Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ



"Ακούστηκε" (και γράφτηκε) ότι κάποιοι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων αντιδρούν στην εγγραφή των προσφυγόπουλων που ζουν στον καταυλισμό του στρατοπέδου Ασημακοπούλου. Ε ναι! Γιατί υπάρχει και ο κίνδυνος να μας μολύνουν και την... Αλφαβητοπαρέλαση που καταφθάνει!

Άλλως πως: Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων, αυτή η μάστιγα!

Και κάπως έτσι «πιάνει τόπο» ο... λάιτ χρυσαυγιτισμός.

Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας (και από την νέα χρονιά και πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου), Γιώργος Γραμμένος, σε δηλώσεις του επικαιροποιεί την πρόθεση των δικηγορών της πόλης, να περιέλθει στην δικαιοδοσία του συλλόγου τους, το παλιό Δικαστικό Μέγαρο. Την στιγμή που είναι ακόμη «ζωντανή» η (σοβαρή και απολύτως τεκμηριωμένη) πρόταση για στέγαση στο εν λόγω κτήριο του Ιστορικού και Λογοτεχνικού Αρχείου του αειμνήστου Νικόλαου Ρουδομέτωφ. Συν αυτή του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών για δημιουργία Δημοτικής Πινακοθήκης. (Άσχετα αν η δεύτερη με βρίσκει αντίθετο).

Και όσο πλησιάζουν οι γιορταστικές εκδηλώσεις των Δήμων για τα Χριστούγεννα, αρχίζω να διακατέχομαι πάλι από εκείνη την απέχθεια που παράγει η χρόνια (και διαρκώς επιδεινούμενη) κακογουστιά τους.

ΚΑΙ Κωνσταντίνος Κουφός ΚΑΙ Γιώργος Τσαλίκης ΚΑΙ Les Au Revoir ΚΑΙ Vegas ΚΑΙ Bo ΚΑΙ Μύρωνας Στρατής ΚΑΙ Μαλού ΚΑΙ Rec στην Ονειρόπολη! Ποιότητα λέμε!

Από τον Δεκέμβρη του '08 που τον "σκότωσε το ποδόσφαιρο"...
Στον Δεκέμβρη του '17 που ο φόνος μετατράπηκε σε... θάνατο!

Γιώργος Κατρούγκαλος: Η χώρα επέστρεψε οριστικά στην ανάπτυξη! Ώρα είναι να μας πει ότι οσονούπω δρασκελάμε και  το κατώφλι του... κομμουνισμού!


Και τώρα το μεγάλο δράμα όπως το περιγράφει η εφημερίδα Star Press: Παντρεμένος χάνει το Κοινωνικό Μέρισμα λόγω ουκρανής ερωμένης! Εγώ θα έλεγα... χαλάλι!

Η ποδοσφαιρική ομάδα του Αμβούργου έκανε ειδικό αίτημα στο αρμόδιο υπουργείο, ώστε να μπορέσει ο 17χρονος Γιαν-Φίτε Αρπ να αγωνιστεί κόντρα στη Φράιμπουργκ. Το πρόβλημα εντοπίζονταν στο νόμο για την προστασία της εργασίας ανηλίκων, που δεν επιτρέπει στους νέους να δουλεύουν μετά τις 8. Το ματς ξεκινούσε στις 8.30. Ποδοσφαιρικός (και όχι μόνο) πολιτισμός!

Δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Παρισίων, πρότεινε να βγάλουν τα χρυσά δόντια των Ρομά σε αντάλλαγμα για φαγητό και στέγη. Γιατί υπάρχει και αυτός ο... πολιτισμός.

Ο Καμπουράκης το πρωί στο ραδιόφωνο έλεγε ότι συνελήφθησαν στο Παγκράτι Άραβες, που είχαν σχέσεις με το ISIS. Στην πραγματικότητα η αντιτρομοκρατική είχε συλλάβει Τούρκους και Κούρδους, πολιτικούς αντιπάλους του Ερντογάν... Για μία (έστω) συγγνώμη ούτε λόγος. Και απτόητος συνεχίζει να «βγάζει γλώσσα». (Ενίοτε και για να... γλύφει).

Και η ενημέρωση συνεχίζεται από το έγκυρο Πρώτο Θέμα: Άνδρας με πέος κάτω από πέντε εκατοστά αποκαλύπτει πως απέκτησε μια υπέροχη ερωτική ζωή... Και πάνω που είχα αρχίσει να αγχώνομαι!

 
Σέλφι ρεεεεε...



Και ενώ γύρω μας συμβαίνουν όλα αυτά τα συνταρακτικά, κάποιοι σκέφτονται την επαναφορά του κολπικού και πρωκτικού ελέγχου των κρατουμένων! Βασανιστήριο και με τη βούλα... αριστερού νόμου;

Ακούγεται ότι ο «βραχιολάκι» κοστίζει περίπου 15 ευρώ την ημέρα και το κόστος θα το επωμίζεται ο κάθε κρατούμενος. Και κάπως έτσι, η άδεια μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας για όσους δεν έχουν να πληρώσουν.

Καμία φωτογραφία από τους 27 κατηγορούμενους του κυκλώματος κοκαΐνης στο Κολωνάκι; Θα μείνουμε μόνο με αυτές των Κούρδων και των αναρχικών;

Έτοιμη – λέει – την είχε ο Θεοχαρόπουλος της ΔΗΜΑΡ την πρόταση ονοματοδοσίας της κεντροαριστεράς, αλλά  μέχρι να την ανακοινώσει τον πρόλαβε η «βάπτιση» από το... ιερατείο της Φώφης. Πνευματικώς μιλώντας!

Όταν βλέπω τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε... επαναστατική τσίτα, με πιάνει κάτι σαν... ανικανοποίητο!

Δεν ξέρω γιατί, αλλά με το που είδα προχθές τους Κνίτες να διαμαρτύρονται έξω από το υπουργείο Παιδείας, μου ήρθε στο νου η εποχή που οι «πρόγονοί» τους τρέχανε στις λαϊκές αγορές και τρώγανε δημοσίως φρούτα και λαχανικά, για να αποδείξουν ότι δεν τρέχει τίποτε με το... Τσερνομπίλ!  

Από πείρα σας μιλάω! Τις είχα ταράξει τότε τις... φράουλες!

Αυτό κι αν είναι καλό νέο! Ελεύθερη ΟΛΗ η μουσική του  Neil Young! Σπεύσατε στο http://neilyoungarchives.com/#/?_k=5l0hij και απολαύστε!

Τα κινήματα είναι ο δούρειος ίππος των τσαρικων, θα γράψει κάποτε ο Πιορτ Κροπότκιν στο βιβλίο του Προς τους Νέους.

Μαρία Σπυράκη: Εκπρόσωπος του διεθνούς καπιταλισμού ο Τσακαλώτος! Και να θέλεις να το πιστέψεις, δεν μπορείς.

Μήπως ο πιο δύσκολος αντίπαλος για τον Τσίπρα δεν θα είναι ο Μητσοτάκης αλλά ο... Βαρουφάκης; Μήπως λέω...

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν μοιάζει σαν να κυβερνάει το ΚΚΕ εσωτερικού;

Ο Θεόδωρος Καλλιοντζής και ο Μένανδρος Μαρινάκης σχολιάζουν και επαινούν τον Καζαντζάκη του Σμαραγδή! Και με τον δεύτερο μάλιστα να δηλώνει ότι εντός των επόμενων ημερών θα επανέλθει με αναλυτικότερη κριτική! Ακούγεται και σαν... απειλή!

Το ότι η Αγγελική Νικολούλη δηλώνει ΚΑΙ συγγραφέας, κάνει απίθανη την περίπτωση να φανεί σε αυτή τη χώρα... φως στο τούνελ!

Μάνος Βουλαρινός: Η Μποφίλιου δηλώνει τροτσκίστρια που ψηφίζει ΚΚΕ. Σαν Ολυμπιακός που υποστηρίζει Παναθηναϊκό. Το να δηλώνεις κωμικός και να είσαι τραγικός παίζει;

Ξέρετε τι είναι να ανοίγεις πρωί – πρωί τα μέιλ σου και να πέφτεις πάνω σε διαφήμιση για... κάλυψη κηδείας;

Απορία (αφελούς;): οι καμπάνες των εκκλησιών είναι εκτός ωραρίου κοινής ησυχίας;

Ο εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος! Παλιός στίχος του Μίκη, επίκαιρος εσαεί! (Πιθανή ταύτισή του με τον Σταύρο Θεοδωράκη, τον Τατσόπουλο, τον Μπογδάνο και όλο το σινάφι των ομοίων τους, ας μη θεωρηθεί τυχαία).

Ως εκ τούτου, Νατάσα Μποφίλιου!





Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΣΤΟ ΣΠΟΥΤΝΙΚ



Στο προσωπικό του μπλοκ (Πλατεία Φουάτ), ο αγαπητός μου φίλος Θεόδωρος Θεοδωρίδης, μεταφέρει και σχολιάζει με έναν άκρως συναισθηματικό τρόπο, τα όσα είχαν κουβεντιάσει σε πρωινή ενημερωτική εκπομπή του ραδιοφώνου της Πρωινής, με τον (σύντροφο εσαεί) Ηλία Ιωαννίδη, αναφορικά με το Στέκι της Νέας Πόλης.  Παραθέτω ολόκληρο τον σχολιασμό του Θοδωρή και τα όσα (ως μαρτυρία για την πορεία του Στεκιού), κατέθεσε ο Ηλίας:

Την Τρίτη, 21-11-2017, το πρωί, στην εκπομπή μας στο ραδιόφωνο της Πρωινής, μιλούσαμε στο τηλέφωνο με τον Ηλία Ιωαννίδη, πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα αγωνιζόμενο μέσα από τις γραμμές της Λαϊκής Ενότητας, και τον ρώτησα γιατί δεν διεκδικούν από τη μεριά τους τη χρήση του χώρου στο Στέκι της Νέας Πόλης αφού ήταν και εκείνοι μέσα στον ενιαίο, τότε, ΣΥΡΙΖΑ όταν δημιούργησαν και ζωντάνεψαν για μερικά χρόνια αυτό τον όμορφο χώρο.
Την απάντησή του, την οποία παραθέτω αυτούσια, μπορώ να την περιγράψω με δύο μόνον λέξεις.  Πίκρα και αλήθεια:

«Βάζει ο φίλος μου ο Θόδωρος έναν ρομαντισμό σε μια σκληρή εποχή, σε μια περίοδο όπου, αγαπητέ Θόδωρε, θεωρούμε ότι οι πρώην σύντροφοι μας πήγαν απέναντι και επέλεξαν να υλοποιήσουν τις πιο σκληρές πολιτικές με τον χειρότερο τρόπο. Στην ουσία να ακυρώσουν ό,τι Αριστερό και ελπιδοφόρο είχε φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ. Από αυτήν την άποψη, παρόλο που το Στέκι σήμερα το κατοικούν άνθρωποι που και τότε που το φτιάχναμε δεν είχαν μεγάλο ενδιαφέρον και μεγάλη συμβολή… Παρόλο που αυτοί που το φτιάχνανε και το δημιούργησαν και έγραψε μια ιστορία στην πόλη είμαστε κυρίως (όχι αποκλειστικά) αυτοί που φύγαμε, δεν έχουμε καμία επιθυμία να συνδιαχειριστούμε και να συνευρισκόμαστε με αυτόν τον κόσμο που κατά την άποψή μας πλήγωσε βαθιά την Αριστερά. Πλήγωσε βαθιά την ελπίδα, τα κινήματα που εκεί συμμετείχαν. Δεν μπορώ να ξεχάσω πόσες φορές οι αγρότες από τον ΤΑΡ ήρθαν εκεί. Συνεδριάσαμε και βρίσκαμε τρόπους πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε και μετά… Μάλιστα με την κορυφαία δήλωση του Πρωθυπουργού-τότε υποψήφιου- ότι είναι δίκαιο το αίτημα αλλαγής της όδευσης και θα το υλοποιήσουμε… Πώς αυτό το πράγμα σήμερα γίνεται κάτι διαφορετικό. Δεν μας εμπνέει καθόλου στο να βρισκόμαστε και να είμαστε μέσα στον ίδιο χώρο παρόλο που ακόμη ο ιδρώτας μας είναι εκεί μέσα. Υπάρχουν εκεί τα σημάδια της δικής μας προσφοράς και προσπάθειας».   



Η πολιτική εντιμότητα του Ηλία (εντιμότητα με την έννοια της... μη αλλαξοπιστίας), δεν μπορεί να ακυρώνει και να αναιρεί ορισμένα γεγονότα και κάποιες (ομολογώ πικρές) αλήθειες. Πρωτίστως, να «ξεχνάει» μία συλλογική προσπάθεια που υπερέβαινε τον «κομματικό περίγυρο». Από την ονοματοδοσία του και μόνο, το Στέκι της Νέας Πόλης παρέπεμπε στην Δημοτική Ομάδα που, τόσο ο Βασίλης Τραϊφόρος όσο και ο Ηλίας Ιωαννίδης (και για ένα μικρό - αλλά κρίσιμο χρονικό διάστημα - και η αφεντιά μου), την υπηρέτησαν ως επικεφαλής της. Το Στέκι ήταν γέννημα μιας «αυτοδιοικητικής αγωνίας» και ως τέτοιο συσπείρωσε και ανθρώπους που ελάχιστη (έως και καμία) σχέση είχαν με την Αριστερά που εκπροσωπούσε ο (τότε) ΣΥΡΙΖΑ. Ζητούμενο που κατακτήθηκε σε μεγάλο βαθμό αν αναλογισθούμε την εκλογική αύξηση της παράταξης (που συνδυάστηκε με την δημιουργία της Συμπαράταξης Πολιτών), αλλά και με την γόνιμη πολιτική και πολιτιστική του δραστηριότητα.

Και ερχόμαστε στο «ιστορικό διακύβευμα». Το Στέκι, οργανωτικά και πολιτικά, θα μπορούσε να συνεχίσει με την ίδια δυναμική, προτάσσοντας και υπερασπίζοντας τους «κανόνες» και τις αρχές που το χαρακτήριζαν. Ήγουν, το αυτοδιοικητικό πρόγραμμα της Συμπαράταξης Πολιτών. Αυτό και μόνο αυτό!

Όμως, οι ιδεολογικές διαφορές που ανέκυψαν στο κομματικό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ, μεταφέρθηκαν τελικά αυτούσιες σε μία δημοτική παράταξη που (υποτίθεται) προστάτευε και ανέχονταν το «άλλο» και το «διαφορετικό», που την αναζωογονούσαν η ελευθερία τής έκφρασης, ο ιδεολογικός της πλουραλισμός και η πολυχρωμία των απόψεων. «Ιδιαιτερότητες» που (όπως τελικά αποδείχτηκε), ήταν αδύνατο να επιβιώσουν εν μέσω «εμφυλίων» και διχασμών. Η ήττα τους ήταν αναπόφευκτη!  

Πέφτοντας θύμα των εσωκομματικών διαφορών και μιας παθογένειας που χαρακτηρίζει (μα και ορίζει) την μακροχρόνια πορεία της ελληνικής Αριστεράς, η Συμπαράταξη Πολιτών βρέθηκε στο περιθώριο των «καινούριων παθών», αποκομμένη πλήρως από τις εξελίξεις του συγκεκριμένου χώρου. Εξελίξεις που όχι μόνο θα έπρεπε να πρωταγωνιστεί αλλά και να καθορίζει.

Δυστυχώς, οι εγωισμοί, οι «μοναδικές αλήθειες», οι μικρότητες, οι «ιδιοκτησιακές» αντιλήψεις, υπερίσχυσαν των αρχικών «προθέσεων» και ρητορειών. Χωρίς καμία εξήγηση, χωρίς κανένα πολιτικό επιχείρημα, και χωρίς καν να εμφανιστούν στην Συμπαράταξη Πολιτών... μνημονιακές τάσεις και προγραμματικές υποχωρήσεις, οι σύντροφοι της ΛΑ.Ε. επέλεξαν τον δρόμο της... καθαρότητας, παραδίδοντας και τον τελευταίο «οπλισμό» που τους είχε απομείνει. Ενδεχομένως για να μπορούν σήμερα να υψώνουν «λάβαρα ήθους».

Και κάπως έτσι, εγεννήθη... Σπούτνικ!







Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΕΙΝΩΝΤΕΣ



Αλήθεια, με ποια κριτήρια τα τοπικά κανάλια δίνουν ρόλο ρεπόρτερ σε κάτι παιδάκια, τα οποία, εκτός από το ότι δεν ξέρουν που παν τα τέσσερα, είναι και επικίνδυνα; Για το τελευταίο, αρκεί να ανατρέξει κανείς σε ρεπορτάζ νεαράς και... αεράτης  δημοσιογράφου (;) περί παραβατικών προσφύγων και αγανακτισμένων καβαλιωτών που είναι έτοιμοι να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους! Μήπως κάποιοι να τα μαζέψουν;

Ή ισχύει και εδώ το: όμοιος στον όμοιο κι η κοπριά στα λάχανα...

Και τώρα δύο γεγονότα με ήρωα τον (κατακαημένο) γέροντα Παΐσιο:

Αντιγράφω από (απερίγραπτη αισθητικά) αφίσα: Η Ενωμένη Ρωμιοσύνη (άρα εμείς της... διάσπασης, Θεός να μας φυλάει), σας προσκαλεί στην εκδήλωση με θέμα, Ο Όσιος Παΐσιος Όπως Τον Έζησα. Ακολουθούν οι τυπικές πληροφορίες για την ημέρα, την ώρα και τον τόπο της εκδήλωσης, κατόπιν ο κατάλογος των ομιλητών και στο τέλος... Στο τέλος αδελφοί μου το επιστέγασμα όλων! Θα διανεμηθεί οπτικοακουστικός δίσκος!!! Ποιος Λιακόπουλος και ποιος Βελόπουλος! Ενωμένη Ρωμιοσύνη!

Δεύτερη αντιγραφή από (ομολογώ καθηλωτικό) ρεπορτάζ της εφημερίδας Χρονόμετρο του (κεντροαριστερού) συντρόφου Θοδωρή Σπανέλλη: Μέγα θαύμα! Ο Άγιος Παΐσιος, εμφανίζεται στην Ηγουμένη της Ιεράς Μονής Σεϊδανάγιας της Συρίας και της λέει «έλα να με βρεις στο σπίτι μου στην Αλεξανδρούπολη»!

Τερμάτισα (προσωρινά)...


Ε ναι, εικαστική παρέμβαση!

Ακούω δηλώσεις του Μακάριου Λαζαρίδη μετά το πέρας της ενθρόνισης του νέου Μητροπολίτη Φιλίππων! Κλαίω μιλάμε!

Βέβαια η ερώτηση παραμένει: ως τι εμφανίζεται ο λεγάμενος;

Στο τουίτερ της Καθημερινής, κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου: Περισσότεροι οι Μουσουλμάνοι από τους Χριστιανούς σε 50 χρόνια! Κι όλο αυτό, την ίδια μέρα που πάνω από 300 Μουσουλμάνοι έχαναν την ζωή τους από μια δυτικοθρεμμένη γκρούπα.

Καλέ! Δεν είδα Καλατζή στην ενθρόνιση; Απουσίαζε ο Ρεφενδάριος;

Άντε τον Σαββόπουλο, αμ’ και τον Άνθιμο επίτιμο διδάκτορα στο Αριστοτέλειο; Πνευματική και Ακαδημαϊκή απογείωση...

Να είσαι τώρα στο λεωφορείο και να ακούς από πίσω σου συζήτηση (σοβαρή και με επιχειρήματα) για την χειμερινή συνύπαρξη Μαζωνάκη και Ρόκου! Και αναρωτιέσαι: μωρέ μπας και αργεί πολύ αυτός ο Κιμ;

Ατάκα – μνημείο δια στόματος υποψηφίου συμβούλου του Επιμελητηρίου: Η Ιστορία να γίνει Οικονομία! Βάθος λέμε!

Είναι ο μπάφος... αριστεία;

Σοβαρεύει το πράγμα...


Αλέξης Τσίπρας: Είμαι περήφανος για το πώς ζουν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα. Ανάλογα σε ποιο ύψος θέτει κανείς τον... πήχη της περηφάνιας του.

Κώστας Ζαχαριάδης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ: Θα υπάρξει ειρήνη στην Υεμένη, αν δεν πουλήσουμε τα βλήματα; Φυσιολογικά όχι σύντροφε, αλλά σίγουρα θα υπάρξει πολιτική ηθική αν εξαφανιστούν τα... βλήματα του είδους σου!

Και ξαφνικά, αμέσως μετά την παπαριά του Ζαχαριάδη, στον ΣΚΑΪ θυμήθηκαν την Υεμένη! Ευαισθησίες κατά παραγγελία.

Αρχίζω να έχω μεγάλο δίλλημα! Γιάννη Πασχαλίδη ή Μακάριο Λαζαρίδη;

Μετά τα κόκαλα του Καβάφη, του Ελ Γκρέκο και του Βαρβάκη, τρίζουν τώρα και αυτά του Καζαντζάκη. Τέσσερα στα τέσσερα ο Σμαραγδής!

Στο ψηφοδέλτιο του Συνδέσμου Αθλητικών Συντακτών για την ψηφοφορία των κορυφαίων αθλητών της χρονιάς, απουσιάζουν τα ονόματα του Γιάννη Αντετοκούνμπο και της Μαρίας Σάκκαρη! Δεν περιγράφω άλλο!

Γιώργος Λιάγκας ή αλλιώς, πως ξεπλένει κανείς την Χρυσή Αυγή μέσω του λάιφ στάιλ.

Στο τέλος θα βγάλουν δελτίο και θα πουν ότι είμαστε αδελφές… Το περιμένω και αυτό χωρίς εννοείται να έχω τίποτα με τις σεξουαλικές προτιμήσεις του καθενός, φέρεται να έχει δηλώσει ο υποψήφιος για την προεδρία του Επιμελητηρίου, Μάρκος Δέμπας στο Ράδιο Νεάπολις! Δεν χρειάζονται επεξηγήσεις Μάρκο μου! Το... εννοήσαμε!

Ομολογώ ότι τόση μονοτονία και πλήξη από τον Αρκά και τον Χαντζόπουλο, δεν την περίμενα. Τα επακόλουθα της «στράτευσης»;

Γενικά δεν «το έχω» με τους ψυχιάτρους και τους ψυχαναλυτές, αλλά αυτός εδώ ο Ματθαίος Γιωσαφάτ, τα... σπάει! Σε συνέντευξή  του στην εφημερίδα Φιλελεύθερος, και στην (όλο έμπνευση) ερώτηση του δημοσιογράφου Ανδρέα Ζαμπούκα, γιατί στην Ελλάδα ακόμη επιμένουμε σε παρωχημένες σοσιαλιστικές ιδέες, ο... φωστήρας απαντά: Είναι ένας συνδυασμός σεξουαλικότητας και ένα μεγάλο έλλειμμα αυτοπραγμάτωσης! Έπος ε;

Που έχει και «ερμηνεία»: η γοητεία που εμπνέουν ακόμη αυτά τα αυταρχικά καθεστώτα, είναι δικαιολογημένη επειδή οι νέοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο. Με οποιονδήποτε τρόπο. Αν είσαι νέος και δεν έχεις κοπέλα και ταυτόχρονα δεν έχεις και εργασία, για να αυτοπραγματωθείς, ψάχνεις διέξοδο στην ιδεολογία.

Την αγαμία πληρώνω ρε πούστη μου;

Πάντως, αν είχα γνωρίσει τον Γιωσαφάτ πάνω στα νιάτα μου και στα ντουζένια μου, και τον άκουγα να μου λέει ότι: Οι «πρωκτικοί» είναι σταθεροί, δεν απατούν, στηρίζουν αλλά έχουν δυσκολία στο να εκφραστούν συναισθηματικά, θα το είχα πάρει... αλλιώς!

Ιδεολογικώς βρεεεεε. Που τρέχει το άρρωστο μυαλό σας;

Επίλογος για ανάταση: