικές, θα αποτελούσαν μοχλό πίεσης προκειμένου η Βουλγαρία να αποδεχθεί την είσοδό της στην συμμαχία, με αντάλλαγμα την παραχώρηση των εδαφών που προαναφέρθηκαν. Τόσο η Βουλγαρία, όσο και η Ρουμανία αρνούνται πεισματικά την έξοδό τους στον πόλεμο στο πλευρό της Entente. Η δε Βουλγαρία απαιτεί την άμεση κατάληψη των υπεσχημένων εις αυτήν εδαφών και όχι την παραχώρησή τους μετά το πέρας του πολέμου.

Επανέφερα στη μνήμη μου τις ιστορικές στιγμές εκείνης της περιόδου –εδώ και με τη συμβολή του ακαταπόνητου ιατρού Αριστείδη Τριανταφύλλου– εξ αφορμής της δηλώσεως του Κώστα Ζουράρι περί… νησιών, διευκρινίζοντας εξ αρχής ότι ουδεμία «ταύτιση» ή «σύγκριση» μπορεί να υπάρξει ανάμεσα και μεταξύ τους. Ως εκ τούτου, αυτά που ακολουθούν, επί των συμβολισμών και μόνο.

Είναι –το λιγότερο– άστοχο και επιπόλαιο να ερμηνεύουμε το ιστορικό παρελθόν με τους όρους και τις συνθήκες που μας παρέχει η σιγουριά και η ασφάλεια της χρονικής απόστασης. Κι άλλο τόσο να αποδομούμε ή να καταδικάζουμε τους πρωταγωνιστές των ιστορικών γεγονότων ωσάν να πρόκειται για «επικοινωνιακές περιπτώσεις» της τρέχουσας επικαιρότητας. Σε κάθε περίπτωση, η κριτική πρέπει (και οφείλει) να λαμβάνει πολύ σοβαρά υπ’ όψιν τις συνθήκες και το περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμορφώθηκαν και εκδηλώθηκαν οι ιστορικές στιγμές. Σε κάθε άλλη περίπτωση, οι κρίσεις και οι αναλύσεις θα παράγονται και θα εμφορούνται από το θυμικό και το ορμέμφυτο.

Υπ’ αυτήν την έννοια, αν «φέρναμε» στα «σημερινά μέτρα» αυτά τα οποία «διαπραγματεύονταν» το 1915 ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο τίτλος που θα συνοδεύαμε το όνομά του δεν θα ήταν αυτός του «Εθνάρχη» αλλά (ενδεχομένως) εκείνος του «προδότη».

Πού «δένει» ο Κώστας Ζουράρις με όλα αυτά; Πρωτίστως στο ότι η δήλωσή του «μεταφέρει» μία ιστορική πραγματικότητα τριών χιλιάδων χρόνων! Επί αυτής της πραγματικότητας –που σε πάρα πολλές «εκφάνσεις» της, «εθνικά ρόδινη» δεν τη λες– «χτίζει» ένα αφήγημα για να τεκμηριώσει το (κατ’ αυτόν) μείζον: τη σπουδαιότητα της γλώσσας έναντι των εδαφών! Ή άλλως, το κατά Διονύσιο Σολωμό, Μήγαρις έχω άλλο στο νού μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;…

Πέφτοντας θύμα της προκρούστειας τακτικής των Μέσων Ενημέρωσης και των ημιμαθών (ενίοτε και… σε αποστολή) δημοσιογράφων, η δήλωση του υφυπουργού Παιδείας κατέστη αυτομάτως «ενδοτική». Στα «δημοσιογραφικά απομονωτήρια», οι αναφορές του στη «γλώσσα», η αγωνία του για την «απειλή» της θεωρήθηκαν υποδεέστερα ενός… παραδείγματος! Ενός «παραδείγματος» που συνδέεται άμεσα με την ιστορική μας συνέχεια.

Και επειδή όλα έχουν ειπωθεί πριν από εμάς, ιδού ξανά ο Διονύσιος Σολωμός: Άλλη έγνοια δεν έχετε παρά να διακονεύετε λέξεις με τα κεφάλια σας, και τα κεφάλια σας είναι άλαλα και ξερά, ωσάν τα κρανία που κοιμούνται στα χώματα…

ΚΟΙΤΑ ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΑΝΕ...

Οκέι, χοντρή και ασυμμάζευτη η μαλακία του Νίκου Παρασκευόπουλου για τα περί εκδημοκρατισμού της Χρυσής Αυγής και απόλυτα δικαιολογημένες οι αντιδράσεις που ξεσήκωσε η δήλωσή του. Αλλά να ακούω και να διαβάζω κριτικές επί των όσων είπε ο τέως υπουργός από στελέχη και οπαδούς του «κεντροαριστερού» μπλοκ, πάει πολύ! Μπορεί να διαφωνείτε, αλλά θα επιμείνω: οι μόνοι που είχαν «δικαίωμα λόγου» σε αυτήν τη «σύγκρουση», ήταν οι άνθρωποι που προέρχονται από την Αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα. Οι άνθρωποι που «μάτωσαν» και «ματώνουν» στους δρόμους των αντιφασιστικών αγώνων, που πρωτοστατούν σε όλες τις κινητοποιήσεις εναντίον των νεοναζί, που αντιστέκονται καθημερινά σε όλα τα φαινόμενα εκφασισμού. Αυτοί και μόνον αυτοί είχαν πολιτικά την «έξωθεν καλή μαρτυρία» για να τη «βγουν» και να την «πέσουν» στον Παρασκευόπουλο.

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά γίναμε μάρτυρες ενός «ιδεολογικού καθαρτηρίου» που προσπάθησαν να στήσουν οι γνωστοί… αναμάρτητοι. Αυτοί που όταν ο Λοβέρδος χαρακτήριζε τη Χρυσή Αυγή «αυθεντικό κίνημα» που κάνει «ακτιβισμό», έχαναν τη λαλιά τους και κούρνιαζαν ήσυχοι στην ένοχη σιωπή τους. Αυτοί που «λούφαζαν» πολιτικά στην ίδια στέγη με τα φασιστοειδή που «ξέπλενε» το «ιδεολογικό πλυντήριο» της Νέας Δημοκρατίας. Αυτοί που δεν έβγαλαν κιχ όταν στον ΣΚΑΪ «άνοιγε» συζήτηση για τη «σοβαρή Χρυσή Αυγή». Αυτοί που έκαναν τη πάπια για τις οροθετικές, που αντιμετώπισαν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ως «σύρραξη οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων», που δεν έχαναν την ευκαιρία να δίνουν βήμα δημοσιότητας στους χρυσαυγίτες του Αγίου Παντελεήμονα και να χαχανίζουν με τους Κασιδιαρέους σε λάιφ στάιλ αθωώσεις. Αυτοί τώρα, στα… αντιφασιστικά κάγκελα! Θράσος μόνο;

Αλλά, ας μη σας «τρέχω» στο παρελθόν. Ελάτε στις μέρες μας. Την ίδια (πάνω-κάτω) χρονική στιγμή με αυτή της παπαριάς που εκστόμισε ο Παρασκευόπουλος, είχαμε και μία πρόταση του Σταύρου Θεοδωράκη, διατυπωμένη μάλιστα από το βήμα της Βουλής. Τι πρότεινε ο… ατσίδας (και φυσικά προοδευτικός δημοκράτης); Να θεσπισθεί οικογενειακός κωδικός που θα επιτρέπει εκτός όλων των άλλων, όταν κάποιος πιάνεται να καταστρέφει δημόσια περιουσία, ο λογαριασμός τότε να πηγαίνει στην οικογένεια του. Δεν καταλαβαίνω γιατί να πληρώνουν το καμένο τρόλεϊ τα γκαρσόνια και οι πωλήτριες και όχι οι οικογένειες αυτού που το έκαψε.

Με λίγα λόγια, ο «κεντροαριστερός» του Ποταμιού, με πρόσχημα την… οικογενειακή υπαιτιότητα, προτείνει αυτό που ο ναζισμός είχε ανάγει σε εργαλείο μαζικών εξοντώσεων: ήγουν, τη θεσμοθέτηση της συλλογικής ευθύνης! Με «δόλωμα» την «τάξη και ασφάλεια» των «φιλήσυχων πολιτών» και με ταξικά σχήματα «ευρείας κατανάλωσης», ο Σταύρος Θεοδωράκης ζητάει να πληρώνουν (προς το παρόν οικονομικά) οι γονείς το τίμημα των πράξεων των παιδιών τους. Και τίθεται το εξής ερώτημα: ποιος μας εγγυάται ότι αύριο δεν θα διευρυνθεί ο «κύκλος του τιμήματος»; Ποιος μας λέει ότι ο «κοινωνικός εθισμός» σε μία τέτοια «καλλιέργεια» δεν θα προετοιμάσει το «συνειδησιακό έδαφος» και για άλλου είδους… κώδικες;

Τι ακολούθησε όλων αυτών; Η γνωστή… θεραπεία της γαργάρας! Άλλως πώς, ο… εκδημοκρατισμός αλλιώς!

ΑΝΑΠΛΑΣΕΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Το κείμενο της περασμένης Παρασκευής* που αφορούσε στις αστικές αναπλάσεις που σχεδιάζει η διοίκηση του Δήμου Καβάλας, στάθηκε η αφορμή (ή και η «πρόκληση»), για να παρέμβει με επιστολή του ο τέως δήμαρχος Κωστής Σιμιτσής. Με το μεγαλύτερο μέρος της «απάντησής» του να καλύπτεται από διευκρινιστικού χαρακτήρα αναφορές (χρήσιμες ωστόσο ως προς την «ιστορικότητά» τους), εκτιμώ ότι δεν προκύπτουν λόγοι που να δικαιολογούν από την πλευρά μου την συνέχιση της συζήτησης. Αν κάποιοι «θίγονται» (και «προκαλούνται») από το περιεχόμενο της επιστολής του, αυτοί είναι μόνο οι άνθρωποι που διοικούν σήμερα τον Δήμο. Τυχόν «αντιδράσεις» από την πλευρά τους, θα τύχουν και της ανάλογης... φιλοξενίας.

Ο λόγος στον Κωστή Σιμιτσή: 

Αγαπητέ Μπάμπη, διάβασα το σημείωμά σου για τα Σχέδια Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΒΑΑ) του Δήμου Καβάλας και απαντώ, στο μέτρο που τα σχόλιά σου με αφορούν ως πολίτη και ως τ. Δήμαρχο (2007 - 2014).

Κατ' αρχάς όσο εκκρεμούν οι ενστάσεις των άλλων Δήμων καλό είναι να κρατάμε χαμηλούς τόνους. Αν τελικώς προκριθεί η πρόταση της Καβάλας, θα χαρούμε προσωπικά για τον πρόσθετο λόγο πως όλα τα λεγόμενα "βαριά" έργα σχεδιάστηκαν, εκπονήθηκαν και ξεκίνησαν να υλοποιούνται από εμάς. Γι' αυτό και ψηφίσαμε την πρόταση στο Δημοτικό Συμβούλιο και δώσαμε αργότερα (εκτός δημοσιότητας και χωρίς τυμπανοκρουσίες) όποια βοήθεια μας ζητήθηκε από τη σημερινή διοίκηση. Σας διαβεβαιώνω ότι μια τουλάχιστον φορά η βοήθεια που πρόσφερε ο Θ. Μουριάδης (αντιδήμαρχος ΤΥ 2011-2014) ήταν καίριας σημασίας.

Τα ΒΑΑ είναι συνέχεια των Ολοκληρωμένων Σχεδίων Αστικής Ανάπτυξης (ΕΣΠΑ 2007 - 2013). Έχουν την ίδια φιλοσοφία. Επιδιώκεται η ανάπτυξη μιας περιοχής, που θα εξαπλωθεί στην υπόλοιπη πόλη. Γι' αυτό και είναι ένα σύνολο δράσεων, ακόμη και κοινωνικού χαρακτήρα, και όχι αποκλειστικά και μόνο "σκληρά" έργα τεχνικού χαρακτήρα. Στα ΟΣΑΑ είχαμε εντάξει τη διαμόρφωση του χώρου πίσω από το Τελωνείο στο λιμάνι, την ανάπλαση του Μεντρεσέ στις Καμάρες και του χώρου στις οδούς Λ. Κατσώνη, Πιπίνου και Παλαιού Υδραγωγείου, τη συντήρηση - ανακαίνιση της Μεγάλης Λέσχης, την ανάπλαση της πλατείας Καπνεργάτη και του οικοπέδου Κρέη δίπλα στην πλατεία Νικοτσάρα. Δίπλα τους "κρεμάσαμε" άλλα έργα ανάλογων φιλοδοξιών, όπως πχ η ανάπλαση Ερυθρού Σταυρού και Βενιζέλου.

Η τύχη κάποιων από τα παραπάνω έργα δείχνει γιατί η σημερινή διοίκηση πανηγυρίζει αδικαιολόγητα ενώ θα έπρεπε με ταπεινοφροσύνη να ανασκουμπωθεί για περισσότερη και πιο αποτελεσματική δουλειά.

Η ανάπλαση στο οικόπεδο Κρέη, που θα γίνει χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων, είχε ήδη ανάδοχο το έτος 2014. Σημειωτέον ότι το οικόπεδο αυτό ήταν ήδη ενταγμένο στους σχεδιασμούς του Δήμου πολύ πριν από την έλευση του αγαπητού Θ. Γκόνη το 2009 (που το "ξετρύπωσε", λέτε, το 2015). Το ίδιο και η πλήρης αισθητική και ενεργειακή αναβάθμιση του 12ου Δημοτικού Σχολείου στον Αη-Γιάννη.

Η ανάπλαση της πλατείας Καπνεργάτη ξεκίνησε να σχεδιάζεται το 2008, όταν συμπεριλήφθηκε στον πανελλήνιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που προκηρύχθηκε τότε και περιλάμβανε τέσσερις σημαντικές τοποθεσίες της πόλης μας (Φάληρο, πλ. Καπνεργάτη, Καμάρες, πλ. Νικοτσάρα). Στη συνέχεια η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από τα ΟΣΑΑ και παραδόθηκε πλήρης μόλις στο 2015. Ευχόμαστε η σημερινή διοίκηση να οργανώσει δικούς της αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και να βρει πιο γρήγορα από εμάς χρηματοδότηση για αναπλάσεις όπως για παράδειγμα στην πλατεία Ελευθερίας (ή στο κέντρο της Καρβάλης, όπου υπάρχει ολοκληρωμένη μελέτη ανάπλασης - εμείς εντάξαμε και ολοκληρώσαμε το έργο της ανάπλασης του κέντρου των Κρηνίδων).

Στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό του 2008 εντάσσεται και η προτεινόμενη αλλαγή του κόμβου Φαλήρου (η ολοκληρωμένη μελέτη της είναι έργο της σημερινής διοίκησης, περιμένουμε όμως να μας παρουσιαστεί σε διαβούλευση στο Δημοτικό Συμβούλιο). Τέλος, η μελέτη "Μάρκετινγκ της Καβάλας" είχε υποβληθεί ως πρόταση στο ΕΣΠΑ της Περιφέρειας το 2013 αλλά δεν προχώρησε επειδή τα λεφτά είχαν τελειώσει. Πολύ σωστά επαναλαμβάνεται τώρα.

Οι προσπάθειές μας δεν στοίχειωσαν στις μακέτες, όπως ισχυρίζεστε. Υλοποιούνται, παρά τις δυσκολίες (Μεγάλη Λέσχη, Μεντρεσές - Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού, Ερυθρού Σταυρού - Βενιζέλου). Απλώς σχέδια μεγάλου βεληνεκούς και προοπτικών χρειάζονται χρόνο. Τι θαρρείτε; Πόσα έργα των ΒΑΑ θα προλάβει να εγκαινιάσει η κ. Τσανάκα; Εκείνο που έχει σημασία είναι η κάθε διοίκηση να αντιλαμβάνεται πως ο σοβαρός σχεδιασμός για την πόλη πρέπει να χαρακτηρίζεται από συνέχεια, με μικρές διορθωτικές κινήσεις. Στο μεταξύ η σημερινή διοίκηση δεν ασχολείται καθόλου με την τροποποίηση του Σχεδίου Πόλης στις Καμάρες και έχει το 1ο Γυμνάσιο, που είναι απαραίτητη για τους επόμενους σχεδιασμούς (εκκρεμεί η πρότασή μας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος).

Θα είχα και περισσότερα να αναφέρω, σέβομαι όμως τον περιορισμένο χώρο της εφημερίδας. Πρέπει όμως να σας μεταφέρω την αγωνία μου για τα εξής:

Η σημερινή διοίκηση του Δήμου έχασε χρόνο προσπαθώντας να υποβαθμίσει τις δικές μας έτοιμες και ολοκληρωμένες προτάσεις για να προωθήσει τις δικές της "ιδέες" (τελεφερίκ για το Σταυρό, Κέντρο Μόδας στο ανοιχτό κολυμβητήριο). Συνεχίζει να χάνει χρόνο για τα έργα της μετα-ΒΑΑ εποχής. Το να κερδίσουμε τη χρηματοδότηση των ΒΑΑ ήταν πολύ μεγάλη επιτυχία. Να τα υλοποιήσουμε όμως έγκαιρα, μέσα στα καθορισμένα χρονικά πλαίσια, θα είναι εγχείρημα ασύγκριτα μεγαλύτερης δυσκολίας. Αν δεν τα καταφέρουμε, καραδοκούν οι απεντάξεις και η επιστροφή χρημάτων απευθείας στην Κομισιόν. Το νέο ΕΣΠΑ δεν αστειεύεται. Μια διοίκηση που έβαλε από τώρα τόσο χαμηλά τον πήχη των προσδοκιών και της ποιότητας μπορεί άραγε να αντέξει αυτή την πίεση και τη δυσκολία;

*http://gavrefl.blogspot.gr/2016/12/blog-post_17.html