Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ

Πάει καιρός πολύς που η ηλεκτρονική εφημερίδα Νεάπολις –και με δεδομένο ότι η αντίστοιχη έντυπη «αγνοείται» προ πολλού– έχει εξελιχθεί σε ένα άτυπο (;) γραφείο Tύπου της Χρυσής Αυγής και των… παραφυάδων αυτής. Μία «σχέση» που κορυφώνεται με καθημερινές εκπομπές υπερήλικων γραφικών και έξαλλων ελληναράδων οι οποίοι κατοικοεδρεύουν μόνιμα στη ραδιοφωνική συχνότητα του κυρίου Δεληγιάννη. Ο δημοσιογραφικός και εκδοτικός βίος του οποίου, ουδέποτε κατάφερε να πείσει για την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητα του. Πόσο μάλλον για την σοβαρότητα αυτών που… διαδίδει.

Πρόσφατα –και σε ρόλο τιμητή των ακροδεξιών οργανώσεων που έχουν αναλάβει εργολαβικά να «τιμούν» τους τρεις πιλότους που σκοτώθηκαν στα Ίμια– έγραψε ένα άρθρο με το οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, κατηγορούσε τους αντιφασίστες αντιεξουσιαστές ότι δεν νοιάζονται για τον τόπο και αδιαφορούν για τα τοπικά προβλήματα. Για να σας «βάλω» στο (λέμε τώρα) πνεύμα του, αντιγράφω το επίμαχο σημείο:

Ας άφηναν τους «ακραίους» να κάνουν αυτό που οργάνωσαν και ας τιμούσαν χωρίς αντισυγκεντρώσεις και χωρίς εκμετάλλευση του χαμού των Ελλήνων Αξιωματικών οι ίδιοι οι ΑΝΤΙΦΑ των επέτειο των Ιμίων. Δεν το τόλμησαν δείχνοντας ότι αγνοούν την ιστορία και απέχουν από την καθημερινότητα και τα  πραγματικά προβλήματα των πολιτών. Απουσιάζουν συστηματικά από τα ανοικτά ζητήματα του τόπου που έχουν επιδεινωθεί από τις κυβερνήσεις των μνημονίων και μοναδική τους εμμονή είναι οι αντισυγκεντρώσεις. Δημοκρατία έχουμε και το μίσος που κάποιοι συστηματικά φωλιάζουν στις ψυχές νέων ανθρώπων είτε αυτοί φορούν κουκούλα είτε αναπολούν την Χούντα είτε περιμένουν με τις ασπίδες υπομονετικά να προφυλάξουν τη δημόσια τάξη δείχνει ότι έχουν χαθεί στην Ελλάδα των μνημονίων οι πραγματικές αξίες και η ελευθερία αλλά και το δικαίωμα (Βολταίρος) στην διατύπωση της γνώμης όσο ακραίας και αν είναι αυτής.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη «δημοσιογραφική του κατάντια», είναι πολύ λογικό για τον κύριο Δεληγιάννη να ονομάζει τους ναζιστές και τους φασίστες, απλά «ακραίους»! Τελώντας εν… υπηρεσία (για διατεταγμένη τοιαύτη, θα σας γελάσω), είναι πολύ φυσιολογικός ο τρόπος που τους αντιμετωπίζει και τους… περιθάλπει. Σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να τους αποκαλέσει και… καθαρούς!

Στη συνέχεια, χαρακτηρίζει τους αναρχικούς «εμμονικούς», χρεώνοντάς τους ως μοναδικό τους ενδιαφέρον τις… αντισυγκεντρώσεις. Βαθιά νυχτωμένος ή ψεύτης και συκοφάντης; Για τον ίδιο θα ήταν προτιμότερη (και βολική) η πρώτη εκδοχή, αλλά από τη στιγμή που ασκεί δημόσια κριτική και συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση της «κοινής γνώμης», άγνοια και ασχετοσύνη… απαγορεύονται! Επειδή όμως το θράσος δεν «υπακούει» σε καμία αρχή και σε καμία δεοντολογία, ο κύριος Δεληγιάννης προσπαθεί να «βγει» από πάνω με ψεύδη και συκοφαντίες.

Να του θυμίσω λοιπόν (και μαζί να τεκμηριώσω τους –βαρείς, είναι αλήθεια– χαρακτηρισμούς) ότι:
Πρώτον: ο αντιεξουστιακός χώρος στην Καβάλα έχει μακρόχρονη και πολυποίκιλη πολιτική και κοινωνική ιστορία. Οι δε δράσεις και πρωτοβουλίες του σε πολλές περιπτώσεις υπήρξαν πρωτοποριακές και καθοριστικές για το μέλλον της πόλης. Ενδεικτικά, θα αναφέρω την καίρια και καταλυτική του παρέμβαση για την αποτροπή της εγκατάστασης δεξαμενών υγρών καυσίμων στη περιοχή της Βάσοβας και φυσικά την τεράστια (οργανωτική και κινηματική) συμβολή των μελών του για να μη λειτουργήσει στην περιοχή εργοστάσιο λιθάνθρακα.

Δεύτερον: οι «εμμονικοί antifa» δεν έλειψαν ποτέ από καμία κινητοποίηση των εργαζομένων της πόλης. Βρίσκονταν πάντα δίπλα στα αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους, συμμετέχοντας με όλες τους τις δυνάμεις στα καλέσματα των τοπικών φορέων.

Τρίτον: αξίζουν ιδιαίτερης αναφοράς οι πολιτιστικές τους παρεμβάσεις, η ποιότητα και το «στυλ» των οποίων «χρωματίζουν» με ξεχωριστό τόνο και ενδιαφέρον τα πνευματικά γεγονότα της πόλης. Όποιοι έχουν παρακολουθήσει τις θερινές προβολές στο παρκάκι της οδού Βύρωνος, μπορούν να καταλάβουν και (κυρίως) να αισθανθούν.

Το τι θα αισθανθεί ο κύριος Δεληγιάννης μετά απ’ όλα αυτά δεν μπορώ να το ξέρω, αλλά καλό θα είναι να γνωρίζει ότι στην πόλη αυτή υπάρχουν ακόμη φύλακες της μνήμης και της ιστορίας της. Πράγμα άβολο για τους αδαείς και τους… τυχάρπαστους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου